Arama

Başlık ve içerikte ara

Ölümü hatırlayıp ağlamak

5 dk

Ubeydullah el-Beceli çokça ağlardı.

Ubeydullah el-Beceli çokça ağlardı.

Ağlamasında bütün gece boyunca şöyle diyordu:

"Ey Rabbim! Ben o kimseyim ki ömrüm uzadıkça günahım artar. Ben o kimseyim ki bir hatayı ne kadar terketmeyi istesem başka bir şehvet önüme çıkar! Ubeydullah'ın vay haline!

Bir günah daha çürümeden o günahın sahibi başka bir günahın peşinde! Eğer ateş benim için sığınak ve istirahat yeri ise Ubeydullah'ın vay haline!

Eğer cehennem tokmakları benim başım için hazırlanıyorsa Ubeydullah in vay haline!

Talihlerin ihtiyaçları verildi.Oysa senin ihtiyacın verilmemiştir"

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN}

İbn Muti birgün evine bakarak güzelliğine hayran oldu

İbn Muti birgün evine bakarak güzelliğine hayran oldu.

Sonra hüngür hüngür ağlayarak dedi ki:

"Allah'a yemin ederim ki eğer ölüm olmasaydı (ey ev) seninle mesrur olacaktım. Eğer varacağımız kabirlerin darlığı olmasaydı, dünya ile gözlerimiz aydınlanacaktı".

Sonra hüngür hüngür ağladı.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN}

Gecelerden birinde ölümü hatırladım, gecenin başlangıcından seher vaktine kadar ağladım.

Abdülkadir Geylâni Hz:

Gecelerden birinde ölümü hatırladım, gecenin başlangıcından seher vaktine kadar ağladım.

O gece ağlıyor ve

"Allah'ım! Senden, ruhumu ölüm meleğinin almaması ve bu işi bizzat Senin üstlenmeni diliyorum"diyordum.

Bu sırada gözlerimi kapadım ve güzel görünüşlü yaşlı bir adam gördüm. Kapıdan içeri girdi,

ona:

" Sen de kimsin?" dedim.

"Ben ölüm meleğiyim"dedi.

Ona;

"Ben Allah'tan ruhumu alma işini Kendi üzerine almasını ve ruhumu senin almamanı dilerim,dedim".

"Bunu niye istedin? Benim ne günahım var ki?

Ben sadece bir emir kuluyum. Bazılarına yumuşak, bazılarına da sert davranmakla görevliyim"deyip beni kucakladı ve ağladı.

Onunla birlikte ben de ağladım. Sonra ağlayarak uyandım.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.315)

Hz. Davud (a.s)'un ağlaması

Hz. Davud'un yanında ölüm ve kıyametten bahsedildiğinde mafsalları birbirinden ayrılacak dereceye gelinceye kadar ağlardı. Rahmeti andığında kendisine gelirdi!

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN}

Seni ağlatan nedir

Ebu Şureyh bir ara yürürken birden oturdu ve abasını başına çekerek ağlamaya başladı.

Ona

'Seni ağlatan nedir?' dediler.

Cevap olarak şöyle dedi:

"Ömrümün boş olarak geçtiğini, amelimin azlığını ve ecelimin yaklaştığını düşündüm de!"

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN}

İtâat ve ibâdetsiz geçirdiği günleri için ağlasa

Süleymân Dârâni çok doğru olarak şöyle söylemiştir:

"Aklı başında olan kimse geleceği için değil de, itâat ve ibâdetsiz geçirdiği günleri için ağlasa da bu hâl ölünceye kadar devam etse hakkıdır."

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.23}

Ashab'ın ve Âlimlerin ölüm hakkındaki sözleri

Hasan Basri şöyle demiştir:

"Ölüm, dünyayı rezil etti.

Hiçbir akıllıya, onunla sevinmeyi bırakmadı!"

Rebi b. Hayseme şöyle demiştir:

"Mü'min kişinin beklediği hiçbir meçhul

Onun için ölümden daha hayırlı değildir".

Yine şöyle demiştir:

"Kimseyi benden haberdar etmeyiniz!

Beni Rabbime doğru bir çekişle çekiniz".

Hukemadan biri ihvanından bir kişiye şunları yazdı:

"Ey kardeşim! Ahirete varıp orada ölümü temenni etmeden önce, şu dünya evinde ölümden sakın"!

Ebûbekir Muhammed;

"İbn Sirin'in yanında ölümden bahsedildiğinde onun azâları dumura uğrardı".demiştir.

