Arama

Başlık ve içerikte ara

İnsandan gelen sıkıntılar

13 dk

İnsanlara meyl etmesin diye, insanların ezâsını icrâ eder.

İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;

Hakk Teâlâ kendi huzuruna çıkardığı kuluna,

insanlara meyl etmesin diye, insanların ezâsını icrâ eder.

Her şeyden uzaklaşıp, mâsivâ ile kalmaz.

Kalbinden dışarda olan bir kimseye itibar ve itimat etmez.

Demek ki, insanların eziyeti, ona devlet, ni'met ve sevinçtir. Zira o, onun insanlardan yüz çevirip, insanların Rabb'ine dönme sebebidir.

Zira düşman sözü, Hakk'ın sopası olup, gayre meyl eden gönüllere, onunla vurup, mâsivâdan döndürüp, kendi huzûruna getirir.

(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.656-657)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Halk seni gözden çıkardı ise ne üzülüp duruyorsun?
Artık senin yerin yurdun âşıkların göz bebekleridir.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.249)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Allah seni zorda bırakır ki O'na dua edesin.

Allah kulunun duada ısrarcı olmasını sever.

Bütün kapıları yüzüne kapatır ki O'nun kapısında durasın. Allah da kulunu kendine geri döndürmek ve insanlara bel bağlamağı bırakması için ona bütün yolları daraltır.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.328)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Allah bir kulun sırf kendisiyle ilgilenmesini dileyince önce onu insanoğlundan soğutur.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.361)

İmam Rabbânî (r.a) diyor ki;

Sevilen, sevginin sadece kendine ait olmasını, kendinden başka şeylerle huzura kavuşmamasını ister. Böylelikle de kendinden başka herkesle tamamen ilişiğini kesmiş olur.

Nefsini tamamen sevgiliye bırakmalısın. Ondan gelen herşeyi kabul etmeli, ondan gelen her şeyden razı olmalısın. İtiraz ve yüz ekşitme yok.

İşte bu durum, aşk içinde yaşamaktır.

(MEKTÛBÂT-I RABBÂNÎ 140.MEKTUP)

Kardeşler bile insana vefâsız davranıyor.

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Ey yabancılara değil, kardeşlerine emanet edilen Yûsuf!

Onlar seni sattılar, hem de çok ucuza sattılar.

İşte kardeşler bile insanlara vefâsız davranıyor.

Bu yüzdendir ki, dünyanın vefasızlığı görenler, bir an önce öteki dünyanın yoluna düşmeyi uygun buldular da, yaşayışı terk edip gittiler.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.365)

Kul Allah'ı tanıyınca, insanlar onun kalbinden düşüp dökülür.

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Kul Allah'ı tanıyınca, insanlar onun kalbinden düşüp dökülür. Tıpkı, kuru ağaç yapraklarının ağaçtan döküldüğü gibi.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.256)

Allah'ı tanıyanın katında ,O'ndan başkası çok değersizdir.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.77)

Allah'ı tanıdığın vakit hiçbir şeye ihtiyacın kalmaz,

kalbin O'na güvenir, sırrın durulur ve Rabbin seni bilir.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.35)

Ârif kul, hiçbir şeye bel bağlamaz,

sadece herşeyin Yaratıcısı olan Allah'a bel bağlar.

Ne uykusu vardır, ne uyuklaması.

Rabb'inden, sevgilisinden onu alıkoyan hiçbir engel yoktur.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.208)

Tevhid sahibinin îmânı kâmil olursa annesi,babası, ailesi,arkadaşı,düşmanı, malı, makamı hiçbir şeyi kalmaz,

tek sermayesi Allah'ın kapısına ve ihsanlarına tutunmaktır.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.192)

İmam Rabbânî (r.a) diyor ki;

Sevilen, sevginin sadece kendine ait olmasını, kendinden başka şeylerle huzura kavuşmamasını ister. Böylelikle de kendinden başka herkesle tamamen ilişiğini kesmiş olur.

