Arama

Başlık ve içerikte ara

Nefsin için yaşama

13 dk

Sen kendi nefsini kendine mâbud ve mahbup yapıyorsun
Herşeyi nefsine feda ediyorsun

Adeta bir nevi rububiyet veriyorsun.

Ey nefis, sen kendi muhabbetini nefsine sarf ediyorsun.

Sen kendi nefsini kendine mâbud ve mahbup yapıyorsun.

Herşeyi nefsine feda ediyorsun.

Adeta bir nevi rububiyet veriyorsun.

Halbuki muhabbetin sebebi ya kemâldir—zira kemâl zâtında sevilir—yahut menfaattir, yahut lezzettir, veyahut hayriyettir; ya bunlar gibi bir sebep tahtında muhabbet edilir.

Şimdi, ey nefis, birkaç Sözde kat'î ispat etmişiz ki,

asıl mahiyetin kusur, naks, fakr, aczden yoğrulmuştur ki;

zulmet, karanlığın derecesi nisbetinde nurun parlaklığını gösterdiği gibi,

zıddiyet itibarıyla sen onlarla Fâtır-ı Zülcelâlin kemâl, cemâl, kudret ve rahmetine âyinedarlık ediyorsun.

Demek, ey nefis, nefsine muhabbet değil, belki adavet etmelisin yahut acımalısın veyahut, mutmainne olduktan sonra, şefkat etmelisin.

Eğer nefsini seversen—çünkü senin nefsin lezzet ve menfaatin menşeidir; sen de lezzet ve menfaatin zevkine meftunsun—

o zerre hükmünde olan lezzet ve menfaat-i nefsiyeyi

nihayetsiz lezzet ve menfaatlere tercih etme.

Yıldız böceği gibi olma. Çünkü o bütün ahbabını ve sevdiği eşyayı karanlığın vahşetine gark eder, nefsinde bir lem'acıkla iktifa eder.

Zira, nefsî olan lezzet ve menfaatinle beraber, bütün alâkadar olduğun ve bütün menfaatleriyle intıfâ ettiğin ve saadetleriyle mes'ut olduğun mevcudâtın ve bütün kâinatın menfaatleri, nimetleri, iltifatına tâbi bir Mahbûb-u Ezelîyi sevmekliğin lâzımdır—tâ, hem kendinin, hem bütün onların saadetleriyle mütelezziz olasın, hem kemâl-i mutlakın muhabbetinden aldığın nihayetsiz bir lezzeti alasın.

Zaten sana, sende senin nefsine olan şedit muhabbetin, Onun zâtına karşı muhabbet-i zâtiyedir ki, sen sûiistimal edip kendi zâtına sarf ediyorsun.

Öyle ise, nefsindeki ene'yi yırt, Hüve'yi göster.

Ve kâinata dağınık bütün muhabbetlerin,

Onun esmâ ve sıfâtına karşı verilmiş bir muhabbettir;

sen sûiistimal etmişsin, cezasını da çekiyorsun.

Çünkü, yerinde sarf olunmayan bir muhabbet-i gayr-ı meşruanın cezası, merhametsiz bir musibettir.

Rahmânü'r-Rahîm ismiyle, hurilerle müzeyyen Cennet gibi senin bütün arzularına câmi' bir meskeni senin cismanî hevesâtına ihzar eden;

ve sair esmâsıyla senin ruhun, kalbin, sırrın, aklın ve sair letâifin arzularını tatmin edecek ebedî ihsânâtını o Cennette sana müheyyâ eden;

ve herbir isminde mânevî çok hazine-i ihsan ve kerem bulunan bir Mahbûb-u Ezelînin,elbette bir zerre muhabbeti kâinata bedel olabilir;

kâinat Onun bir cüz'î tecellî-i muhabbetine bedel olamaz.

Öyle ise, o Mahbûb-u Ezelînin kendi habîbine söylettirdiği şu ferman-ı ezelîyi dinle, ittibâ et:

قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللهَ فَاتَّبِعُونِى يُحْبِبْكُمُ اللهُ *

[)De ki; ) Eğer Allah'ı seviyorsanız, bana tâbi olun ki, Allah da sizi sevsin!]

(RNK.24.SÖZ)

O'nun esmâ ve sıfâtına ait istidad-ı muhabbetini,
sair bekâsız mevcudata verme

Ey insan!

