Şefkatin Elemleri
Şefkatin ifrat derecesi Hattâ o mazlumlar kâfir de olsa
Şefkat-i insaniye, merhamet-i Rabbaniye'nin bir cilvesi olduğundan, elbette rahmetin derecesinden aşmamak ve Rahmetenli'l-Âlemîn zâtın (a.s.m.) mertebe-i şefkatinden taşmamak gerektir.
Eğer aşsa ve taşsa, o şefkat, elbette merhamet ve şefkat değildir; belki dalâlete ve ilhada sirayet eden bir maraz-ı ruhî ve bir sakam-ı kalbîdir.
Ve binler Müslümanların hayat-ı ebediyelerini mahveden ve yüzer ehl-i îmânın su-i âkıbetine ve müthiş günahlara sevk eden adamlara şefkatkârâne taraftar olmak ve merhametkârâne cezadan kurtulmalarına dua etmek, elbette o mazlum ehl-i îmâna dehşetli bir merhametsizlik ve şenî bir gadirdir.
Risale-i Nur'da kat'iyetle ispat edilmiş ki, küfür ve dalâlet, kâinata büyük bir tahkir ve mevcudata bir zulm-ü azîmdir ve rahmetin ref'ine ve âfâtın nüzulüne vesiledir.
Hattâ, deniz dibinde balıklar, cânilerden şekva ederler ki, "İstirahatimizin selbine sebep oldular" diye rivâyet-i sahiha vardır.
Birden kalbime geldi ki, o maktul masumlar şehîd olup veli olurlar; fâni hayatları, bâki bir hayata tebdil ediliyor. Ve zâyi olan malları sadaka hükmünde olup bâki bir malla mübadele olur.
Hattâ o mazlumlar kâfir de olsa, âhirette kendilerine göre o dünyevî âfattan çektikleri belâlara mukabil rahmet-i İlâhiye'nin hazinesinden öyle mükâfatları var ki, eğer perde-i gayb açılsa, o mazlumlar haklarında büyük bir tezahür-ü rahmet görünüp,
"Ya Rabbi şükür elhamdü lillâh" diyeceklerini bildim ve kat'î bir surette kanaat getirdim.
Ve ifrat-ı şefkatten gelen şiddetli teessür ve elemden kurtuldum.
(RNK.KASTAMONU LÂHİKASI)
Rahmet-i İlâhiyeden ileri şefkat olunmaz
Bu şiddetli kışta ve mânevî, dehşetli, ayrı tarz bir kışta ve nev-i beşer ictimaî hayatında müthiş kanlı diğer tarz bir kışta, çırpınan biçarelere rikkat-i cinsiye ve şefkat-i neviye cihetinden gayet derecede bir hüzün ve elem hissettim.
Çok yerlerde beyan ettiğim gibi, yine Erhamürrâhimîn ve Ahkemülhâkimîn olan onların Hâlık-ı Kerîm ve Rahîm'in hikmet ve rahmeti, benim kalbimin imdadına yetişti.
Mânen denildi ki:
"Senin bu şiddet-i teessürün, o Hakîm ve Rahîm'in
hikmetini, rahmetini bir nevi tenkit hükmüne geçer.
Rahmet-i İlâhiye'den ileri şefkat olunmaz.
Hikmet-i Rabbaniye'den daha ekmel hikmet,
dâire-i imkânda olamaz.
Âsiler, cezalarını; mâsumlar, mazlumlar, zahmetlerinden
on derece ziyade mükâfatlarını alacaklarını düşün.
Senin daire-i iktidarının haricinde olan hâdisâta,
O'nun merhamet ve hikmet ve adaleti ve rububiyeti noktasında bakmalısın."
Ben de o lüzumsuz şiddetli elem-i şefkatten kurtuldum.
(RNK.KASTAMONU LÂHİKASI)
Zevâl ve fenâda mahvolan hadsiz mahbuplarının ebedî firaklarıyla biçare kalb-i insanîyi her dakika parça parça eder.
İnsanın en lâtif ve şirin bir seciyesi olan şefkat, eğer sırr-ı tevhid onun yardımına yetişmezse, öyle müthiş bir hırkat, bir firkat, bir rikkat, bir musibet olur ki, insanı en bedbaht bir dereceye indirir.
Tek bir güzel yavrusunu ebedî kaybeden bir gafil valide, bu hırkati tam hisseder.
İnsanın en lezzetli ve tatlı ve kıymetli hissi olan muhabbet, eğer sırr-ı tevhid yardım etse, bu küçücük insanı, kâinat kadar büyüttürür ve genişlik verir ve mahlûkata nazenin bir sultan yapar.
Eğer şirk ve küfre düşse—el'iyâzû billah!—öyle bir musibet olur ki, mütemadiyen zevâl ve fenâda mahvolan hadsiz mahbuplarının ebedî firaklarıyla biçare kalb-i insanîyi her dakika parça parça eder.
Fakat, gaflet veren lehviyatlar, muvakkaten iptal-i his nev'inden zahiren hissettirmiyor.
(RNK.2.ŞUÂ)
Risale-i Nur Külliyatı / Ahlâk, İhlas ve Kardeşlik · Marifet Petekleri