Valiler
Humus valisi Said Bin Amir (r.a.)
HALKIN DERT ORTAĞI
Said Bin Amir (r.a.) fakir-fukaranın, gariplerin dert ortağıydı. Kendisine lazım olandan başkasını elinde tutmaz, hemen dağıtırdı. Fakiri arar bulurdu. Onun istemesine fırsat bırakmazdı.
"Atıyye-bağış, istenmeden verilendir, istendikten sonra verilen atıyye değil, istemenin karşılığıdır, "derdi.
İdaresi altında bulunan herkes onu severdi. Halka karşı yumuşak davranır ve onların her işiyle ilgilenirdi. Zımmîlerle daha çok ilgilenirdi. Hz. Ömer (r.a.) kısa zamanda onun çok sevildiğini haber alınca:
"Neden halk bu kadar seviyor" diye araştırdı.
Halktan;
"Said Bin Amir (r.a.) halkın dert ortağıdır."'diye cevap aldı. O hep halkıyla beraber olmuş ve son derece sade bir hayat yaşamıştır.
AMİR KİMDİR?
Yine bir seferinde Hz. Ömer (r.a.) Humus'tan gelen halka:
"Bana fakirlerinizin isimlerini yazın da ihtiyaçlarını karşılayalım." dedi.
Onlar da: "Falan-falan.. ve Said Bin Amir.." diye yazıp verdiler.
Hz. Ömer (r.a.): "Said Bin Amir, kimdir?" diye sordu. Onlar da: "Valimizdir" dediler.
"Valiniz fakir mi?" dedi.
Onlar da "Evet! O, çok günlerini evinde ateş yakmadan geçirir." dediler.
Hz. Ömer (r.a.) gözyaşlarını tutamadı ve ağladı. Sonra bir torbaya bin dinar koydu ve onlara:
"Ona benden selam söyleyiniz. Emirü'l-mü'minin ihtiyaçlarınız için gönderdi deyiniz" diyerek torbayı verdi.
Humus'a gelince valinin yanına vardılar. Hz. Ömer'in (r.a.) selamını tebliğ edip,
"ihtiyaçlarınız için şu parayı gönderdi" diyerek torbayı verdiler.
Said İbni Amir (r.a.) torbayı açtı ve:
"İnna lillahi ve inna ileyhi raciün = Biz Allah'a aidiz ve elbette O'na döneceğiz." ayetini okumaya başladı.
Hanımı merakla sordu. Aralarında şu muhavere geçti:- Ne oldu Saîd! Yoksa Emi'rül, mü'minine bir şey mi oldu?- Tam tersi. Ondan daha büyüğü!-
Neymiş ondan daha büyüğü?- Dünya evime girdi.- Öyleyse ondan kurtulmaya bak.- Bana yardım eder misin?- Evet. dedi.
ALLAH'A BORÇ VEREN ADAM
Gelen şeyden haberi olmayan hanımı bin dinarı görünce:
"Bizi zengin kılan Allah'a hamdolsun. Bununla biraz yiyecek satın al. Bir de hizmetçi tut." demeye başladı.
Saîd İbni Amir (r.a.) hanımına:
"Sana bundan daha kârlısını söyleyeyim mi?" dedi. Hanımı: "Nedir o?" dedi.
Saîd (r.a.):
"Bizim en çok muhtaç olacağımız zaman bize verilmek üzere bunları, şimdi bizden daha ihtiyaç içinde olanlara verelim." dedi.
Hanım: "O nasıl oluyor?" dedi.
O da: "Kim Allah'a güzel bir ödünç takdiminde bulunursa; Allah karşılığını kat kat verir." (Hadid; 11) ayetini okudu.
Bunun üzerine hanımı:
"Tamam Allah sana mükafatını kat kat versin." dedi.
Saîd (r.a.) hemen dinarları; falanca yetime, falanca yoksula, falanca dula ve falancanın muhtaçlarına diyerek paylaştırıp dağıttı.
İşte ashab-ı kiram böyleydi... Kendileri ihtiyaç içinde kıvranırken din kardeşini nefsine tercih ederlerdi...
O saadet çağı nasıl arzu edilmez ki... İnsanlığın kurtuluşu ancak böyle idarecilerleydi...
Bunlar yeni nesle en güzel örnekti... Rabbimizden şefaatlerini niyaz ederiz.