O'nun esmâ ve sıfâtına ait istidad-ı muhabbetini,

sair bekâsız mevcudata verme, faidesiz mahlûkata dağıtma.

Çünkü, âsâr ve mahlûkat fânidirler.Fakat o âsârda ve o masnuatta nakışları, cilveleri görünen Esmâ-i Hüsnâ bâkidirler, daimîdirler.

Ve esmâ ve sıfâtın herbirisinde binler merâtib-i ihsan ve cemâl ve binler tabakat-ı kemâl ve muhabbet var.

Sen yalnız Rahmân ismine bak ki,

Cennet bir cilvesi

ve saadet-i ebediye bir lem'ası

ve dünyadaki bütün rızık ve nimet bir katresidir.

(RNK.32.SÖZ)

Dört şey için dünyâyı kalben terk etmek lâzımdır

Allah'ın davetine icabet et.

Dört şey için dünyayı kesben değil, kalben terketmek lâzımdır:

1. Dünyanın ömrü kısa olup, sür'atle zeval ve guruba gider.

Zevalin elemiyle, visalin lezzeti zeval buluyor.

2. Dünyanın lezâizi zehirli bala benzer.

Lezzeti nisbetinde elemi de vardır.

3. Seni intizar etmekte ve senin de sür'atle ona doğru gitmekte olduğun kabir, dünyanın ziynetli, lezzetli şeylerini hediye olarak kabul etmez. Ç̧ünkü dünya ehlince güzel addedilen şey, orada çirkindir.

4. Düşmanlar ve haşerat-ı muzırra arasında bir saat durmakla dost ve büyükler meclisinde senelerce durmak arasındaki muvazene, kabir ile dünya arasındaki aynı muvazenedir.

Maahaza, Cenâb-ı Hak da bir saatlik lezzeti terk etmeye davet ediyor ki, senelerce dostlarınla beraber rahat edesin.Öyle ise, kayıtlı ve kelepçeli olarak sevk edilmezden evvel, Allah'ın davetine icabet et.

(RNK.MESNEVİ-İ NURİYE)

Fâni şeylerle kalbini bağlamak kâr-ı akıl değildir

Bütün dünyayı ona versen, o fıtrî ihtiyacı tatmin edemez.

Bil ki şu âlemin fenâsından sonra sana refakat etmeyen ve dünyanın harabıyla senden mufarakat eden birşeye kalbini bağlamak sana lâyık değildir.

Hususan senin asrının inkırazıyla seni terk edip arka çeviren ve

bahusus berzah seferinde arkadaşlık etmeyen ve

hususan seni kabir kapısına kadar teşyî etmeyen,

hususan bir iki sene zarfında ebedî bir firakla senden ayrılıp günahını senin boynuna takan,

hususan senin rağmına olarak husulü ânında seni terk eden

fâni şeylerle kalbini bağlamak kâr-ı akıl değildir.

Eğer aklın varsa,uhrevî inkılâbâtında, berzahî etvârında ve dünyevî inkılâbâtının müsâdemâtı altında ezilen, bozulan ve ebedî seferde sana arkadaşlığa muktedir olmayan işleri bırak, ehemmiyet verme, onların zevâlinden kederlenme.

Sen kendi mahiyetine bak ki:

Senin lâtifelerin içinde öyle bir lâtife var ki,

ebedden ve Ebedî Zat'tan başkasına razı olamaz.

'O'ndan başkasına teveccüh edemiyor.

Mâsivâsına tenezzül etmez.

Bütün dünyayı ona versen, o fıtrî ihtiyacı tatmin edemez.

O şey ise, senin duygularının ve lâtifelerinin sultanıdır.

Fâtır-ı Hakîm'in emrine mutî olan o sultanına itaat et, kurtul.

(RNK.17.LEM'A)

Fâni ömrünü fâni şeylere sarf etme ki, fâni olmasın

Kim hayat-ı bâkıyeye ciddî müteveccih ise

Her kim hayat-ı fâniyeyi esas maksat yapsa,

zahiren bir cennet içinde olsa da, mânen cehennemdedir.

Ve her kim hayat-ı bâkıyeye ciddî müteveccih ise,

saadet-i dâreyne mazhardır.

