Ölüm şiirleri
Danışman yiğitler yatar.
Yer yüzünde gezer idim, uğradım milletler yatar.
Kimi büyük, kimi küçük key kuşağı berkler yatar.
Kimi yiğit, kimi koca, kimi vezir, kimi hoca,
Gündüzleri olmuş gece, oncalayın çoklar yatar.
Doğru varırdı yolları, kalem tutardı elleri,
Bülbüle benzer dilleri, danışman yiğitler yatar.
Büyük, küçük ağlamışlar, server yiğitler komuşlar,
Baş ucunda yay asmışlar, kırık dökük oklar yatar.
Atlarının izi tozlu, önleri tabil pazulu,
Ele güne hükmü yazlı, şu muhteşem beyler yatar.
Gece gündüz oğlancıklar söyler iken bülbül gibi,
Ayrılmışlar anaları sinlerini bekler yatar.
Elleri dür kınalı hem karavaşlanı tapulu,
Kargı gibi uzun boylu gül yüzlü hatunlar yatar.
El bağlamıştır kamusu, Hak Çalap'tandır umusu.
Nökerli kızdır kimisi, alınmadık çoklar yatar.
Yunus bilmez kendi halin, Hak Çalap söyletir dilin.
Bir nicesi yeni gelin, ak teleme yüzler yatar.
Yûnus Emre
(Siirin aslı)
Yir yüzünde gezeridüm ugradum milletler yatur
Kimi ulu kimi kiçi key kuşagi berkler yatur
Kimi yigit kimi koca kimi vezir kimi hoca
Gündüzleri olmiş gice ancılayın çoklar yatur
Togru varurdi yolları kalem tutardı elleri
Bülbüle benzer dilleri danışman yigitler yatur
Ulu-kiçi aglamışlar server yigitler komışlar
Baş ucinda yay simışlar kırıluban oklar yatur
Atlarınun izi tozlu önleri tabil-bazilu
ile güne hükmi yazlu şu muhteşem begler yatur
Gice gündüz oglancuklar söyleriken bülbül gibi
Ayrılmışlar anaları sinlerini bekler yatur
Elleridür kinalu hem karavaşları tapulu
Kargu gibi uzun boylu gül yüzlü hatunlar yatur
El baglamışdur kamusi Hak Çalap'dandur umusi
Nökerlü kızdur kimisi alınmaduk çoklar yatur
Yunus bilmez kendü halin Hak Çalap söyledür dilin
Bir niçesi yini gelin ak teleme yüzler yatur
Yûnus Emre
Kimi biter kimi yiter yire tohum saçmış gibi
Geldi geçdi ‘ömrüm benüm şol yil esüp geçmiş gibi
Hele bana şöyle gele şol göz açup yummış gibi
İşbu söze Hak tanukdur bu cân gevdeye konukdur
Bir gün ola çıka gide kafesden kuş uçmış gibi
Miskîn Âdem oglanını benzetmişler ekinciye
Kimi biter kimi yiter yire tohum saçmış gibi
Bu dünyede bir nesneye yanar içüm göyner özüm
Yigid iken ölenlere gök ekini biçmiş gibi
Bir hastaya vardunısa bir içim su virdünise
Yarın anda karşu gele Hak şarâbın içmiş gibi
Bir miskîni gördünise bir eskice virdünise
Yarın anda sana gele Hak şarâbın içmiş gibi
Yûnus Emre bu dünyâda iki kişi kalur dirler
Meger Hızır-İlyâs ola Âb-ı Hayât içmiş gibi
Yûnus Emre
Cümle toğan ölmişdür.
Miskin âdem oğlanı nefse zebûn olmuştur.
Hayvan cânavar gibi otlamağa kalmuşdur.
Hergiz ölümin sanmaz ölesi günin anmaz.
Bu dünyâdan usanmaz gaflet öğün almışdur.
Oğlanlar öğüt almaz yiğitler tevbe kılmaz.
Kocalar tâat kılmaz sarp rüzgâr olmışdur.
Beğler azdı yolından bilmez yoksul hâlinden.
Çıktı rahmet gölinden nefis göline talmışdur.
Yûnus sözi âlimden zinhâr olma zalimden.
Korkadurun ölümden cümle toğan ölmişdür.
Yûnus Emre
Sabahın sinleye vardım
Sabahın sinleye vardım
Sabahın sinleye vardım, gördüm cümle ölmüş yatar.
Her biri biçare olmuş, ömrün yayı varmış yatar.
Vardım bunların katına, baktım ecel heybetine.
Nice yiğit muradına, erememiş ölmüş yatar
Yemiş kurt, kuş bunu keler, nicelerin bağrın deler.
Şu ufacık naresteler, gül gibice solmuş yatar.
Tuzağa düşmüş tenleri, Hakk'a ulaşmış canları.
Görmezmisin sen bunları, sıra bize gelmiş yatar.
Esilmiş inci dişleri, dökülmüş sarı saçları.
Hepsinin bitmiş işleri, emr-ü nemde ermiş yatar.
Gitmiş gözünün karası, hiç işi yoktur durası.
Kefen bezinin paresi, sönüğe sarılmış yatar.
Yunus gerçek âşık isen, mülke suret bezemegil.
Mülke suret bezeyenler, kara toprak olmuş yatar
Yûnus Emre
Beyitler
Eli boş gidilmez gidilen yere,
Rabb'im ben boş gelmedim, suç getirdim.
Dağların çekemediği bu ağır yükü,
İki kat sırtımda çok güç getirdim.
Tahir'ül Mevlevî r.a.
Geçdi, isyân ile ömrüm, neye hâlim varacak?
Sızlıyor yaralı gönlüm, onu yokdur saracak.
Mahşer yerinde, zebânîler elinden, yâ Rab!
Eğer etmezsen, inâyet, beni kim kurtaracak?
(İMÂM-İ RABBÂNÎ AHMED-İ FÂRÛKÎ -MEKTÛBÂT-18.MEKTÛB)
Cânımı cânân eğer isterse minnet cânıma,
Cân nedir kim anı kurbân etmeyem cânânıma.
Fuzûlî
Ko ölmek endişesin, âşık ölmez bâkidir,
Ölmek senin nen ola, çün cânın İlâhîdir.
Yûnus Emre
Allah Dostları / Ölüm ve Âhiret · Marifet Petekleri