(MEKTÛBÂT-I RABBÂNÎ 140.MEKTUP)

Ebû Bekir (r.a):

"Allahü Teâlâ ya olan hâlis sevginin zevkine varan,

dünyalıktan vazgeçer ve bütün insanlardan yüz çevirir." demiştir.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.537}

Hayrı da şerri de ancak Allahu Teâlâ'dan bilir.

İmam Gazâli (r.a) diyor ki;

Tevhid; bütün kemâl sıfatlarıyla

Allahu Teâlâ'nın birliğini bilmektir.

Tevhid, vasıta ve sebeplere yönelmeyecek şekilde herşeyi Allahu Teâlâ'dan bilmektir.

Ehl-i tevhid hayrı da şerri de ancak Allahu Teâlâ'dan bilir.

Bu öyle yüce bir makamdır ki,

bunun meyvelerinden birisi de tevekküldür.

Bunun neticelerinden birisi de insanlardan şikayette bulunmamak, onlara kızmamak ve her işte Allahu Teâlâ'ya teslim olup, hükmüne rıza göstermektir.

Herşeyin Allahu Teâlâ'dan olduğunu bilen kimse, başkasına ne kızar, ne de bir şey umarak iltifat eder.

İşte tevhid bu makamdan ibarettir.

Bu makam da sıddıklar makamıdır.

Tevhid eden, ancak bir'i görür

ve ancak o bir'e (Allah'a ) yönelir.

(ihyau' ulumi'd-din.S.87-89)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Allahı tanıyan,seven, kalp gözüyle O'nu seyreden,

iyiliği, kötülüğü O'ndan bilen kimse, insanlardan kendine iyilik ve kötülük eden kimseye bakmaz olur.

Onlardan bir iyilik görünce Allah'ın emriyle gerçekleştiğini bilir. Bir kötülük görünce, bunun da Allah'ın görevlendirmesiyle olduğunu bilir.

Bakışı insanlardan Allah'a çevrilir.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.101)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Kalp sırrına erenler neler yapar bilir misin?

Kızmazlar, Küsmezler, Kırmazlar, Kırılmazlar.

Her şeyde bir güzellik bulurlar.

Hiçbir şeyi insanoğlundan bilmezler.

Rabb'inden bilirler.

Her şeyi O'ndan umup beklerler.

Ve susarlar. Susarak konuşurlar.

Bana acımayana Sen acı

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Allah'ım!

Bana acımayana, bana kötülük yapana sen acı, sıfatların hakkı için, merhametlilerin en merhametlisi olduğun için, beni nasıl öldüreceklerini çok iyi bilenlere, sen merhamet et!

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.353)

Uğradığın her haksızlığa benzeri ile karşı koyman câiz değildir.

İmam Gazâli (r.a) diyor ki;

Bilmiş ol ki uğradığın her haksızlığa benzeri ile karşı koyman câiz değildir.

Meselâ; seni gıybet edeni senin gıybet etmen,

senin kusurlarını araştıran kimsenin kusurlarını araştırman,

sana sövenin senin de ona sövmen ve benzeri günahlarda misli ile mukabele etmen câiz değildir.

Kısas ve ödemesi borç olan şey, ancak şeriatın tayin ve tesbit ettiği hususlardadır. Kötü söz, kötü söz ile cevablandırılmaz.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.402}

Adamın bir Ömer b. Abdülaziz'e giderek, birinin kendisine zulmettiğinden şikâyet etti.

Ömer b. Abdülaziz:

" Zâlimden intikamını almış olarak Allah'ın huzûruna gitmedense, onda hakkın olarak Allah'ın huzûruna çıkman daha iyidir."demiştir.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.411}

Övgüye de yergiye de aldırmazlar

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Kalbi sıhhat bulup Rabb'isine vâsıl olan kişinin nazarında

taş ve çamur,

övgü ve yergi,

hastalık ve âfiyet,

zenginlik ve fakirlik,

dünya mutluluğu ve mutsuzluğu birdir.