Dünyası ne kadar fena ve sıkıntılı olsa da, dünyasını Cennetin intizar salonu hükmünde gördüğü için hoş görür, tahammül eder, sabır içinde şükreder.

(RNK.8.SÖZ)

Senin iktidarın kısa, bekan az, hayatın mahdut, ömrünün günleri mâdud ve herşeyin fânidir.

Öyleyse, şu kısa, fâni ömrünü fâni şeylere sarf etme ki, fâni olmasın.

Bâki şeylere sarf et ki, bâki kalsın.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Ahsen-i takvim suretinde yaratılan insan, hayât-ı dünyeviyeye hasr-ı fikir etse, yüz derece sermayece hayvandan yüksek olduğu halde, yüz derece serçe kuşu gibi bir hayvandan aşağı düşer.

(RNK.23.SÖZ)

Ey nefsim ve ey arkadaşım!

Aklınızı başınıza toplayınız. Sermaye-i ömür ve istidad-ı hayâtınızı, hayvan gibi, belki hayvandan çok aşağı bir derecede şu hayât-ı fâniye ve lezzet-i maddiyeye sarf etmeyiniz.

Yoksa, sermayece en âlâ hayvandan elli derece yüksek olduğunuz halde, en ednâsından elli derece aşağı düşersiniz.

(RNK.11.SÖZ)

Zâhire müptelâ olan akıl, şu keşmekeş kâinatta perestiş ettiği şeylerin zevâlini görmekle meyusâne feryad eder.

(RNK.17.SÖZ)

Evet dünyaya âid işler kırılmaya mahkûm şişeler hükmündedir.

Bâkî umûr-ı uhreviye ise, gāyet sağlam elmaslar kıymetindedir.

İnsanın fıtratındaki şiddetli merak ve harâretli muhabbet ve dehşetli hırs ve inadlı taleb ve hâkezâ şedîd hissiyâtlar, umûr-ı uhreviyeyi kazanmak için verilmiştir.

O hissiyâtı şiddetli bir sûrette fânî umûr-ı dünyeviye tevcîh etmek,

fânî ve kırılacak şişelere bâkî elmas fiyatlarını vermek demektir.

(RNK.9.MEKTUP)

Güzel değil batmakla kaybolan bir mahbup.

Çünkü zevâle mahkûm, hakîki güzel olamaz.

Aşk-ı ebedî için yaratılan ve âyine-i Samed olan

kalb ile sevilmez ve sevilmemeli.

(RNK.17.SÖZ)

Bil ki, şu âlemin fenâsından sonra sana refakat etmeyen ve dünyânın harabıyla senden mufarakat eden birşeye kalbini bağlamak sana lâyık değildir.

(RNK.17.LEM'A)

Kabir kapısında bekleyen bir adam, arkasındaki fâni dünyaya riyâkârâne bakması, acınacak bir hamakattir ve dehşetli bir hasârettir.

(RNK.30.MEKTUP)

Âhirette seni kurtaracak bir eserin olmadığı takdirde,

fâni dünyâda bıraktığın eserlere de kıymet verme.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Şu perişan dünyada, âvâre nev-i beşer içinde, semeresiz bir hayatta, sahipsiz, hâmisiz bir surette, âciz, miskin bir insan, bütün dünyanın sultanı da olsa kaç para eder?

(RNK.ÂSÂ-YI MÛSÂ)

Madem ihtiyarlık, hastalık, musibet ve her tarafta vefiyatlar o dehşetli elemi deşiyorlar ve ihtar ediyorlar.

Elbette o ehl-i dalâlet ve sefahet, yüz bin lezzeti ve zevki alsa da,

yine o mânevî bir cehennem kalbinde yaşar ve yakar. Fakat pek kalın gaflet sersemliği muvakkaten hissettirmez.

(RNK.13.SÖZ)

Fânilere Gönül Bağlama

Fâniyim, fâni olanı istemem.

Âcizim, âciz olanı istemem.

Rûhumu Rahmân'a teslim eyledim; gayr istemem.

İsterim, fakat bir yâr-ı bâki isterim.

Zerreyim, fakat bir Şems-i Sermed isterim.

Hiç ender hiçim; fakat bu mevcûdâtı birden isterim.

