Anne babaya iyilik
Ana baba akrabaya iyilik yap
Ve bana yönelenlerin yoluna uy!
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ
İnsana, ana-babasını
(gözetip, onlara iyilik etmesini) de tavsiye ettik.
حَمَلَتْهُ اُمُّهُ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ
Anası onu, zayıflık üstüne zayıflık çekerek
(karnında) taşımıştı.
وَفِصَالُهُ فٖى عَامَيْنِ
(Sütten) ayrılması da iki sene içinde olur.
اَنِ اشْكُرْ ل۪ي وَلِوَالِدَيْكَۜ
(Bu yüzden:)
“Bana şükret! Ana-babana da!”
(diye tavsiye ettik).
اِلَيَّ الْمَص۪يرُ
Dönüş ancak banadır.
وَاِنْ جَاهَدَاكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ ب۪ي مَا لَيْسَ لَكَ بِه۪ عِلْمٌ
فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفاًۘ
Bununla berâber eğer (ana-baban),
hakkında bir bilgi sâhibi olmadığın şeyi
bana ortak koşman için seni zorlarlarsa,
o takdirde onlara itâat etme;
ama onlara dünyada iyilikle sâhib çık!
وَاتَّبِعْ سَب۪يلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ
Ve bana yönelenlerin yoluna uy!
ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
Sonra dönüşünüz ancak banadır;
o zaman size yapmakta olduklarınızı haber vereceğim.
Lokmân (As) Sûresi,14-15.Âyet
Benim için zürriyetim içinde
iyi hâl(in devâmını) nasîb et!
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًاۜ
(Biz) insana, ana-babasına iyilik etmeyi de
tavsiye ettik
حَمَلَتْهُ اُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًاۜ
Anası onu zahmetle (karnında) taşımış
ve onu zahmetle doğurmuştur.
وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلٰثُونَ شَهْرًاۜ
Hem (ana karnında) taşınması ile
sütten kesilmesi, otuz aydır.
حَتّٰٓى اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهُ وَبَلَغَ اَرْبَع۪ينَ سَنَةًۙ قَالَ
Nihâyet gücü kemâle erip,
(yaşı) kırk seneye vardığı zaman dedi ki:
رَبِّ اَوْزِعْن۪ٓي اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّت۪ٓي اَنْعَمْتَ عَلَيَّ
وَعَلٰى وَالِدَيَّ
وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰيهُ
وَاَصْلِحْ ل۪ي ف۪ي ذُرِّيَّت۪يۚ
“Rabbim!
Bana ve ana-babama verdiğin ni‘metine şükretmemi ve râzı olacağın sâlih bir amel işlememi bana ilhâm eyle ve benim için zürriyetim içinde iyi hâl(in devâmını) nasîb et!
اِنّ۪ي تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنّ۪ي مِنَ الْمُسْلِم۪ينَ
Doğrusu ben, sana tevbe ettim ve şübhesiz ben,
(sana) teslîm olanlardanım.”
اُو۬لٰٓئِكَ الَّذٖينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوا
وَنَتَجَاوَزُ عَنْ سَيِّـَٔاتِهِمْ
فٖٓى اَصْحَابِ الْجَنَّةِۜ
İşte onlar, kendilerinden yaptıklarının en
güzelini kabûl edeceğimiz
(mükâfatlarını buna göre vereceğimiz)
ve kötülüklerinden vazgeçeceğimiz,
Cennet ehli arasında bulunan kimselerdir.
وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذٖى كَانُوا يُوعَدُونَ
(Bu, dünyada iken) söz verilmekte oldukları
sâdık va‘ddir
Ahkâf Sûresi,15-16.Âyet
Ana babaya, yakın akrabaya, yetimlere,
yoksullara iyilik edeceksiniz.
وَاِذْ اَخَذْنَا م۪يثَاقَ بَن۪ٓي إِسْرَٓائ۪يلَ لَا تَعْبُدُونَ اِلَّا اللّٰهَ
Bir zamanlar biz İsrâiloğulları’ndan,
“Yalnız Allah’a kulluk edeceksiniz;
وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَذِي الْقُرْبٰى وَالْيَتَامٰى وَالْمَسَاك۪ينِ
ana babaya, yakın akrabaya, yetimlere,
yoksullara iyilik edeceksiniz.
وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا
İnsanlara güzel söz söyleyin,
وَاَق۪يمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۜ
namazı kılın, zekâtı verin” diyerek söz almıştık.
ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَل۪يلًا مِنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُعْرِضُونَ
Sonra, içinizden küçük bir kesim dışında,
sözünüzden döndünüz; hâlâ da sırt çevirmektesiniz.
Bakara Sûresi, 83.Âyet
Sakın onlara “öf!” bile deme!
وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُٓوا اِلَّٓا اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَاناًۜ
Ve Rabbin, kendisinden başkasına ibâdet etmemenizi ve ana-babaya iyilik etmeyi emretti.
اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَٓا اَوْ كِلَاهُمَا
فَلَا تَقُلْ لَهُمَٓا اُفٍّ
Eğer onlardan biri veya her ikisi,
senin yanında ihtiyarlığa erişirse,
sakın onlara “öf!” bile deme!
وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَهُمَا قَوْلاً كَر۪يماً
Onları azarlama ve onlara güzel söz söyle!
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ
Hem onlara merhamet(in)den alçak
gönüllülük kanadını indir
وَقُلْ رَبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَان۪ي صَغ۪يراًۜ
ve de ki: “Rabbim!
(Onlar) beni küçük iken nasıl (merhamet edip) yetiştirdilerse, (sen de) onlara (öyle) merhamet eyle!”
رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا فٖى نُفُوسِكُمْۜ
Rabbiniz içinizde olanı en iyi bilendir.
اِنْ تَكُونُوا صَالِحٖينَ فَاِنَّهُ كَانَ لِلْاَوَّابٖينَ غَفُورًا
Eğer sâlih kimseler olursanız, hiç şübhesiz ki O,
çokça tevbe eden kimselere çok mağfiret edendir.
İsrâ Sûresi,23-25.Âyet
Benim için zürriyetim içinde iyi hâl(in devâmını) nasîb et!
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًاۜ
(Biz) insana, ana-babasına iyilik etmeyi de
tavsiye ettik
حَمَلَتْهُ اُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًاۜ
Anası onu zahmetle (karnında) taşımış
ve onu zahmetle doğurmuştur.
وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلٰثُونَ شَهْرًاۜ
Hem (ana karnında) taşınması ile
sütten kesilmesi, otuz aydır.
حَتّٰٓى اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهُ وَبَلَغَ اَرْبَع۪ينَ سَنَةًۙ قَالَ
Nihâyet gücü kemâle erip,
(yaşı) kırk seneye vardığı zaman dedi ki:
رَبِّ اَوْزِعْن۪ٓي اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّت۪ٓي اَنْعَمْتَ عَلَيَّ
وَعَلٰى وَالِدَيَّ
وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰيهُ
وَاَصْلِحْ ل۪ي ف۪ي ذُرِّيَّت۪يۚ
“Rabbim!
Bana ve ana-babama verdiğin ni‘metine şükretmemi ve râzı olacağın sâlih bir amel işlememi bana ilhâm eyle ve benim için zürriyetim içinde iyi hâl(in devâmını) nasîb et!
اِنّ۪ي تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنّ۪ي مِنَ الْمُسْلِم۪ينَ
Doğrusu ben, sana tevbe ettim ve şübhesiz ben,
(sana) teslîm olanlardanım.”
اُو۬لٰٓئِكَ الَّذٖينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوا
وَنَتَجَاوَزُ عَنْ سَيِّـَٔاتِهِمْ
فٖٓى اَصْحَابِ الْجَنَّةِۜ
İşte onlar, kendilerinden yaptıklarının en
güzelini kabûl edeceğimiz
(mükâfatlarını buna göre vereceğimiz)
ve kötülüklerinden vazgeçeceğimiz,
Cennet ehli arasında bulunan kimselerdir.
وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذٖى كَانُوا يُوعَدُونَ
(Bu, dünyada iken) söz verilmekte oldukları
sâdık va‘ddir
Ahkâf Sûresi,15-16.Âyet
Ana babaya, yakın akrabaya, yetimlere, yoksullara iyilik edeceksiniz.
وَاِذْ اَخَذْنَا م۪يثَاقَ بَن۪ٓي إِسْرَٓائ۪يلَ لَا تَعْبُدُونَ اِلَّا اللّٰهَ
Bir zamanlar biz İsrâiloğulları’ndan,
“Yalnız Allah’a kulluk edeceksiniz;
وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَذِي الْقُرْبٰى وَالْيَتَامٰى وَالْمَسَاك۪ينِ
ana babaya, yakın akrabaya, yetimlere,
yoksullara iyilik edeceksiniz.
وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا
İnsanlara güzel söz söyleyin,
وَاَق۪يمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۜ
namazı kılın, zekâtı verin” diyerek söz almıştık.
ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَل۪يلًا مِنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُعْرِضُونَ
Sonra, içinizden küçük bir kesim dışında,
sözünüzden döndünüz; hâlâ da sırt çevirmektesiniz.
Bakara Sûresi, 83.Âyet
Anne babaya iyilik etmek
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًاۜ
(Biz) insana, ana-babasına iyilik etmeyi de tavsiye ettik.
Ahkâf Sûresi 15. Âyet
Furkân-ı Hakîm / Âile, Akraba ve Kardeşlik · Marifet Petekleri