Böyle olan kişinin nefsi ve hevâsı ölmüştür.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.414)

Kalp sağlam olursa,

kendisine muhalefet edene de, muvafakat edene de, övene de zemmedene de,

verene de mâni olana da,

yakınlaşana da, uzaklaşana da,

kabul edene de reddedene de aldırmaz.

Çünkü sağlam bir kalp tevhid, tevekkül,

yakîn, tevfik, ilim, iman ve kurbiyet dolar.

Halkın âciz, zavallı ve fakir olduğunu görür, buna karşılık onların ne büyüğüne, ne de küçüğüne tekebbür eder.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.406-407)

Allah dostları, övgüyü ve yergiyi, gece - gündüz gibi, yaz- kış gibi kabul etmişlerdir. Her ikisini de Allah'tan bilirler. Çünkü, bunları yapmaya Allah'tan başkasının gücü yetmez.

Bunu kesinkes anladıkları için, kendilerini övene aldırmaz ve yerenlere de savaş açmazlar ve onlarla hiç uğraşmazlar.

İnsanların sevgisi ve nefreti onların kalplerinden çıkmıştır. Sevmezler, nefret etmezler, sadece acırlar.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.79)

Bırak, ham kişiler seni çekiştirsinler

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Hakk âşıkları meyhanesine gel de,

Bir sevda kadehi çek!

Bırak, ham kişiler seni çekiştirsinler, onlara rüsva ol!

Şu fâni başın iki gözünü bağla ki, gizli olan gözü göresin!

Aşk, sana çok şeyler kazandırır;

Şu fâni dünyâdan, mekân âleminden kurtulursun,

Ötelere, mekânsızlık âlemine gidersin!

En önemlisi de, aşk yolunda sana engel olan,

Seni nefsâni arzulara doğru çekip götüren bedenden,

Kendi maddi varlığından ayrılırsın da kendinde kendi öz varlığını bulur, onunla beraber Hakk yoluna düşersin.

Bir diken senin değerini bilmezse

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Bir diken senin değerini bilmezse, sakın üzülme!
Sen gül bahçesi ol da, o seni diken bilsin!

Sen, bir inci ol, mücevher ol da, isteseler de

istemeseler de alsınlar, seni taca taksınlar!

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.249)

Kızdığın zaman Allah'ı hatırla

İmam Gazâli (r.a) diyor ki;

Eski kitaplarda Allahü Teâlâ:

"Ey âdemoğlu, kızdığın zaman Beni hatırla ki,

Ben de gadablandığımda seni hatırlayarak seni cezalandırmayayım" buyurmuştur.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.385}

Öfkelenmemek için

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Allah'ı tanıyan,seven,kalp gözüyle O'nu seyreden,

iyiliği, kötülüğü O'ndan bilen kimse, insanlardan kendine iyilik ve kötülük eden kimseye bakmaz olur.

Onlardan bir iyilik görünce

Allah'ın emriyle gerçekleştiğini bilir.

Bir kötülük görünce bunun da

Allah'ın görevlendirmesiyle olduğunu bilir.

Bakışını insanlardan Allah'a çevirir.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.101)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Dünyayı arama ve dünyaya ait hiçbir şeyden dolayı öfkelenme. Çünkü bu, sirkenin balı bozduğu gibi senin kalbini bozar.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.255)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Sus, kendini bilmezlerin uygunsuz tutumlarını, tabiat

ve nefislerinin taşkınlığına güler yüzle karşılık ver.

Ama, Allah'a karşı bir günah işleyecek olurlarsa susulmaz.

Çünkü bu durumda susmak haramdır.

Böyle durumlarda konuşmak ibadet, susmak ise günahtır.

İyiliği emredip, kötülüklerden sakındırabilecek durumda isen bundan geri durma, Çünkü, bu sana açılmış bir iyilik kapısıdır. O kapıdan bir an önce girmeye bak.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.144)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Bir kimsenin veliliğinin işaretlerinin biri de insanlardan gördüğü sıkıntılara katlanmak ve onları affetmektir.