(RNK.26.SÖZ)

Yarın seni zillet ve rezaletlere mâruz bırakmakla terk edecek olan dünyanın sefahetini bugün kemâl-i izzet ve şerefle terk edersen, pek aziz ve yüksek olursun.

Çünkü, o seni terk etmeden evvel sen onu terk edersen, hayrını alır, şerrinden kurtulursun. Fakat vaziyet mâkûse olursa, kaziye de mâkûse olur.

(RNK.MESNEVİ-İ NURİYE)

Dünya zevk ve lezzetleri

Dünyanın lezâizi zehirli bala benzer.

Lezzeti nisbetinde elemi de vardır.

(RNK.MESNEVİ-İ NURİYE)

Dünyâya ait işler, kırılmaya mahkûm şişeler hükmündedir.

Bâki umûr-u uhreviye ise, gayet sağlam elmaslar kıymetindedir.

(RNK.9.MEKTUP)

Dünyanın lezzetleri, zevkleri ve ziynetleri,Hâlık'ımızı, Mâlik'imizi ve Mevlâ'mızı bilmediğimiz takdirde Cennet olsa bile Cehennemdir.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Ey şek (şüphe) cephesinde, gaflet gölgesinde istirahata çekilen biçare!

Gaflet serinliğinde, şek içinde zevk ettiğin lezzeti lezzet sanma!

O zehirli baldır. Az bir zaman sonra Cehenneme bir azaba inkilâp edecektir.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Dünyevî bir lezzette çok elemler var.

Bir üzüm tanesini yedirir, on tokat vurur gibi,hayatın lezzetini kaçırır.

(RNK. 13.SÖZ)

Şu dünyâ çok gaddardır, mekkâr (hileci) dır.

Bir lezzet verse, bin elem takar, çektirir.

Bir üzüm yedirse, yüz tokat vurur.

(RNK.17.LEM'A)

Madem ihtiyarlık, hastalık, musibet ve her tarafta vefiyatlar o dehşetli elemi deşiyorlar ve ihtar ediyorlar.

Elbette o ehl-i dalâlet ve sefahet, yüz bin lezzeti ve zevki alsa da, yine o mânevî bir cehennem kalbinde yaşar ve yakar. Fakat pek kalın gaflet sersemliği muvakkaten hissettirmez.

(RNK.13.SÖZ)

Hayat ise, eğer îmân olmazsa veyahut isyan ile o îmân tesir etmezse, hayat, zahirî ve kısacık bir zevk ve lezzetle beraber, binler derece o zevk ve lezzette ziyade elemler, hüzünler, kederler verir.

(RNK.KASTAMONU LÂHİKASI)

Fâni lezâizin terki saadete vesiledir

Dünyanın lezzetleridir. Bu ise, kısmete bağlıdır.

Talebinde kalâka )endişeye( düşer. Ve sür'at-i zevali itibarıyla, aklı başında olan, onları kalbine alıp kıymet vermez.

Dünyanın âkıbeti ne olursa olsun, lezâizi terk etmek evlâdır.

Çünkü, âkıbetin ya saadettir;saadet ise şu fâni lezâizin terkiyle olur.

Veya şekavettir.

Ölüm ve idam intizarında bulunan bir adam,

sehpanın tezyin ve süslendirilmesinden zevk ve lezzet alabilir mi?

Dünyasının âkıbetini küfür sâikasıyla adem-i mutlak olduğunu tevehhüm eden adam için de terk-i lezâiz evlâdır.

Çünkü, o lezâizin zevaliyle vukua gelen hususî ve mukayyed ademlerden, adem-i mutlakın elîm elemleri her dakikada hissediliyor.

Bu gibi lezzetler o elemlere galebe edemez.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Yüz hurma çekirdeği mi, yoksa yüz hurma ağacı mı?

Fâni ömrünü fâni şeylere sarf etme ki, fâni olmasın

Senin iktidarın kısa, bekan az, hayatın mahdut, ömrünün günleri mâdud ve herşeyin fânidir.

Öyleyse, şu kısa, fâni ömrünü fâni şeylere sarf etme ki,

fâni olmasın. Bâki şeylere sarf et ki, bâki kalsın.

Evet, yaşadığın ömürden dünyada göreceğin istifade ancak yüz sene olur. Bu yüz sene ömrünü yüz tane hurma çekirdeği farz edelim.

