Arama

Başlık ve içerikte ara

Allah için yaşamak

2 dk

Hz.Âdem (a.s) üçyüz sene ağladı!

Vehb b. Münebbih şöyle diyor:

"Allah Teâlâ Ådem'i (a.s) cennetten yere indirdiğinde Âdem'in (a.s) gözyaşları durmadan aktı.

Yedinci gününde Allah Teâlâ, Âdem e baktığında onu mahzun, üzüntülü, gamlı, başı önüne eğik bir vaziyette buldu.

Bunun üzerine, Allah Teâlâ ona vahiy göndererek şöyle buyurdu:

"Ey Âdem! Sende gördüğüm yorgunluk nedir?"

Âdem dedi ki:

"Yarab! Benim musibetim oldukça büyüdü!

Günahım (zellem) beni kapladı.

Rabbimin melekûtundan atıldım.

Kerametten sonra zillet evine, saadetten sonra şekavet ve rahattan sonra yorgunluk evine vardım.

Âfiyetten sonra bela, istikrardan sonra zeval, ebediyet ve bekâdan sonra ölüm ve fenâ evine vardım.

Bu durumda nasıl ağlamayayım"?

Bunun üzerine Allah Teâlâ ona vahiy göndererek şöyle dedi:

"Ey Âdem! Ben seni nefsim için seçmedim mi?

Seni evime yerleştirip seni kerametimle tahsis etmedim mi? Öfkeden sakındırmadım mı?

Seni kudret elimle yapmadım mı?

Kudretten olan ruhumdan sana üfürmedim mi?

Meleklerimi sana secde ettirmedim mi?

Sen, bütün bunlara rağmen emrime isyan ederek ahdimi unuttun, kendini benim öfkeme maruz bıraktın! İzzet ve celâlime yemin olsun eğer sen yeryüzünü, hepsi senin gibi bana ibadet edip tesbihde bulunan kişilerle doldursan, sonra onlar bana isyan etseler, muhakkak ki onları günahkârların konaklarına indiririm".

Bunun üzerine Adem (a.s) üçyüz sene ağladı!

(İMAM GAZALI HAZRETLERİ - İHYA'DAN)

Örnek Hayatlar / Peygamberler · Marifet Petekleri

İlgili yazılar