Veliler, insanlardan gördükleri sıkıntıları görmezden, duyduklarını duymazdan gelirler. Kendi onurlarını onlara bağışlamışlardır. Onlara güzel söz ve yumuşaklıkla karşılık verirler.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.234)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Gönül genişliği ve kalp temizliği istiyorsan,

insanların söylediklerine kulak asma, sözlerine aldırma.

Bilmez misin ki onlar, Yaratıcı'larından bile hoşnut değiller, senden hiç hoşnut olurlar mı?

Allah'ın rızasını elde etmek için

insanlardan gördüğün sıkıntılara göğüs ger.

Seni imtihan ettiği her türlü belâya tahammül et.

Bu, Allah'ın seçkin kullarına karşı değişmez tavrıdır.

Onların herşeyle ilişkisini keser ve onlara türlü türlü sıkıntılar verir. Dünyayı, âhireti, arştan ferşe heryeri onlara dar eder.

Onların varlıklarını yok edinceye kadar bu tutumunu sürdürür. Varlıkları yok edince de, onları başkaları için değil, yalnız Kendi için tekrar var eder.

Onları başkalarının yanına değil, Kendi yanına yerleştirir.

Âdeta onlara başka bir yaratılış verir.

Nitekim Allah (c.c.)

"Sonra onu başka bir yaratılışla yeniden var ederiz. Yaratıcıların en güzeli olan Allah ne yücedir" (Müminun.14) buyuruyor.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.58-59)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Kalbi sıhhat bulup Rabb'isine vâsıl olan kişinin nazarında taş ve çamur,övgü ve yergi,hastalık ve âfiyet,zenginlik ve fakirlik, dünya mutluluğu ve mutsuzluğu birdir.

Böyle olan kişinin nefsi ve hevâsı ölmüştür.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.414)

İmam Gazâli (r.a) diyor ki;

Selmân (R.A.) a biri kötü sözler söylemiş.

Selmân (R.A.):

"Şâyet, benim günahlarım ağır ve sevablarım yeğnik gelirse, senin dediğinden daha da kötüyüm.

Şâyet sevablarım ağır gelirse, senin söylediklerinden de bana bir zarar gelmez."demiştir.

Onun bütün ameli âhiret olduğu için,

söylenen kötü sözler kendisine tesir etmemiştir.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.384}

İmam Gazâli (r.a) diyor ki;

Tevhid kendisine galebe çalan ve tevhîdin sırrına eren kimse, herşeyin Allah'ın kudretinde olduğunu ve Allah'tan geldiğini bilir, yaratıkların birer âlet olduğunu bilir ve onlara kızmaz. Tevhîdin galebesi sayesinde hiddet ortadan kalkar.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.382}

Hz. Ebû Bekir (R.A.) e birisi kötü sözler söyleyince:

"Senin bilemediğin daha nice kötülüklerim var"

şeklinde cevap vermiş ve kendi nefsi ile meşgul olduğunu, Hakk-ı mârifetle Allah'ı bilip hakkıyla muttakîlerden olup olmadığını araştırdığını ortaya koymuş ve bu sûretle başkasının kendi aleyhinde konuşmaları onu kızdırmamıştır.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.384}

Kadının biri Mâlik b. Dinâr'a;

"Riyâkâr herif", deyince

Mâlik;

"Senden başka kimse beni bilemedi",

diye cevab vermiş ve kadına kızmayarak riyadan kurtulmak için mücâhede hâlinde olduğunu ortaya koymuştur.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.384}

Adamın biri Şa'bi'ye kötü söyleyince Şa'bi:

"Hakkımdaki bu sözlerin doğru ise Allah beni affetsin, doğru değil de yalan söylüyorsan, Allah seni affetsin"dedi.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.384}

İbrâhim b. Edhem, başını yaran bir kimsenin affedilmesini Allah'tan dilemiştir.

Sebebini sonralara,

"Bu dayakta benim Allah katında mükâfâtım vardır.

Ona sebep olan da bu adamdır.

