Arama

Başlık ve içerikte ara

Hak'tan uzaklaşma

7 dk

O'ndan kaçma, ondan uzak durma!

İnsanda manevî çöküşler, yıkıntılar peydâ olur

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Bir an bile O'ndan )Allah'tan( uzak olmak doğru değildir. Çünkü, uzaklıktan insanda manevî çöküşler, yıkıntılar peydâ olur, kendini gösterir.

Aklını başına al da, ne halde olursan ol,

onun kapısından ayrılma, çünkü, sevgi yakınlıktan doğar.

İster gönlün tertemiz olsun,

isterse günahlarla kirlenmiş bulunsun ümitsizliğe düşme!

O'ndan kaçma, ondan uzak durma!

Çünkü, gönlün temizliği de ona yakın olunca artar.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.412-413)

Sen de gönlünü Hakk'tan ayırırsan,

artık neye gönül vereceksin; söyle!

Gönlünü ondan bir an bile ayıran kişi cansızdır.

çünkü o, canların canıdır.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.417)

Sensiz yaşamak, benim için haramdır

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Hayır hayır, aslında gülün kokusu yoktu.

Gül, bu güzel kokuyu senden aldı.

Hayır hayır, güneş ve yıldızlarda parlaklık yoktu.

Onlar seni görünce parlamağa başladılar.

Bana;" Gece oldu, pencereye bak"! Diyorsun.

Hayır hayır, bence ancak sen gidince gecedir.

Başka gece yoktur.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.304)

Sevgilim!

Sensiz yaşamak, benim için haramdır;

sen olmayınca bu dünyada nasıl yaşanılır,

nasıl hayat sürülür.

Senin bulunmadığın yerde hayat sürmek,

senin güzel yüzünü görmeden yaşamak,

yaşayış zannedilen, yaşayış adı verilen bir ölümdür.

Dünya, acılarla, kederlerle, ızdıraplarla dolu;

âdeta zehir gibidir.

Sen ise, bu zehiri etkisiz bırakan bir panzehirsin.

Senin sevgi suyun olmasa, gül bahçesi çoraklaşır,

dikenlerle dolu bir çöl olur.

Senin coşup kaynaman, heyecanın olmasa,

dünyanın hiç bir tadı kalmaz; ham, çiğ bir meyve gibi olur.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 3.S.402)

Sensiz ben altın kadehle cennet şarabı içsem

zevk duyamam. Bana ancak baş ağrısı verir,

bende mahmurluk, sersemlik kalır.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.368)

Senin sevgin olmadan bir gül koklasam,

acımadan dikenmişim gibi hemen beni yak.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.299)

Sevgilim, şu balçık evde )kalpte(sen olmadıkça

gönül mahzundur, perişandır, harab bir haldedir.

Ya eve gel, eve sahip ol,

yahut da ben bu evi temelinden yıkayım gitsin.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.227)

Allah’ım!

Benim öyle bir canım var ki, bir an için olsun,

Sen’den ayrı düşmeye sabredemez!

Ayrılığa fazla dayanamadığı için, dağlardan köpürerek, ağlayarak, feryat ederek, başını taştan taşa çarparak

aslına doğru koşan sel denize kavuşunca ne olur?

Heyhat artık onun varlığı kalır mı?

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.446)

Bize Rabbimizi hatırlat

Ömer b. el-Hattab (r.a), Ebu Musa (r.a)'ya;

"Bize Rabbimizi hatırlat" deyince,

Ebu Musa el-Eş'ârî Kur'ân okurdu.

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:1,S:402)

Allah'dan ayrılık ateşi yanında Cehennem ateşi solda sıfır kalır

Ârifler:

"Bizim korkumuz Cehennem, ümidimiz Cennet ve Huriler değil, korkumuz, Allah'ın Cemâlinden mahrûmiyet, ümidimiz ise, O'na ulaşmakdır."derler.

Yine bunlar:

" Cehennemden korkmak ve Cennet ummak gibi karşılık bekleyerek yapılan ibâdet alçaklıktır. Ârif, Allah'a yalnız Zâtı için ibâdet eder ve Zâtını ister"derler.

