Peygamberler- Zühd
Süleyman Aleyhisselam arpa ekmeği yerdi.
Süleyman Aleyhisselamın kendisine o kadar saltanat verilmesine rağmen, Allah Teâlâ'ya olan derin saygı ve tevâzuundan dolayı başını kaldırıp gökyüzüne bakmazdı.
Hz. Süleyman, leziz yemekleri halka yedirir,
kendisi arpa ekmeği yerdi.
Allah Teâlâ ona :
"Ey âbidlerin başı, zâhidlerin kendisini örnek aldığı zâtın oğlu!" diye vahyetmişti.
(Kâdi İyâz .Şifâ-yı Şerif şerhi.Y.Kandemir. 1.cild S.331)
İsa (a.s.)'ın hayatı
İsa (a.s.) çölün otlarından yer, küçük su birikintilerinden içer, mağaralara ve yıkıntılara sığınırdı. Uyuduğunda bir kayaya veya koluna yaslanırdı,
İnançlı kimse de böyle yapar ve Rabb'inin huzuruna bu durumda çıkmaya gayret eder.
Dünyada onun alacağı bir nasip varsa mutlak surette gelecek, o da, kalbi baştaki gibi Allah'la olup hiç değişmeden,ondan tastamam faydalanacaktır.
Çünkü zühd, insanın kalbine yerleştikten sonra,
dünya malının gelmesi ve onun nasibini alıp ondan yararlanması onu değiştirmez.
(Abdülkadir Geylani Külliyatı.5.144-145)
Hz. Îsâ'ya,
" Keşke bir eşeğin olsa da yorulunca ona binsen" dediler.
O, bu temennide bulunanlara,
" Bir eşekle uğraşıp da Kendisini ihmal etmeme Rabbim izin vermez" diye cevap verdi.
Hz. Îsâ, kıldan dokunmuş elbise giyer ve ağaç yaprağı yerdi. O'nun evi barkı yoktu. Nerede uykusu gelse orada uyurdu. Kendisine "miskin"diye hitâb edilmesini pek severdi.
(Kâdi İyâz .Şifâ-yı Şerif şerhi.Y.Kandemir. 1.cild S.333)
Hz. Dâvûd (a.)'ın hayatı
Hz. Dâvûd yünden dokunmuş elbise giyer,kıldan yapılmış yaygı sererdi. Küle bulanmış arpa ekmeğini,tuza batırıp yerdi.
İçeceği su gözyaşına karışırdı. Yaptığı hatadan sonra güldüğü hiç görülmedi. Rabbinden utandığı için başını kaldırıp gökyüzüne bakmadı. Hayatı boyunca gözyaşı döktü. Gözyaşlarının düştüğü yerde otlar bittiği, bu yaşların yanaklarında yol yol izler bıraktığı söylenir.
(Kâdi İyâz .Şifâ-yı Şerif şerhi.Y.Kandemir. 1.cild S.332-333)
Hz. Yûsuf (a.s)'un hayatı
Hz. Yûsuf'a:
" Ülkenin erzak depoları senin elinde olduğu halde neden karnını güzelce doyurmuyorsun"? diye sordular.
O da :
" Karnımı doyurunca açları unutmaktan korkuyorum" diye cevap verdi.
(Kâdi İyâz .Şifâ-yı Şerif şerhi.Y.Kandemir. 1.cild S.331-332)
Mûsâ aleyhisselam'ın hayatı
Rivayet edildiğine göre Mûsâ aleyhisselam Firavun'un adamlarına yakalanmamak için Mısır'dan kaçıp Medyen suyuna vardığında karnındaki otların yeşil rengi görünecek kadar zayıflamıştır.
Hz.Mûsâ bir çardakta gölgelenir,yiyeceğini ve içeceğini eliyle veya bardakla değil,hayvanların yaptığı gibi bir taştaki oyuktan yer,içerdi.
Bunu,kendisiyle doğrudan konuşma lütfunda bulunan Allah Teâlâ'nın karşısında bir hiç olduğunu göstermek için yapardı.
(Kâdi İyâz .Şifâ-yı Şerif şerhi.Y.Kandemir. 1.cild S.333-334-335)
Yetmiş Peygamberin ayakları çıplaktı
Ebu Musa el-Eş'ârî (r.a) naklediyor:
Rasûlullah (s.a), buyuruyor ki:
"Revhâ kayalıklarından yetmiş Peygamber geçti.
Ayakları çıplaktı,sırtlarında ise sadece abaları vardı".
(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:1,S:403)
Not:Revhâ (Revha) Vadisi, Medine ile Mekke arasındaki bir yerdir.
İbrâhîm (a.s) Halilullah
İbn Ebu Hatim der ki: Bize Yahya îbn Abdek el-Kazvînî'nin... Ubeyd tbn Umeyr'den rivayetine göre;
o, şöyle demiştir :
İbrâhîm (a.s.) insanları müsâfir ederdi. Bir gün müsâfir edecek insan aramak üzere çıkmış ve müsâfir edecek kimse bulamadan evine dönerken orada (ayakta) duran bir adam görmüştü.
Ona: Ey Allah'ın kulu, evime iznim olmaksızın seni koyan nedir? diye sormuş, o da: Oraya onun sahibinin izniyle girdim, diye cevâblamıştı.
İbrahim'in: Sen kimsin? sorusuna; ben ölüm meleğiyim. Rabbım beni kullarından birine Allah'ın kendisine onu dost edindiğini müjdelemek üzere gönderdi, diye cevâb vermişti.
İbrâhîm :
"O kimdir? Allah'a yemîn ederim ki; şayet onu bana haber verirsen ve o da en uzak memlekette bile olsa ona giderim. Aramızı ölüm ayırıncaya kadar ona komşu olurum", demişti.
O; "o kul sensin", deyince;
İbrahim, "ben mi"? diye sormuş.
Onun; "evet", cevâbı üzerine de :
"Allah ne ile beni dost edindi"? diye sormuş,
melek de :
"Sen insanlara verir ve onlardan istemezsin", demişti.
(İbn-i Kesîr Tefsiri. Nisâ 126)
Yine îbn Ebu Hatim der ki: Bize babamın... İshâk îbn Yesâr'dan rivayetine göre; o, şöyle demiştir:
"Allah Teâlâ İbrahim'i dost edindiğinde onun kalbine bir korku koymuştu. Havada kuşun kanat çırpması işitildiği gibi onun da kalbinin çarpması uzaktan işitilirdi".
Allah Rasûlü (s.a.) nün sıfatına dâir gelen haberlere göre; onun da göğsünden ağlamadan dolayı kazan kaynaması gibi bir ses işitilirdi.
(Ebu’l-Fida İsmail İbn Kesir, Hadislerle Kur’an-ı Kerim Tefsiri,
Çağrı Yayınları: 5/1926-1928)
Örnek Hayatlar / Peygamberler · Marifet Petekleri