Onun sebebiyle ben mükâfatlanırken, benim sebebimle onun cezalanmasını muvafık bulmadım.

Bu sebepten Allah'tan affını diledim"demiştir.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.635}

İmam Gazâli (r.a) diyor ki;

İblis diyor ki:

"Âdemoğlu beni çok kere âciz bıraktığı hâlde,

yalnız üç yerde beni âciz bırakmamıştır;

sarhoş olduğu zaman onu yularından yakalar,

istediğimiz yere götürür ve istediğimizi ona yaptırırız.

Kızdığı zaman ise bilmediğini kendisine söyletir ve pişman olacağı şeyleri kendisine yaptırırız.

Elindekini az gösterir, gücü yetmeyeceği şeylere kendisini sürükleriz."

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.374}

İmam Gazâli (r.a) diyor ki;

İnsan, kızdığı ânda kendi suratını görse, kendi kendine nefret eder, utancından kızgınlığı geçerdi.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.378}

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Dünya hayatında başına gelen

belâlara,cefâ dikenlerine katlan!

Çünkü çektiğin acılar,sıkıntılar

seni dikenlerden alır da güllere kavuşturur.

Reyhanların,yaseminlerin bulunduğu bahçeye çeker götürür.

Dost uğruna düşmanların lânetini,hakaretini,küfürlerini şerbet gibi iç.

Çünkü bu lanetler,hakaretler,küfürler,seni lûtuflara,senâlara, âferinlere mânevî derecelere ulaştırır.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.249)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Dedim ki:

"Ey benim sevgili güzelim! Senin evin nerede bulunur?"

Dedi ki:

"Senin yıkılmış, harab olmuş gönlünde".

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.249)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Her sözü duymamak için kulağına pamuk tıka.
Çünkü sen, tertemiz cansın.

Kötü sözlerden kirlenmeyesin.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.253)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Kalp sırrına erenler neler yapar bilir misin?

Kızmazlar, Küsmezler, Kırmazlar, Kırılmazlar.

Her şeyde bir güzellik bulurlar.

Hiçbir şeyi insanoğlundan bilmezler.

Rabb'inden bilirler.

Her şeyi O'ndan umup beklerler.

Ve susarlar. Susarak konuşurlar.

(Hz.Mevlâna)

Îmâm-ı A'zam'a bir adam "Ey bidatçı, ey zındık"

deyince, büyük İmâm şu cevabı verdi:

"Allah seni affetsin, benim böyle olmadığımı Allah bilir.

Çünkü ben Allah'ımı tanıyalı beri O'ndan bir lahza bile ayrılmadım. Yalnız Allah'ın affını dilerim, ancak, O'nun cezasından korkarım" dedi.

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:4,S:282-281)

Cüneyd-i Bağdâdî (r.a) diyor ki;

Müslüman temiz toprağa benzer.

Temiz toprağa her şey atılır, ezilip hakâret görür.

Lâkin ondan hep güzel, temiz, faydalı şeyler çıkar.

(Cüneyd-i Bağdadi)

Yere bütün çirkin şeyler atılmakta,çiçek ve çeşitli bitkiler gibi bütün güzel şeyler yerden çıkmaktadır.

Öfkesini tutmakla ve dışa sızdırmamakla mümin de bu şekilde olmalıdır. Eziyeti yüklenmeli ve intikam almamalıdır.

(Abdülkerim Kuşeyri, O'nun güzel isimleri,S:58)

Kulağına pamuk tıka

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Her sözü duymamak için kulağına pamuk tıka.
Çünkü sen, tertemiz cansın.

Kötü sözlerden kirlenmeyesin.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.253)

Öfkelendiğimizde neden bağırırız ?

Hintli bir ermiş öğrencileri ile gezinirken Ganj nehri kenarında birbirlerine öfke içinde bağıran bir aile görmüş.

Öğrencilerine dönüp

“insanlar neden birbirlerine öfke ile bağırırlar?” diye sormuş.