Cennetin ni'met ve hurilerine hiç heves etmez ve Cehennem ateşinden korkmazlar.

Zirâ, gönülleri kaplayan ayrılık ve hasret ateşi, çok kere vücûdu saran Cehennem ateşinden daha şiddetli olur.

Çünkü, ayrılık ateşi gönülleri kaplayan ve Allahü Teâlâ'nın yaktığı bir ateştir. Gönülleri meşgûl eder.

Cehennem ateşi ise vücûdu yakmakla meşguldür.

Gönül ateşi karşısında Cehennem ateşi solda sıfır kalır.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.46}

Köpeğin sahibine bağlılığı gibi Allah (c.c)'a bağlan!

Ebu Abdurrahman, Vehb b. Münebbih'in şöyle dediğini rivayet ediyor:

Âbidlerden biri bir râhibe uğradı ve ondan nasihat istedi.

Râhib, ona şöyle nasihat etti.

"Dünyada merkep gibi olma! Çünkü; merkep sadece karnını düşünür ve karnı doyunca yere yatar, küllüklenir.

Köpeğin sahibine bağlılığı gibi Allah'a bağlan. Sahipleri onu döverler, kovarlar. Köpek yine de onları korur ve vefakâr davranır".

Eşras, şöyle demiştir:

"Tâvus, bunu işitince ağlardı ve; "Köpeklerin sahiplerine bağlılığının, bizlerin Rabbimize bağlılığımızdan daha üstün olması ağrıma gidiyor derdi".

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:3,S:112)

Âcizlik, zavallılık, çâresizlik, zillet ve ihtiyaç.

Bir defâsında Bâyezîd hazretlerinin kalbine şöyle ilhâm olundu:

"Ey Bâyezîd! Hazînelerim, başkaları tarafından yapılan ibâdetlerle ve güzel hizmetlerle doludur.

Sen bize öyle bir şeyle gel ki, o bizde olmasın."

Bâyezîd;

"Yâ Rabbî! Hazînende bulunmayan şey nedir?" dedi.

Kalbime ilhâm olundu ki:

"Âcizlik, zavallılık, çâresizlik, zillet ve ihtiyaç."

ŞİİRLER

Yâr Senden dönmezem

Bir cefâkeş âşıkam ey yâr senden dönmezem

Hançer ile yüreğimi yar senden dönmezem

Ger zekeriya tek beni baştan ayağa yarsalar

Başıma koy erre neccâr senden dönmezem

Ger beni yandırsalar, toprağımı savursalar

Külüm oddan çağırsalar settâr senden dönmezem.....

Nesimi

Belâ gelince Hakk'ın kapısından kaçma!

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Başınıza gelen sıkıntılardan dolayı Hakk'ın kapısından kaçmayın. Çünkü Allah, sıkıntılarla, hastalıklarla,acılarla sizi uyandırır ki Zât'ını arayasınız ve Kendisinden ayrılmayasınız.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.280)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Allah ü Teâla'ya muhabbette sabırlı ve sâdık olan kimse, üzerine gelen oklar sebebiyle O'nun kapısından kaçmaz. Kendisine gelen okları kalbinin göğsü ile karşılar.

Böyle davranırsa mahbûb olur, murâd olur, matlûb olur.

Bu zevki tadan ma'rifete ulaşmış demektir.

Bu anlatılacak bir şey değildir.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.489)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Sana sıkıntı veriyor diye Hakk'ın kapısından kaçma!

Çünkü O, senin yararını senden daha iyi bilir.

Sana verdiği sıkıntı da mutlaka bir faydaya,hikmete bağlıdır.

Sana sıkıntı verdiği zaman sebat et ve günahlarına dönüp bak, Allah'tan bolca bağışlanma dile ve tevbe et.

O'ndan sıkıntıya karşı sabır ve sebat vermesini dile.

Huzuruna dur, rahmet eteğine yapış ve bu sıkıntıyı başından kaldırmasını ve bunun sana ne gibi faydası olduğunu açıklamasını iste.