Ömer b. Abdülaziz her gece fakihleri bir araya getirir, ölümün, kıyamet ve ahiretin müzakeresini yapar, sonra sanki önlerinde bir cenaze varmış gibi ağlardı.

İbrahim et-Teymi şöyle demiştir:

"İki şey vardır ki benden dünya lezzetini kestiler: Ölümün bahsi, Allah Teala'nın huzurunda hesap için durmak"!

Ka'b şöyle demiştir:

"Kim ölümü tanırsa onun için dünyanın musibet ve üzüntüleri kolaylaşır!"

Mutarrif şöyle diyor:

"Rüyamda, birinin Basra camiinin ortasında şöyle dediğini gördüm:

"Ölümün anılması, Allah'tan korkanların kalplerini parçaladı. Allah'a yemin ederim onları sersemlemiş olarak görüyorum".

Ebû Hânî Eş as şöyle demiştir:

"Hasan Basri'nin huzuruna giriyorduk. Bu bakımdan o huzur ancak ateş bahsi, ahiret emri ve ölümün zikri idi"!

Safiyye (r.a) şöyle diyor:

"Bir kadın Aişe'ye kalbinin katılığından şikayet etti.

Aişe şöyle dedi: "Ölümü çokça zikret! Ölümü çokça zikret! Kalbin rikkate gelir".

Kadın da Aişe'nin dediğini yaptı ve kalbi rikkate geldi. Sonra gelip Aişe'ye (r.a) teşekkür etti".

Hz. İsa'nın yanında ölümden bahsedildiğinde onun derisinden sanki kan damlardı.

Hz. Davud'un yanında ölüm ve kıyametten mafsalları birbirinden ayrılacak dereceye gelinceye kadar ağlardı. Rahmeti andığında kendisine gelirdi!

Hasan Basri şöyle demiştir:

"Ölümden sakınmayan ve ölüm için üzülmeyen akıllı bir kimse görmedim".

Ömer b. Abdülaziz bir âlime

"Bana nasihat et!" dediğinde,

o âlim 'Sen ilk ölecek halife değilsin!' dedi.

Ömer 'Daha fazlasını söyle dedi.

"Ålim Aba ve ecdadından Adem'e varıncaya kadar ölümü tatmayan hiç kimse yoktur. Senin sıran da geldi!' dedi. Bunun üzerine Ömer hüngür hüngür ağladı.

Rebi b. Hayseme evinde bir mezar kazmıştı. Her gün o mezara birkaç defa girer yatardı. Böylece ölümü anmayı devam ettirirdi.

O derdi ki:

"Eğer ölümün zikri kalbimden bir saat ayrılırsa,

kalbim fesada uğrar".

Mutarrif b. Abdillah b. Şuhayr dedi ki:

"Muhakkak bu ölüm, nimet ehline nimeti bulandırmıştır.

Bu bakımdan içinde ölüm olmayan bir nimet arayınız!"

Ömer b. Abdülaziz, Anbese'ye hitaben

"Ölümü çokça an! Zira eğer geniş maişetli isen, ölümün anılması, senin için onu daraltır. Eğer dar maişetli isen genişletir demiştir".

Ebû Süleyman ed-Dârânî şöyle diyor:

Ümmü Harun'a

"Ölümü sever misin?' diye sordum.

Cevap olarak 'Hayır' dedi. "Neden?' dedim.

"Eğer bir insana isyan edersem onunla bir araya gelmekten hoşlanmam. O halde Allah'a isyan ettiğim halde O'nunla buluşmaya nasıl razı olayım"? dedi.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN}

Ebu Bekr Abdullah îbn Muhammed İbn Ebu Dünya, et-Tefekkür ve'l-îtibâr adlı kitabında der ki: Bize Ahmed İbn Muhammed îbn Ebu Bekr'in... Ebu'l-Velîd'den rivayetinde o, şöyle anlatıyor:

"îbn Ömer, kalbini îman üzere tutmak ve korumak istediğinde; bir harabeye gider, kapısında durur ve hazîn bir sesle nida ederek: Senin ehlin nerede? der, sonra kendine dönerek: «O'nun zatından başka her şey helak olacaktır.» dermiş.

(İbn-i Kesir Tefsiri, Kasas-88.Âyet)

Hz. İsa (a.s.) nın yanında kıyametten bahsedildiği zaman çocuğunu kaybetmiş kadının çığlığı gibi çığlık atar ve

"İnsanoğlunun yanında kıyametten bahsedilince sakince durması yakışık almaz."derdi.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.358)

Allah Dostları / Ölüm ve Âhiret · Marifet Petekleri

İlgili yazılar