Bu çekirdekler iska edilip muhafaza edilirse,

ilâ-mâşaallah semere verecek yüz tane ağaç olur.

Aksi takdirde, ateşe atıp yakmaktan başka bir istifadeyi temin etmez.

Kezâlik,

senin o yüz senelik ömrün de, şeriat suyu ile iska ve âhirete sarf edilirse, â̂lem-i bekada ilelebed semerelerinden istifade edeceksin.

Binaenaleyh, semeredar yüz tane hurma ağacını terk ve yüz tane çekirdeklerine kanaat ile aldanırsa,o adam, hutameye (Cehenneme) hatab (odun)olmaya lâyıktır.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

A'mâl-i uhreviyenin bâki meyvelerini
bu dünyanın fâni meyvelerine tercih etmeli

Bu dünya dârü'l-hikmettir, dârü'l-hizmettir; dârü'l-ücret ve mükâfat değil. Buradaki a'mâl ve hizmetlerin ücretleri berzahta ve âhirettedir. Buradaki a'mâl berzahta ve âhirette meyve verir.

Madem hakikat budur; a'mâl-i uhreviyeye ait neticeleri dünyada istememek gerektir. Verilse de, memnunâne değil, mahzunâne kabul etmek lâzımdır.

Çünkü, Cennetin meyveleri gibi, kopardıkça yerine aynı gelmek sırrıyla bâki hükmünde olan amel-i uhrevî meyvesini, bu dünyada fâni bir surette yemek, kâr-ı akıl değildir. Bâki bir lâmbayı, bir dakika yaşayacak ve sönecek bir lâmba ile mübadele etmek gibidir.

Âlem-i bekada birtek meyve, fâni dünyânın bin bahçesine müreccahtır. Onun için o mübarek meyveleri burada yememeli.

Eğer istenilmeyerek yedirilirse; şükredilmeli;mükâfât için değil, belki teşvik için bir ihsân-ı İlâhi olarak telâkki edilmeli...

(RNK.29.MEKTUP)

Hayvâniyetten çık, cismâniyeti bırak

Senin zamanın ve ömrün, berkten daha çabuk geçer;

hayatın, çaydan daha sür'atli akar.

Madem dünya hayatı ve cismânî yaşayış ve hayvânî hayat böyledir.

Hayvâniyetten çık, cismâniyeti bırak,

kalb ve ruhun derece-i hayatına gir.

Tevehhüm ettiğin geniş dünyadan

daha geniş bir daire-i hayat, bir âlem-i nur bulursun.

İşte o âlemin anahtarı, marifetullah ve vahdâniyet sırlarını ifade eden

لاَ اِلٰهَ اِلاَّ اللهُ

kelime-i kudsiyesiyle kalbi söylettirmek,ruhu işlettirmektir.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Hayat-ı maddiye-i nefsiyeyi bırak

kalb ve ruh ve sırrın derece-i hayatlarına çık, bak

Ey nefis!

Eğer şu dünya hayatına müştaksan, mevtten kaçarsan, kat'iyen bil ki, hayat zannettiğin hâlât, yalnız bulunduğun dakikadır. O dakikadan evvel bütün zamanın ve o zaman içindeki eşya-yı dünyeviye, o dakikada meyyittir, ölmüştür.O dakikadan sonra bütün zamanın ve onun mazrufu,

o dakikada ademdir, hiçtir.

Demek güvendiğin hayat-ı maddiye, yalnız bir dakikadır. Hattâ bir kısım ehl-i tetkik, "bir âşiredir, belki bir ân-ı seyyâledir" demişler.

İşte, şu sırdandır ki, bazı ehl-i velâyet, dünyanın,

dünya cihetiyle ademine hükmetmişler.

Madem böyledir.

Hayat-ı maddiye-i nefsiyeyi bırak;

kalb ve ruh ve sırrın derece-i hayatlarına çık, bak:

Ne kadar geniş bir daire-i hayatları var!

Senin için meyyit olan mazi, müstakbel, onlar için hayydır, hayattar ve mevcuttur.

Ey nefsim!

Madem öyledir, sen dahi kalbim gibi ağla ve bağır ve de ki:

Fâniyim, fâni olanı istemem.

Âcizim, âciz olanı istemem.

