Arama

Başlık ve içerikte ara

Ümit-Ye's

4 dk

Bir arşın karıncaya kadar

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Hiçbir şeye aldanma, çünkü Allah dilediğini yapandır.

Bundan dolayı şöyle bir hikaye anlatılır:

Salih kullardan biri, Allah yolunda bir kardeşini ziyaret etmiş, ona

"Kardeşim gel, Allah'ın bilgisinde sabit olan günahlarımız için ağlayalım" demiş.

Ne güzel de söylemiş!

Bu kimse Allah'ı tanıyordu, arif bir kuldu ve

Peygamberimizin (s.a.v)

"Biriniz kendisiyle Cennet arasında bir arşın

(ya da bir kulaç) kalıncaya kadar Cennetliklerin amelini eder de (bir arşın kala) bedbahtlik onu yakalayıverir.

O da Cehennemliklerden olur.

Yine biriniz Cehennemle aranızda bir arşın

(ya da bir kulaç) kalıncaya kadar Cehennemliklerin amelini eder de (bir arşın kala) saadet ona yetişiverir.

O da Cennetliklerden olur".buyuruğunu duymuştur.

(Abdülkadir Geylani Külliyatı.S.267)

Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin.

Allahü Teâlâ Yakub Aleyhisselam'a:

"Oğlunu senden niçin ayırdığımızı biliyor musun"? Diye sordu.

Yakub alayhisselam: "Bilmiyorum". Deyince.

Allahü teâla:

Sen oğullarina:

"Korkarım siz başka bir şeyle meşgul iken kurt onu yer" dedin de Beni unuttun. Onların gafletlerini düşündün de, Benim onu koruyacağımı hatırlamadın.

İşte bunun için oğlun Yusuf Aleyhisselam'ı senden ayırdım".

Yine Allahü teâlâ:

"Niçin idde ettiğimi biliyor musun"? Diye sordu.

Yakub Aleyhisselam:

"Bilmiyorum". Deyince

Allahü Teâlâ:

"Çünkü bu defa ümidini Bana bağladın ve:

"Allah'ın onların hepsini birden bana getirmesi yakın bir ümiddir. (Yusuf.83) ve

"Oğlullarım, gidin, Yusufla kardeşinden bir haber arayın. Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. (Yusuf.87) dediğin için lade ettim".

(IMAM GAZALİ-İHYAU 'ULÛMİ'D-DİN.CİLD.4.5.98)

Ümitsizlik diyarına gitme, ümitler var.

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Gönlü hoş olanların muhabbetinden başka muhabbete gönül verme.

Ümitsizlik diyarına gitme, ümitler var.

Karanlığa varma güneşler var.

Gönül, seni, gönül ehlinin diyarına;

ten, seni su ve çamur hapsine çeker.

(MEVLANA CELALEDDİN-İ RÜMİ)

O'ndan kaçma, ondan uzak durma!

Bir an bile O'ndan )Allah'tan( uzak olmak doğru değildir. Çünkü, uzaklıktan insanda manevî çöküşler, yıkıntılar peydâ olur, kendini gösterir.

Aklını başına al da, ne halde olursan ol,

onun kapısından ayrılma, çünkü, sevgi yakınlıktan doğar.

İster gönlün tertemiz olsun,

isterse günahlarla kirlenmiş bulunsun ümitsizliğe düşme!

O'ndan kaçma, ondan uzak durma!

Çünkü, gönlün temizliği de ona yakın olunca artar.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.412-413)

ŞİİRLER

Atiyi Karanlık Görerek Azmi Bırakma

Âtiyi karanlık görerek azmi bırakmak…

Alçak bir ölüm varsa, eminim, budur ancak.

Dünyâda inanmam, hani görsem de gözümle.

İmânı olan kimse gebermez bu ölümle:

Ey dipdiri meyyit, ‘İki el bir baş içindir.'

Davransana… Eller de senin, baş da senindir!

His yok, hareket yok, acı yok… Leş mi kesildin?

Hayret veriyorsun bana… Sen böyle değildin.

Kurtulmaya azmin neye bilmem ki süreksiz?

Kendin mi senin, yoksa ümidin mi yüreksiz?

Âtiyi karanlık görüvermekle apıştın?

Esbâbı elinden atarak ye'se yapıştın!

Karşında ziyâ yoksa, sağından, ya solundan

Tek bir ışık olsun buluver… Kalma yolundan.

Âlemde ziyâ kalmasa, halk etmelisin, halk!

Ey elleri böğründe yatan, şaşkın adam, kalk!

Herkes gibi dünyâda henüz hakk-i hayâtın

Varken, hani herkes gibi azminde sebâtın?

Ye's öyle bataktır ki; düşersen boğulursun.

Ümîde sarıl sımsıkı, seyret ne olursun!

Azmiyle, ümidiyle yaşar hep yaşayanlar;

Me'yûs olanın rûhunu, vicdânını bağlar.

Lânetleme bir ukde-i hâtır ki: çözülmez…

En korkulu câni gibi ye'sin yüzü gülmez!

Mâdâm ki alçaklığı bir, ye's ile şirkin;

Mâdâm ki ondan daha mel'un daha çirkin

Bir seyyie yoktur sana; ey unsur-u îman,

Nevmid olarak rahmet-i mev'ûd-u Hudâ'dan,

Hüsrâna rıza verme… Çalış… Azmi bırakma;

Kendin yanacaksan bile, evlâdını yakma!

Evler tünek olmuş, ötüyor bir sürü baykuş…

Sesler de: ‘Vatan tehlikedeymiş… Batıyormuş! ‘

Lâkin, hani, milyonları örten şu yığından,

Tek kol da "yapışsam" demiyor bir tarafından!

Sâhipsiz olan memleketin batması haktır;

Sen sâhip olursan bu vatan batmayacaktır.

Feryâdı bırak, kendine gel, çünkü zaman dar…

Uğraş ki: telâfi edecek bunca zarar var.

Feryâd ile kurtulması me'mûl ise haykır!

Yok, yok! Hele azmindeki zincirleri bir kır!

‘İş bitti… Sebâtın sonu yoktur!‘ deme, yılma.

Ey millet-i merhûme, sakın ye'se kapılma.

(14 Mart 1913)

Mehmet Âkif Ersoy

“Hak tecellî eyleyince her işi âsân eder Halk eder esbabını bir lahzada ihsan eder.”

(Ketencizâde Mehmet Rüştü Efendi)

“Hak tecellî eyleyince her işi âsân eder, Halk eder esbâbını bir lahzada ihsân eder” beytinin hat levhası

Allah Dostları / Takvâ, Havf-Recâ ve Tevbe · Marifet Petekleri

İlgili yazılar