Yabancılara tebliğ
Kur’ân’ı yaşayarak kâfirlere örnek olmak
فَلَا تُطِعِ الْكَافِرٖينَ وَجَاهِدْهُمْ بِهٖ جِهَادًا كَبٖيرًا
Öyle ise kâfirlere uyma ve bununla (bu Kur’ân’la) onlara karşı büyük bir cihâd (Kur'ân'ı yaşayarak)ile mücâhede et!
Furkân Sûresi 52. Âyet
Kâfirlere Sözün En Güzelini Söylesinler
وَقُلْ لِعِبَاد۪ي يَقُولُوا الَّت۪ي هِيَ اَحْسَنُۜ
(Habîbim, yâ Muhammed!) Kullarıma söyle;
(kâfirlere, sözün) en güzel olanı(nı) söylesinler!
اِنَّ الشَّيْطَانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْۜ
Çünki şeytan, (onların mü’minlerle)
aralarını bozmak ister.
اِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلْاِنْسَانِ عَدُواًّ مُب۪يناً
Şübhesiz şeytan, insana apaçık bir düşmandır.
İsrâ Sûresi 53. Âyet
Sözün en güzeli Kur'ân Âyetleri
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَد۪يثِ كِتَابًا مُتَشَابِهًا مَثَانِيَۗ
Allah, sözün en güzelini, (âyetleri) birbirine
benzeyen ve (hakîkatleri) tekrarlanan bir kitab
hâlinde indirdi.
تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذ۪ينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْۚ
Rablerinden korkanların derileri ondan ürperir!
ثُمَّ تَل۪ينُ جُلُودُهُمْ
وَقُلُوبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِۜ
Sonra derileri de, kalbleri de Allah’ın zikrine yumuşar!
ذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْد۪ي بِه۪ مَنْ يَشَٓاءُۜ
İşte bu (kitab) Allah’ın hidâyetidir; onunla (hikmetine binâen kendi lütfundan) dilediğini hidâyete erdirir.
وَمَنْ يُضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ
Allah, kimi de (kendi isyânındaki ısrârı
yüzünden) dalâlete atarsa, artık onu hidâyete
erdirecek olan yoktur.
Zümer Sûresi 23. Âyet
Rabbinin yoluna hikmetle ve güzel nasîhatle da‘vet et
اُدْعُ اِلٰى سَب۪يلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ
وَجَادِلْهُمْ بِالَّت۪ي هِيَ اَحْسَنُۜ
(Habîbim, yâ Muhammed!)
Rabbinin yoluna hikmetle ve güzel nasîhatle da‘vet et ve onlarla en güzel bir şekilde
mücâdele et!
اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَب۪يلِه۪
وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَد۪ينَ
Şübhe yok ki yolundan sapanları en iyi bilen ancak Rabbindir; hidâyete erenleri de
en iyi bilen O’dur.
Nahl Sûresi, 125.Âyet
Bir hatırlatmak (borcu) vardır!
وَمَا عَلَى الَّذ۪ينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ
وَلٰكِنْ ذِكْرٰى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
Hem (Allah’a karşı gelmekten) sakınmakta olanlara
onların (o kâfirlerin) hesâbından birşey yoktur;
fakat (mü’minler için, onlara iyiliği emretmek cihetiyle) ̀bir hatırlatmak (borcu) vardır!
Tâ ki onlar (da) sakınsınlar.
En‘âm Sûresi, 69.Âyet
Kavimleri bize kölelik edip duran kimseler iken, bizim gibi iki insana mı inanacağız?
ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوسٰى وَاَخَاهُ هٰرُونَ بِاٰيَاتِنَا
وَسُلْطَانٍ مُب۪ينٍۙ
اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۬ئِه۪ فَاسْتَكْـبَرُوا
وَكَانُوا قَوْماً عَال۪ينَۚ
Sonra Mûsâ’yı ve kardeşi Hârûn’u, âyetlerimizle ve apaçık bir delil ile Fir‘avun’a ve onun ileri gelenlerine gönderdik, fakat (onlar) kibirlendiler; zâten büyüklük taslayan bir kavim idiler.
فَقَالُٓوا اَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا
وَقَوْمُهُمَا لَنَا عَابِدُونَۚ
Bu yüzden:
“Kavimleri bize kölelik edip duran kimseler iken,
bizim gibi iki insana mı inanacağız?” dediler.
Mü’minûn Sûresi, 45-46-47.Âyet
Sizi yurtlarınızdan çıkarmayan kimselere
لَا يَنْهٰكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذٖينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِى الدّٖينِ
وَلَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ اَنْ تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُٓوا اِلَيْهِمْۜ
Allah, din husûsunda sizinle savaşmayan
ve sizi yurtlarınızdan çıkarmayan kimselere
iyilik etmekten ve onlara karşı âdil davranmaktan sizi yasaklamaz.
اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطٖينَ
Şübhesiz ki Allah, adâletli olanları sever
.
اِنَّمَا يَنْهٰيكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذٖينَ قَاتَلُوكُمْ
فِى الدّٖينِ وَاَخْرَجُوكُمْ
مِنْ دِيَارِكُمْ وَظَاهَرُوا عَلٰٓى اِخْرَاجِكُمْ اَنْ تَوَلَّوْهُمْۚ
Allah sizi ancak, din husûsunda sizinle savaşan,
sizi yurtlarınızdan çıkaran ve çıkarılmanıza yardım eden kimselere dostluk etmekten men‘ eder!
وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ فَاُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ
Artık kim onlara dostluk ederse,
işte onlar zâlimlerin ta kendileridir
Mümtehıne Sûresi 8. Âyet
Mümtehıne Sûresi 9. Âyet
1,Hz. Ebû Bekir (ra)’ın kızı Esmâ (ra) şöyle rivâyet eder: “Müşrik olan annem beni görmeye gelmişti. Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm’a: ‘Onu evime kabûl edip ikram ve ihsanda bulunayım mı?’ diye sordum. Resûlullah Aleyhissalâtü Vesselâm: ‘Evet annene ikram ve ihsanda bulun!’ buyurdular. Bunun üzerine bu âyet-i kerîme nâzil oldu.”
(İbn-i Kesîr, c. 3, 484)
“Husûmet ve adâvetin (düşmanlığın) vakti bitti. İki harb-i umûmî (dünya savaşı) adâvetin ne kadar fenâ ve tahrîb edici ve dehşetli zulüm olduğunu gösterdi. İçinde hiçbir fayda olmadığı tezâhür etti. Öyle ise, düşmanlarımızın seyyiâtı (günahları), -tecâvüz olmamak (Müslümanların haklarını çiğnememeleri) şartıyla- adâvetinizi celb etmesin (çekmesin)! Cehennem ve azâb-ı İlâhî kâfîdir onlara!”
(Mektûbât, Hutbe-i Şâmiye, 418)
Furkân-ı Hakîm / Emr-i bi'l-Ma'rûf ve Tebliğ · Marifet Petekleri