Ruhumu Rahmân'a teslim eyledim; gayr istemem.

İsterim, fakat bir yâr-ı bâki isterim.

Zerreyim, fakat bir Şems-i Sermed isterim.

Hiç ender hiçim; fakat bu mevcudatı birden isterim.

(RNK.26.SÖZ)

Yalnız Biri iste; başkaları istenmeye değmiyor

Fıtratı aşkla yoğrulmuş gibi sermest-i câm-ı aşk olan Mevlânâ Câmî,kesretten vahdete yüzleri çevirmek için, bak, ne güzel söylemiş.

Yani;

1. Yalnız Biri iste; başkaları istenmeye değmiyor.

2. Biri çağır; başkaları imdada gelmiyor.

3. Biri talep et; başkaları lâyık değiller.

4.Biri gör; başkaları her vakit görünmüyorlar, zevâl perdesinde saklanıyorlar.

5. Biri bil; marifetine yardım etmeyen başka bilmekler faidesizdir.

6. Biri söyle; O'na ait olmayan sözler mâlâyâni sayılabilir.

Evet, Câmi', pek doğru söyledin.Hakikî mahbub, hakikî matlub, hakikî maksud, hakikî mâbud yalnız O'dur.

(RNK.17.SÖZ)

Esmâ-i kudsiye-i İlâhiye'nin bütün tecelliyâtının aksamını tadarak elde edilen îmân.

Bununla insan, insan olur.

Ey sersem nefsim ve ey pürheves arkadaşım!

Âyâ, zannediyor musunuz ki, vazife-i hayatınız yalnız terbiye-i medeniye ile güzelce muhafaza-i nefis etmek, ayıp olmasın, batın ve fercin hizmetine mi münhasırdır?

Yahut, zannediyor musunuz ki, hayatınızın makinesinde derc edilen

şu nazik letâif ve mâneviyat

ve şu hassas âzâ ve âlât

ve şu muntazam cevarih ve cihazat

ve şu mütecessis havas ve hissiyatın gaye-i yegânesi, şu hayat-ı fâniyede

nefs-i rezilenin,hevesât-ı süfliyenin tatmini için istimaline mi münhasırdır?

Hâşâ ve kellâ!

Belki, vücudunuzda şunların yaratılması ve fıtratınızda bunların gaye-i idhali, iki esastır:

Biri:

Cenâb-ı Mün'im-i Hakikî'nin bütün nimetlerinin herbir çeşitlerini size ihsas ettirip şükrettirmekten ibarettir.

Siz de hissedip şükür ve ibadetini etmelisiniz.

İkincisi:

Âleme tecellî eden esmâ-i kudsiye-i İlâhiye'nin bütün tecelliyâtının aksamını, birer birer, size o cihazat vasıtasıyla bildirip tattırmaktır.

Siz dahi tatmakla tanıyarak îmân getirmelisiniz.

İşte, bu iki esas üzerine kemâlât-ı insaniye neşvünemâ bulur.

Bununla insan, insan olur.

(RNK.11.SÖZ)

İnsan eğer insan olmazsa,şeytan bir hayvana inkılâp eder.

İnsan, bazı frenkler ve frenkmeşrepler gibi ihtirâsât-ı hayvâniyede terakki ettikçe, daha şiddetli bir hayvâniyet mertebesini alır.

(RNK.17.LEM'A)

İnsanın düşüşü

Ahsen-i takvim suretinde yaratılan insan, hayât-ı dünyeviyeye hasr-ı fikir etse, yüz derece sermayece hayvandan yüksek olduğu halde, yüz derece serçe kuşu gibi bir hayvandan aşağı düşer.

(RNK.23.SÖZ)

Ey nefsim ve ey arkadaşım! Aklınızı başınıza toplayınız. Sermaye-i ömür ve istidad-ı hayâtınızı, hayvan gibi, belki hayvandan çok aşağı bir derecede şu hayât-ı fâniye ve lezzet-i maddiyeye sarf etmeyiniz.

Yoksa, sermayece en âlâ hayvandan elli derece yüksek olduğunuz halde, en ednâsından elli derece aşağı düşersiniz.

(RNK.11.SÖZ)

Risale-i Nur Külliyatı / Allah için Hayat · Marifet Petekleri

İlgili yazılar