(Abdülkâdir Geylâni,Geylâni külliyâtı,Gelenek yayınları, S,218)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Eğer gerçekten takvâ sahibi isen, sıkıntı vaktinde O'ndan başkasına başvurmazsın ve onu O'ndan başka kimsenin kaldıramayacağını bilirsin.

Hayrın ve şerrin, zararın ve yararın, izzetin ve zilletin, zenginliğin ve fakirliğin hepsinin O'ndan geldiğini bilirsin.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.333)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Sıkıntı vaktinde yüzünü insanlara yöneltirsen îmânın bâtıl olur.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.363)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

O’nun gül bahçesinden bir gül koparmadan önce, göğsüme yüz binlerce diken battı. Gönül ondan ancak cefâ gördü, fakat yine de ondan vefâ umduğu için, O'nun cefâlarından ürkmedi, kaçmadı.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.249)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Ben marangozun elinde bulunan tahta gibiyim.

Bu yüzden, ne keserden korkarım, ne de çividen kaçarım.

Tahta gibi kendimde değilim, tahtalığa aykırı düşüncem de yok. Marangozun elinden kaçarsam, ateşten başka bir şeye lâyık olmam.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.249)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Allahım!

Kader gereği bana verdiğin ızdıraplardan, yaralardan kaçmam, onlardan şikâyet etmem! Çünkü seni seviyorum. Senin sevgi ateşinde yanmayan gönül soğuktur, hamdır.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.189)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Ey can!

Sevgilinin belâsından kaçma!

Belâlara uğramazsan, ızdırap çekmezsen, pişmezsin,

ham kalırsın.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.284)

Allahü Teâlâ Dâvud Aleyhisselam'a:

"Ey Dâvud, kulumun Bana en çok muhtaç olduğu,

Benden yüz çevirdiği vakittir. Kendisine en çok merhamet edip acıdığım bu zamandır. Kendisini en çok yükselttiğim vakit de Bana yöneldiği vakittir." buyurdu.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.586}

İmam Rabbânî (r.a) diyor ki;

Hallac'ı ele alalım. Kendisinden: -ENEL-HAK... (Hak ben...) sözünün sudur etmesine rağmen; her gece zindanda beş yüz rikât namaz kılardı. Hem de, ağır zincirlere vurulduğu halde.

Bundan başka, zalimlerin ellerinin değdiği yemeği de yemezdi, isterse, helâl yoldan gelmiş olsun.

(İmam Rabbani Hazretleri. 408.Mektub)

Ey gönül

Ey gönül, sen olma kendine cuda,

Fariğ ol, gelsin sana aşk-ı Hüda.

Aşktır yar, etme gayrı ihtiyar,

Ondan özge kimseden gelmez vefa.

Ya ölür, ya ayrılır, ya terk eder,

Her kim O'ndan gayrı yar oldu sana.

Zinde-i payende dost ol aşktır,

Kim gelir her kalbe andan bir safa.

Her gamın gamharıdır ol yâr-ı gar,

Hem seninle biledir hoş daima.

Hatm-ı ömründe çü nâçar olasın,

Hep sana biganedir ol âşina.

Şefkat eyler aş ko dem, der, çekme gam,

Gel bana, ehlen ve sehlen merhaba.

Ben sana dostum ezelden ber karar,

Nefs ile bigane oldun sen bana.

Cismi terk eyle, bu hâki hâke ver,
Paksın HAKKI revan gel aslına.

(İ.Hakkı Hz. Mârifetnâme)

Beyitler

HAKKI Hakk'dan gâfil olmazsan müdâm,

Pür-safâsın pür-safâsın pür-safâ.

(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.810-811)

Not:[müdâm:Devamlı,aralıksız]

Seninle bulmuşum ey aşk rahât-ı cânı,

Ki Senden aldı gönül cümle derde dermânı,

Bir an karar edemez firkatinle cân ey dost,

Seninle hayy olur ancak, bu rûh-i insâni.

(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.833)

Allah Dostları / Saadet ve Huzur · Marifet Petekleri

İlgili yazılar