Arama

Başlık ve içerikte ara

Peygamber (s.a.v.)

4 dk

Resulullah (s.a.v.) Efendimizin yaratılışı

Resulullah (sav) Efendimizin şu hadis-i şerifleri vardır:

"Allahu Teala, evvelâ nurumu yarattı."

"Allah'ın nurundan yaratıldım; mü'minler dahi benim nurumdan yaratıldı."

Zaruri olarak, o hakikat, sair hakikatlerle Hak arasında bulunmaktadır. Bir kimsenin, matluba vusulü dahi, onun tavassutu olmadan muhaldir.

Ona ve âline salât ve selâm olsun.

O, resullerin ve nebilerin nebisidir.

Onun irsali, alemlere rahmettir.

Anlatılan manadandır ki, kendilerinde asalet olmasına rağmen, ülü'l-azm enbiya onun tebaiyetini ve ümmeti arasına girmeyi temenni etmiştir. Nitekim, bu mana, bizzat kendisinden varid olmuş. Resulullah (sav) Efendimiz ve onlara salât ve selâm olsun.

Bütün mertebeleri aştıktan sonra; işin neticesinde bu Fakir'e keşf oldu ki, Hakikat-ı Muhammediye, hakikatlerin hakikatidir. O, hubbi taayyündür.

Bu mahabbetin zuhuru dahi, zuhuratın mebdeidir; mahlukatın yaratılmasının dahi menseldir.

Nitekim bu mana, meşhur kudsi hadiste şöyle dile geldi:

"Gizli bir hazine idim; bilinmemi istedim. Halkı da bilinmem için yarattım."

O gizli hazineden, zuhur meydanına ilk gelen mahlukatın yaratılmalarına sebep olan o sevgidir. Şayet bu sevgi olmasaydı; icad kapısı açılmazdı.

Âlem dahi, ademde yerli ve istikrarlı kalırdı.

Sonra, şu hadis-i şerifin sırrı dahi, bu makamda aranmalıdır

"Sen olmasaydın, eflâki yaratmazdım;

rübubiyeti izhar eylemezdim".

(MEKTUBÂT-I RABBÂNÎ 533.MEKTUP)

Peygambere tâbi olmak

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Bütün işlerinizde Resûlullah'in (s.a.v.) huzurundaymış gibi olun ve hükümdar sizi çağırıncaya kadar O'un emir ve yasakları altında ve O'na tabi olma yolunda kuşaklarınızı bağlayın. Hükümdar sizi huzuruna çağırdığında da Resûlullah'dan izin isteyip huzura gidin.

(Abdülkadir Geylani Külliyatı.5.61)

Musibetlere karşı sabredip onlardan razı olmanın bizzat kendisi Allah'a ve Resûlü'ne itaat etmektir. Bu da emre uymak demektir ki, Allah'a kul olmak da budur.

(Abdülkadir Geylani Külliyatı.S.730)

Resulullah'ın taatlerdeki emirlerine yapışıp, hatalardaki nehiylerinden kaçınan kimse "müslim" ve "müttaki" olur.

Böyle bir kişi daha da ileri giderse ârif-billah, âlim-billah olur.O, sessiz, sâkin ve dikkat kesilmiştir, kalbine gelen hitabı dinlemektedir. Onun yanında daima bir konuşan vardır. O daimi bir suskunluk ve ferah içersindedir.

(Abdülkadir Geylani Külliyatı 5.442)

Hikmet ve ilim sahiplerinin sözlerini küçümsemeyin. Çünkü onların sözleri devadır, kullandıkları her kelime de Allah'ın vahyinin bir meyvesidir.

Sizin aranızda canlı bir peygamber yoktur ki ona uyasınız. Resûlullah'a (s.a.v.) gerektiği gibi uyanlara uyduğunuz zaman O'na uymuş gibi olursunuz. Onları gördüğünüz zaman Resûlullah'ı (s.a.v.) görmüş gibi olursunuz.

Takvâ sahibi alimlerle birlikte olun. Çünkü onlarla beraberlik sizin için berekettir.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.74-75)

İmam Rabbânî (r.a) diyor ki;

Aklı başında olan ve doğru düşünebilen herkes,

içi ve dışı ile Peygambere (s.a.v) tabi olmaya çalışmalıdır.

(MEKTUBÂT-I RABBANÎ 41.MEKTUP)

"İbrahim" ismi

"İbrahim" isminin esasen Süryanî dilinden geldiği ve Arapça mânâsı ile "merhametli baba" demek olduğu ve bu şekilde Arapça ile Süryanîce arasında lafız ve mânâ yönünden bir benzerlik bulunduğu söylenegelmiştir.

(Elmalılı Tefsiri.Bakara.124.)

Hz. Peygamberi rüyasında görür

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Bir kulun kalbi ne zaman saf,tertemiz olursa o zaman

Hz. Peygamberi rüyasında görür;ona birşeyler emreder,

onu birşeylerden nehyeder. Onun herşeyi kalp olur.

(Abdülkadir Geylani Külliyatı 5.401)

Resûlü Ekrem'in mirası bölünüyor.

Bir gün Ebû Hureyre sokakta gördüğü halka:

"Burada boşu boşuna ne duruyorsunuz;

koşun mescide, orada Resûlü Ekrem'in mirası bölünüyor.

Siz de hakkınızı alın"der.

Halk hemen mescide koşar ve böyle bir şey olmadığını görünce geri döner. Vaziyeti Ebû Hüreyre'ye anlatırlar ve,

biz böyle bir taksimata tesadüf etmedik, derler.

Ebû Hüreyre:

"Ya ne gördünüz?" diye sorunca, kimisi Kur'ân okuyor,

kimisi zikr yapıyor", dediler.

Ebû Hüreyre:

"İşte Resûl-i Ekrem'in mirası odur. "dedi.

(İMAM GAZALI-IHYAU 'ULUMID-DIN.CİLD.1.5.:851-852)

Tevrat'ta Muhammed (s.a)

İdris, dedesi Vehb b. Münebbih'den rivayet ediyor:

"İsrailoğulları'ndan bir adam vardı. Allah'a iki yüzyıl boyunca isyan etmiş ve sonra ölmüştü. Ölünce, onu ayaklarından tutup çöplüğe attılar.

Bunun üzerine Allah (c.c) Mûsâ (a.s)'ya vahyetti, onu yerinden çıkarıp namazını kılmasını emretti.

Musa (a.s);

"Ey Rabbim! İsrailoğulları bu adamın iki yüzyıl boyunca Sana isyan ettiğine şehadet ettiler" deyince,

Allah (c.c) şöyle vahyetti:

"Evet, öyleydi. Ancak Tevrat'ı her açtığında Muhammed (s.a)'in ismine bakardı. İsmini öper, yüzüne sürer ve O'na salavat getirirdi. Bu amelini kabul ettim ve onu bağışladım. Cennette kendisini yetmiş huriyle evlendirdim".

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:3,S:110)

Hadis-i Şerife hürmet

Muhammed b. Yusuf el-Ferîrî, Buhârî'den naklediyor:

Sahih-i Buhârî içine koyduğum her hadisten önce gusul abdesti alıp iki rekât namaz kılmışımdır.

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:6,S:227)

Allah Dostları / Peygamber, Sünnet ve Sahâbe · Marifet Petekleri

İlgili yazılar