Arama

Başlık ve içerikte ara

Ölümü seven, sevmeyen

8 dk

İnsanın hayvan ruhu ölümden korkar ve kaçar.

İnsani ruh ise ölümü candan ister ve sever

İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;

Ey aziz!

Hikmet ehli demişlerdir ki,

Dünyaya gelmekten maksat, sonsuz devlete, ebedi saadete kavuşmasıdır. Kemal tahsili ve cemal şuhudu olan bu devlet ve saadet insana, ancak basiret gözü açık olmakla müyesser olur.

Basiret gözü de, ancak âleme ibretle bakıp, Hâlık'ın san'at ve hikmetini her şeyde tefekkür ve tezekkür edip bulmakla olur.

İnsanın hayvan ruhu, kalbine hakim ve galip olduğu müddetçe, o kimse nefsanidir ve ölümden korkar ve kaçar.

Çünkü hayvani ruh, mülk aleminden olup, bu aslını sever ve arar. Demek ki nefsani olan kimse dünya hayatını istemektedir. Malını, melanini düşünmektedir.

Allahü Teala'nın yardımı ile insani ruh kuvvetlenip, hayvani ruha galip ve hakim olursa, o kimse ruhani bir kamil olur, ölümü candan isteyerek sevmekte ve aramaktadır. Zira insani ruh âlem-i melekuttan olup,

asıl vatanını aramaktadır.

Demek ki, ruhani olan kamil, sonsuz hayatı sevmekte ve aramaktadır. Böylece cihanın ebedi devlet ve saadetine salik ve malik olur.Bu cihanın uzaklık ve ayrılığından yüz çevirir ve kaçar.

Ölüm yoluyla öbür dünyanın yakınlık ve vuslatına yaklaşmak ister. Yakınlık vesilesi olan ölüme muhabbetle yakınların yakını olur.

Hazret-i Ali (r.a) buyurdu ki:

"Uzun ömür ruhlara azabtır.

Ölüm ise rahat ve ferahlıktır."

Bir kimse arif bir kâmile rüyada senin ömründen, ancak bir sene kaldığını gördüm, deyince, o kamil bu sözden ağlayıp, üzüldü.

Bunun üzerine birincisi, ey üstadım, senin dünya hayatına itibarın yok iken,bu ağlamak nedendir? deyince, o kamil zat cevap verip:

"Ey oğul, ben her gece ölüm arzusu ve niyyeti ile uyurdum. Şimdi korkarım ki, bu rüyan doğru olup,

bu külhanı bir yıl daha beklerim. Ona ağlıyorum.

Zira cânan cihanının gülşeni var iken,

beden cihanının külhanı çekilmez."buyurdu.

Meyve ham ve tatsız iken ağaca kuvvetli bağlıdır.

Sonra olgunlaşıp kemale gelince lezzetlenir ve ağaçtan ayrılır gider.

İnsan da noksan ve ham olduğu müddetçe bu dünyaya bağlılığı tamam olup,birkaç günlük hayatla bedende rahattır. Kemale kavuşunca ve kabuğundan içeri gidince, ölümün lezzetini alıp, bu birkaç günlük hayatı ne eder?

Zira kamil insan bu bozulan alemi bir hardal tanesine almaz. Mal ve evlada da meyl ve muhabbet etmez.

İzzet ve lezzetlerine aldanmaz.Ölüm nimetine arzu ile kararı kalmaz.

(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.471-476)

Allahü Teâlâ'yı seven, ölmekten korkmaz, kaçınmaz

Meşhûr haberde İbrâhim Aleyhisselam, ruhûnu kabzetmeye gelen ölüm meleğine;

"Hiç dostun, dostunu öldürdüğünü gördün mü"?"diye sorar.

Allahü Teâlâ da ona:

"Hiç dostun dostuna ulaşmasını kerih gördüğünü duydun mu?"diye vahyeder.

Bunun üzerine İbrâhim Aleyhisselam:

"Şimdi canımı al"der.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.536}

İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;

Allahü Teâlâ'yı seven, ölmekten korkmaz, kaçınmaz.

Daima hazır olup, ölümü bekler. Çünkü seven sevdiğine,

tâlib matlûbuna, yolcu vatanına ancak ölümle kavuşur.

(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.797-798)

İmam Gazâli (r.a) diyor ki;

İhlâs demek, kalbinde Allah'tan başkasını bırakmamak, kalbini Allah'a ortaklık şâibesinden uzaklaştırıp hâlis etmek.

Kalbinin sevgilisi, maksûdu ve mâbûdu

yalnız Allah olmak demektir.

Bu durumda olan kimse için dünya bir hapishanedir.

Zirâ dünya, sevgilisini görmesine mânidir.

Ölümü ise, bu ceza evinden kurtarıp,

sevgilisine yönelmek demektir.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.569}

Ebu Derdâ (r.a) şöyle der:

"Üç şey var ki ben onları seviyorum ama,

diğer insanlar onları kötü görüyor:

Fakirlik,hastalık ve ölüm.