Kaynak: Mustafa Eriş, Altınoluk Dergisi, 1994 - Mayıs, Sayı: 099, Sayfa: 026
Şam valisi Ebu Übeyde b, Cerrah (r.a)
Hz. Ömer (radıyallahu anh) Şam'a geldiği zaman, oradaki ordunun komutanı olan (valisi) Ebu Übeyde'nin evine uğrar.
Evini fevklade bir sadelik içinde bulur. Sadece kılıncı ile kalkanından başka bir şey göremez.
"Evine biraz eşya temin etseydin!" der.
Ebu Ubeyde:
"Ey Emir elmü'minin, eşya bizi gündüz uykusuna atar!" cevabını verir.
(Buhari İ’tisam 16) (Riyâzu's-Sâlihîn)
Bir koç olmayı ne kadar isterdim
Ebu Ubeyde'nin (Allah'a vereceği hesaptan korktuğu için):
"Bir koç olmayı, sahibim tarafından kesilip etimin yenilmesini, suyumdan da çorba yapılmasını ne kadar isterdim" dediği rivayet edilmiştir.
(Buhari İ’tisam 16) (Riyâzu's-Sâlihîn)
Humus valisi Umeyr İbni Sa'd (r.a)
YETİMLİKTEN VALİLİĞE
O, çocuk yaşta Rasulullah'a tam teslim olmuştu. Onun sevgisini geçici sevgilere değişmemişti. İman konusunda titizdi. Dininde samimiydi. Gençliği de böyle geçti. Ömrünü bu aşk ve ihlasla, Allah ve Resulü yoluna dünyalık her şeyini, hatta canını verebilecek bir iman vecdi içinde geçirdi.
Hz. Ömer (r.a.) devrinde Humus'a vali tayin edildi.
Humus halkını toplayıp bir hitabede bulundu. İslâm'ın şaşmaz ölçülerini, pörsümez prensiblerini şöyle duyurdu:
"Ey cemaat! Şüphesiz İslâm, muhkem bir kale ve metin bir kapıdır. İslâm'ın kalesi adalet, kapısı ise haktır. Kale yıkılıp kapı kırıldığı zaman bu dinin yurdu harap edilir.
Sultan sert olduğu sürece, İslâm daima kalacaktır.
Sultanın sertliği kamçıyla vurmak, kılıçla öldürmek değildir. Ancak adaletle hükmetmek ve hakkı yerine getirmektir."
Umeyr İbni Sa'd (r.a.) Humus'ta bir yıl kaldı. Halifenin emri üzerine Medine'ye döndü. Hz. Ömer (r.a.) onu tekrar Humus'a göndermek istediyse de o ailesinin bulunduğu köye gitmek üzere izin istedi. Halifenin izniyle gitti.
Bir müddet sonra Hz. Ömer (r.a.) ona misâfir gönderdi.
Üç gün yanında kalan misâfirine her gece bir arpa ekmeği ikram edebildi. Dünyalık olarak bir şey biriktirmemişti. Valilik onu değiştirmemişti.
Halife'nin gönderdiği dinarları dahî almak istemedi. Fakat ailesinin ısrarı üzerine aldı. Ertesi gün yine kendine harcamadı. Çevresinde daha muhtaç durumda olanları buldu ve onlara dağıttı.İşte iman nuruyla kalbleri parlayan yiğitler!..
Yıldız insanlar!..
İhtiyaçları olsa bile kardeşini kendine tercih edenler!..
Mal ve çocukların fayda vermediği o güne hazırlananlar!..
O dehşetli günde faydalanmak üzere infak edenler, dağıtanlar...
O gün biçmek için ekenler!.Umeyr İbni Sa'd (r.a.) Hz. Ömer (r.a.) devrinde vefat etti. Ahirete, dünyalık bir şey bırakmadan göçtü. Cenab-ı Hakk'tan şefaatlerini niyaz ederiz. Amin.
Kaynak: Mustafa Eriş, Altınoluk Dergisi, 1999 - Kasım, Sayı: 165, Sayfa: 039
Medâin valisi
Huzeyfe b. Yeman (r.a), Hz. Ömer (r.a)'in Medâin valiliğini yapmış,ama Medâin'e elinde bir parça ekmekle yorgun bir merkep sırtında geldiği için, halk onu tanıyamamıştı.
(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:1,S:424)
Örnek Hayatlar / Halîfeler ve Valiler · Marifet Petekleri