Nebi sevgisi
Ahmet b.Hanbel )r.a(.
Peygamber (s.a.v.)sevgisi
Hanbel adlı bir râvî naklediyor:
Fadl b. Rabî'nin çocuklarından biri hapisteki Ahmet b. Hanbel'e üç tane kıl verdi ve şöyle dedi:
"Bunlar Rasûlullah'ın saçındandır".
Ölüm ânı yaklaşınca Ahmet b, Hanbel bu üç kıldan birini dilinin üzerine, diyer ikisini de gözlerinin üzerine konmasını vasiyet etti.
"Öldükten sonra vasiyeti yerine getirildi".
(Sahabeden günümüze Allah dostları,10 cild-3.cild,sayfa 189)
İmam Malik (r.a) Peygamber (s.a.v)sevgisi
İmam Malik (R.A.) dini bilgilere o kadar önem verir saygı gösterirdi ki, hadis rivayet edeceği zaman hemen abdest alır, sakalını tarar, koku sürünür, vakar içinde diz üstü oturur ve ondan Sonra hadisi rivayet ederdi.
"Niçin böyle yapıyorsunuz?" Diye kendisine sorulunca:
"Peygamber Efendimizin mübarek ağzından çıkan değerli sözlere saygı göstermek için." Diye cevab verirdi.
(İMAM GAZALİ-İHYAU 'ULÜMİ'D-DIN.CİLD.1.5.72}
İbn-i Cevzî (r.a.) Peygamber (s.a.v.)sevgisi
İbn-i Cevzî, Peygamber Efendimizin hadislerin yazdığı kalemlerini açarken çıkan küçük yonga parçacıkların topladı ve;
"Ben ölünce,beni yıkayacağınız suyu bunlarla ısıtınız"! Diye vasiyet etti.
Vasiyeti yerine getirildi. Yonga parçacıkları suyun ısıtılmasına yettiği gibi bir miktar da arttı.
(Allah dostlarından menkıbeler,Ragıp Güzel,S:39)
Nâbî'nin Peygamber (s.a.v.) Sevgisi
Nâbî, 1678 senesinde sultandan izin alarak, hacca gitmek için yola çıktı. Hac kâfilesi Osmanlı devlet ricâlinden meydana geliyordu.
Hicaz yollarında, Peygamber efendimizin aşkından dolayı, Yusuf Nabi hiç uyumadı. Medine'ye yaklaştıkları bir gece, kâfiledeki bir devlet büyüğünün ayaklarını kıbleye doğru uzatarak uyuduğunu gören Nâbi, yetkiliyi uyandıracak bir sesle şu nâtı söyledi:
Sakın terk-i edebden, kuy-i mahbub-u Hüdâ'dır bu!
Nazargah-i ilâhidir, Makâm-ı Mustafa'dır bu.
Habib-i Kibriyanın hâb-gâhıdır faziletde,
Tefevvuk-kerde-i arş-ı cenâb-ı Kibriyâ'dır bu.
Bu hâkin pertevinden oldu deycur-i âdem zail,
İmâdın açdı mevcûdât dü çeşmin tûtiyâdır bu.
Felekde mâh-ı nev Bab'üs-Selamın sine-çâkidir,
Bunun kandili cevzâ Matla-i nûr-i ziyadır bu.
Mürâât-ı edeb şartıyla gir Nábî bu dergâha,
Metâf-i kudsiyadır bûse-gah-i enbiyâdır bu.
Nâtın açıklaması şöyledir:
"Edebi terketmekten sakın! Zira burası Allahü teâlânın sevgilisi olan Peygamber efendimizin bulunduğu yerdir.
Bu yer, Hak teâlânın nazar evi, Resûl-i ekremin makamıdır.
Burası Cenâb-ı Hakk'ın sevgilisinin istirahat ettikleri yerdir. Fazilet yönünden düşünülürse, Allahü teâlânın arşının en üstündedir.
Bu mübarek yerin mukaddes toprağının parlaklığından yokluk karanlıkları sona erdi.
Yaradılmışlar, iki gözünü körlükten açtı.
Zira burası kör gözlere şifa veren sürmedir.
Gökyüzündeki yeni ay, O'nun kapısının yüreği yaralı âşığıdır. Gökyüzündeki oğlak yıldızı bile O peygamberin nûrundan doğmaktadır.