Ölümü,Rabbime duyduğum aşırı sevgiden dolayı, fakirliği, Rabbime karşı duyduğum tevazudan dolayı ve hastalığı da, hatalarım için keffaret olmasından dolayı seviyorum".

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:1,S:375)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Ben çok eskiden, sana gönül vermiştim.

Gel, ey sevgili gel de şimdi sana canımı da vereyim!

(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)

Ebu Hüreyre (r.a) ölüm döşeğindeyken, kendisi için,

'Allah'ım! Şifa ver' diyen Seleme'ye,

"Allah'ım! Beni geri çevirme!" Diyerek karşılık verdi.

Ve şöyle dedi;

"İnsanlar! Öyle bir zamanı yaşayacaklar ki, ölüm onlara kızıl altından daha hayırlı gelecek".

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:2,S:71)

Bişr b. Hâris der ki:

"Kim dünyayı sevdiyse ölümü istemiyor.

Oysa dünyaya aldanmayan kişi ölümü seve seve bekler.

Mevlâsına kavuşmak için, niçin arzu duymasın ki"?

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:3,S:174)

İbni Sevban anlatıyor: Ebu Abdirrabb, Mekhul eş-Şâmî (r.a)'a

"Ey Ebu Abdullah! Cenneti seviyor musun"?diye sorar.

O da "Cenneti kim sevmez"!der.

Ebu Abdirrabb:

"Öyleyse ölümü de sev. Çünkü ölmeden cenneti göremezsin".

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:6,S:265)

Hakk âşıklarından ölüm uzaktır!

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Hakk âşıkları, letafette melekleri bile geride bırakmışlardır! Bu sebeple, diğer insanlar gibi ölmek, onlardan uzaktır!

Sen sanır mısın ki, arslanlar da köpekler gibi kapı dışında can verir? Hakk âşıkları sevgi yolunda ölürlerse, onları can padişahı karşılar!

Âşıklar, gökyüzüne uçarlar,

münkirler ise, cehennemin dibinde can verirler!

Ölürken Hakk âşıklarının gönül gözleri açılır da,

öteleri gayb alemini görürler!

Başkaları ise, ölüm korkusu ile kör ve sağır olarak ölürler!

Geceleri ibadetle vakit geçirenler, Hakk korkusuyla uyumayanlar, ölüm zamanı gelince korkusuz, rahatça ölürler!

Bu dünyada boğaz derdine düşenler, sadece yemeyi,

içmeyi düşünenler öküzleşirler, eşekler gibi ölürler!

Ahlaklarını Mustafa(s.a.v.)'nın ahlakına benzetenler,

Hz.Ebubekir gibi, Hz. Ömer gibi ölürler!

Hakk aşıklarından ölüm uzaktır!

Onlar, ne ölürler ne de yok olurlar!

Ben bu sözleri: "Şayet ölürlerse, böyle ölürler!" diye söyledim!

Ey insanlar!

Aşka sarılın, onun çağrısına cevap verin.

Ona gidin, onu bırakmayın.

Çünkü, Allah aşka ölümsüzlük vermiştir.

Seni aşktan alıp, dünyâ sevgisine doğru çeken dost,

İyice bil ki senin düşmanındır. O sana haset etmededir.

Şu gökler âşık olmasaydı,

göğsü böyle saf, temiz, masmavi olur muydu?

Eğer güneş de âşık olmasaydı,

yüzünde bir nur, bir ışık bulunmazdı!

Yerler, dağlar âşık olmasalardı,

gönüllerinden bir ot bile bitiremezlerdi!

Deniz aşktan habersiz olsaydı, aşkı anlamasaydı,

böyle çırpınıp durur muydu, köpürüp coşar mıydı?

Ey insan! Sen de Âşık ol. Aşkı tanı, vefâlı ol.

(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)

İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;

Hakk âşığı derviş olur ve masivă derdinden kurtulur.

Hakk âşığı ölümü isteyicidir.

Akıllı ise ölümden kaçıcıdır.

Âşıka can korkusu ayıp ve ardır.

Zira onun ölümü Yâra kavuşmaktır.

Akıllıda ise ölüm korkusu bulunur.

Çünkü onun matlubu ölümle elden çıkar.

Âşıklar,ademde (yoklukta) çadır kurmuşlardır.

Âşık, ölmeden önce ölmüştür.

Bitmeyen aşk ile ebedi hayat bulmuştur.

(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme)

Dünya âşıkları ölümü sevmez

İmam Gazâli (r.a) diyor ki;

Dünyanın aşığı ölüm çağında nasıl üzülmesin?

Oysa onun sevdiği dünyadan başka birşey değil.

Dünya ise kendisinden alınır, kendisi ile dünya arasında ölüm perdesi gerilir, dünyaya dönüş yolları kendisi için kapanır.

(İMAM GAZALİ HAZRETLERİ-İHYA'DAN 3. Cild)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Ey gönül!

Sevgili uğrunda canınla oyna, canını ver.