Öğrencilerden biri

“çünkü sükûnetimizi kaybederiz” deyince

ermiş

“ama öfkelendiğimiz insan yanı başımızdayken neden bağırırız? O kişiye söylemek istediklerimizi daha alçak bir ses tonu ile de aktarabilecekken niye bağırırız?” diye tekrar sormuş.

Öğrencilerden ses çıkmayınca anlatmaya başlamış:

“İki insan birbirine öfkelendiği zaman, kalpleri birbirinden uzaklaşır.

Bu uzak mesafeden birbirlerinin kalplerine seslerini duyurabilmek için bağırmak zorunda kalırlar.

Ne kadar çok öfkelenirlerse, arada açılan mesafeyi kapatabilmek için o kadar çok bağırmaları gerekir.”

“Peki, iki insan birbirini sevdiğinde ne olur?

Birbirlerine bağırmak yerine sakince konuşurlar, çünkü kalpleri birbirine yakındır, arada mesafe ya yoktur ya da çok azdır.

Peki, iki insan birbirini daha da fazla severse ne olur?

Artık konuşmazlar, sadece fısıldaşırlar çünkü kalpleri birbirlerine daha da yakınlaşmıştır.

Artık bir süre sonra konuşmalarına bile gerek kalmaz, sadece birbirlerine bakmaları yeterli olur. İşte birbirini gerçek anlamda seven iki insanın yakınlığı böyle bir şeydir.”

Daha sonra ermiş öğrencilerine bakarak şöyle devam etmiş:

“Bu nedenle tartıştığınız zaman kalplerinizin arasına mesafe girmesine izin vermeyin. Aranıza mesafe koyacak sözcüklerden uzak durun.

Aksi takdirde mesafenin arttığı öyle bir gün gelir ki geriye dönüp birbirinize yakınlaşacak yolu bulamayabilirsiniz.”

Sultandan ya da bir başkasından sana bir sıkıntı geldiğinde

Cafer-i Sâdık'ın Süfyan-ı Sevrî'ye öğütleri:

"Ey Süfyan!

Sana sultandan veya bir başkasından sıkıntı verecek birşey geldiğinde; 'Lâ havle velâ kuvvete illâ billlah' de.

Bunu samimiyetle çok çok söyle.

Bu söz zorlukları kaldıran bir anahtardır.

Cennet hazinelerinden bir hazinedir".

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:2,S:336)

İsteseydim Kendime yapardım

İdris'in dedesi, Vehb b. Münebbih'in şöyle dediğini rivayet ediyor:

Mûsa (a.s);

"Ey Rabbim!

İnsanların hakkımda konuşmasına mâni ol" deyince;

Allah (c.c);

"Bunu herhangi birine yapmak isteseydim, Kendime yapardım" buyurdu.

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:3,S:110)

Nefsin için kızma!-Allah için kız!

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Kızkınlık (gazap), Allah rızası için ise övgüye değerdir.

Allah rızası dışında bir konuda ise kınanır.

İnançlı kimse kendi için değil, Allah için kızar,

kendi yararı için değil, dinin yararı için sinirlenir.

Allah'ın sınırlarından biri delinip,

ötesine geçildiği zaman kızar.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.143)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Sus, kendini bilmezlerin uygunsuz tutumlarını, tabiat

ve nefislerinin taşkınlığına güler yüzle karşılık ver.

Ama, Allah'a karşı bir günah işleyecek olurlarsa susulmaz.

Çünkü bu durumda susmak haramdır.

Böyle durumlarda konuşmak ibadet, susmak ise günahtır.

İyiliği emredip, kötülüklerden sakındırabilecek durumda isen bundan geri durma, Çünkü, bu sana açılmış bir iyilik kapısıdır. O kapıdan bir an önce girmeye bak.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.144)

Beyitler

Söz ola kese savaşı, söz ola bitüre başı

Söz ola ağulu aşı, bal ile yağ ide bir söz.

YÛNUS EMRE

Allah Dostları / Musibet ve Devâlar · Marifet Petekleri

İlgili yazılar