Ey Nâbî, bu dergâha edebin şartlarına riayet ederek gir.
Zira burası, büyük meleklerin etrafinda pervâne olduğu ve peygamberlerin hürmetle eğilerek öptüğü tavaf yeridir."
O yüksek rütbeli kişi, bu misraların ne mânâya geldiğini anladı. Hemen ayaklarını toplayarak doğruldu ve;
"Ne zaman yazdın bunu? Senden ve benden başka duyan oldu mu?" dedi.
Yusuf Nabi de;
"Daha önceden söylememiştim. Şu anda sizi bu durumda uzanmış görünce elimde olmayarak yüksek sesle söylemeye başladım. İkimizden başka bilen yok." dedi.
Bu sözler üzerine o kişi, rahat bir nefes alarak;
"Mâdem ki bu şiiri burada söyledin, burada kalsın.
İkimizden başkası duyarsa, senin için iyi olmaz." diye ikaz etti.
Yusuf Nâbi hiç ses çıkarmadı. Kâfile yoluna devam ederek sabah ezanına yakın Mescid-i Nebi'ye vardı. Mescid-i Nebi'deki minarelerden müezzinler Ezân-ı Muhammedi'den evvel Nâbî'nin, "Sakın terk-i edebden..." diye başlayan natini okuyorlardı.
Nabi ve o yüksek rütbeli kişi hayretten dona kaldılar. Sabah namazını kıldıktan sonra, Nâbî ve öbür zât namaz kıldıkları caminin müezzinini buldular.
Nâbi, müezzine;
"Allah aşkına, Peygamber aşkına ne olursun söyle!
Ezândan önce okuduğun nâti kimden, nereden ve nasıl öğrendin?" diye sordu.
Müezzin gâyet sâkin bir şekilde şu cevabı verdi:
"Resûl-i ekrem bu gece Mescid-i Nebi'deki bütün müezzinlerin rüyasını şereflendirerek buyurdu ki:
"Ümmetimden Nâbi isimli biri beni ziyarete geliyor.
Bana olan aşkı her şeyin üstündedir. Bugün sabah ezânından önce, onun benim için söylediği bu şiiri okuyarak, Medine'ye girişini kutlayın.
"Biz de Resûlullah efendimizin emirlerini yerine getirdik."
Nâbi ağlayarak; "Sahiden Nâbi mi dedi? O iki cihanın Peygamberi, Nâbi gibi bir zavallıyı ve günahkârı, ümmetinden saymak lütfunu gösterdi mi?" dedi.
"Evet" cevabını alınca da, sevincinden kendinden geçti.
İskilipli Âtıf Efendinin Peygamber sevgisi
Mesnevi'yi şerh eden Tahirü'l-Mevlevî anlatıyor:
'İskilipli Âtıf Efendi ile hapishanede beraberdik. Hoca, devrinin kültürüne vakıf, kalem erbabı bir insandı. Son duruşma için çok ciddî bir müdafaa hazırlamıştı. Ertesi gün mahkemeye çıkacak ve hakkında verilecek karar da belli olacaktı.
Sabah namazından sonra İskilipli, hazırladığı müdafaa metnini parça parça etti ve götürüp çöp sepetine attı.
'Ne oldu, niçin yırttın?' diye sordum.
Bana şu cevabı verdi:
'Bu gece rüyamda Fahr-i Kainat'ı gördüm.
Ben oturmuş müdafaa yazıyordum.
O da bana hitaben:
'Âtıf nedir bu tehâlükün? Yoksa bize gelmek istemiyor musun?' dedi.
Ben de:
'İstemez miyim ya Resûlallah!' dedim. Artık benim O'na kavuşma vaktim gelmiş demektir, müdafaaya ne gerek var!'
O günkü mahkemede Âtıf Efendi'nin idamına hüküm verilir, ama o derin bir huzur içindedir ve idam fermanını gülerek karşılar. Çünkü verilen hüküm onun Resûlullah (s.a.s)'a kavuşmasını temin edecektir. Altına böyle bir burak çekilen insan niye sevinmesin ki!
Örnek Hayatlar / Âlimler ve Selef · Marifet Petekleri