Sen kendini çok seviyorsun.

Onun üstüne titriyorsun, titreme; fedâ et gitsin.

Allah sana kâfi değil mi?

(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)

Ölümü severek bekleyenler

Bir kişi şöyle demiştir:

`Ben boynunu uzatmış, üstünde de bir kılıç olduğu halde, boynu ne zaman vurulacaktır diye bekleyen bir kimse gibiyim'.

Dâvûd et-Tâî şöyle demiştir:

'Eğer bir ay yaşamayı ümit edersem kendimi büyük bir günah işlemiş olarak görürüm. Ben bunu nasıl ümit ederim?. Oysa fecaatlarım gece ve gündüz saatlarinde halkı kasıp kavurduğunu görmekteyim.

Ka'kâ b. Hâkim şöyle demiştir:

`Otuz seneden beri ölüme hazırlandım.

Eğer bana gelseydi tehir edilmesinden hoşlanmazdım`.

Süfyan es-Sevrî şöyle anlatır:

Küfe mescidinde yaşlı bir kişi şöyle diyordu:

Otuz seneden beri şu mesciddeyim.

Gelmesi için ölümü bekliyorum. Eğer gelseydi ona ne birşey emreder, ne de onu bir şeyden sakındırırdım. Benim hiçkimse de bir şeyim olmadığı gibi hiç kimsenin de bende bir şeyi yoktur.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN}

Ölümün güzelliği

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Günahlarından tevbe etmiş olan ve nefsiyle mücadele eden kimse hakkında ölüm, susuz kimsenin soğuk su içmesi gibidir.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.89)

Abdullah b. Amr (r.a) diyor ki;

"Ruhu bedeninden ayrılan mü'min ceza evinden tahliye edilen insan gibidir. İşte bu anlattığımız, dünyaya kıymet vermeyip, Allah'ı zikir ile ünsiyyet edenlerin hâlidir."

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.885}

Mevlâna (r.a) diyor ki;

İnsan, Allah ile beraber olduktan sonra,

mezarda bulunması ne hoştur, ne güzeldir.

(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Geceleri ibadetle vakit geçirenler,

Hakk korkusuyla uyumayanlar,

ölüm zamanı gelince korkusuz, rahatça ölürler.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.12)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Ey zavallı insan!

Ölümsüz bir canın var, neden boş yere ölümden korkuyorsun? Padişahların hepsi de altın bağışlarlar.

Halbuki sen öyle bir padişahsın ki, ‘can’ bağışlarsın. Senelerce önce ölmüş, çürümüş ölü bile senin yüzünden dirilir, mezardan baş çıkarır.

Allah’ın yeryüzündeki baharından başka bir baharı daha vardır ki, orada ölüm yoktur, çiçekler solmaz!

(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Şu dünya yüzündeki hayat, aslında, bir ölümden ibarettir!

Bizi korkutan ölüm de, hakikatte, hayattır!

Bunu ters düşünmek, yani, ölümü, bir başka aleme doğmak değil de yok olup gitmek gibi sanmak imansızlıktır!

Eğer Hakk, ten hanesini yıkarsa, sakın inleme, şikayet etme! Şunu iyi bil ki, aslında sen, ten zindanında mahbussun;

ölüm gelip de orası yıkılınca kurtulacaksın!

(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)

Ölümü ise, bu ceza evinden kurtarıp,

sevgilisine yönelmek demektir.

Resûl-i Ekrem (S.A.V.):
"İhlâs ile "Lâ ilâhe İllâllah"diyen Cennete girer" buyurmuştur.

İhlâs demek, kalbinde Allah'tan başkasına bırakmamak, kalbini Allah'a ortaklık şâibesinden uzaklaştırıp hâlis etmek. Kalbinin sevgilisi, maksûdu ve mâbûdu yalnız Allah olmak demektir.

Bu durumda olan kimse için dünya bir hapishanedir.

Zirâ dünya, sevgilisini görmesine mânidir. Ölümü ise, bu ceza evinden kurtarıp, sevgilisine yönelmek demektir.

Allah sevgisini zayıflatan sebeplerden birisi dünya sevgisidir. Âile, evlâd, akraba, mal, akar, hayvan, bağ-bahçe ve bostan sevgileri de böyledir. Hepsi Allah sevgisini azaltır.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.569}

Beyitler

Dost ışkına ulaşaldan, dünya âhiret bir oldı,

Ezel ebed sorar-ısan dün ile bugündür bana.

Yûnus Emre

Âşıklar ölmez

Yûnus öldü diye sala verirler,

Ölen hayvandır,âşıklar ölmez.

Yûnus Emre

Ko ölüm endişesin, âşık ölmez bâki dür,

Ölüm âşıkun nesi, çün nûr-ı İlâhi dür.

Ölümden ne korkarsın, çünki Hakk'a vararsın,

Belki ebedî varasın, ölmek fâid da'vî dür.

Yûnus Emre

Allah Dostları / Ölüm ve Âhiret · Marifet Petekleri

İlgili yazılar