Arama

Başlık ve içerikte ara

Herşey O'nu tanıtıyor

13 dk

Bütün mahlûkat, nebâtat ve hayvânat
Zât-ı Zülcelâli tanıtıp, sevdiriyorlar

Hem bütün mahlûkatın yüzüne tebessüm eden bütün ziynetli nebâtat ve hayvânattaki tezyinat ve gösterişler, bilbedâhe, perde-i gayb arkasında bu süslü ve güzel san'atlarla kendini tanıttırmak ve sevdirmek ve bildirmek isteyen bir Zât-ı Zülcelâlin vücub-u vücuduna ve vahdetine delâlet ederler.

Demek, eşyadaki süslü vaziyetler, gösterişli keyfiyetler, tanıttırmak ve sevdirmek sıfatlarına kat'iyen delâlet eder.

Sevdirmek ve tanıttırmak sıfatları ise, bilbedâhe, Vedûd, Mâruf bir Sâni-i Kadîrin vücub-u vücuduna ve vahdetine şehadet eder.

(RNK.33.SÖZ)

Semâ-Fezâ, Ağaçlar ve Nebâtat
Seni bedâhet derecesinde tanıttırıyorlar ve tanıyorlar.

Ey Hâlık-ı Rahmân ve ey Rabb-i Rahîm,Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmın talimiyle ve Kur'ân-ı Hakîminin dersiyle anladım:

Nasıl ki semâ ve fezâ ve arz ve deniz ve dağ, müştemilât ve mahlûklarıyla beraber Seni tanıyorlar ve tanıttırıyorlar.

Öyle de, zemindeki bütün ağaç ve nebatât, yaprakları ve çiçekleri ve meyveleriyle Seni bedâhet derecesinde tanıttırıyorlar ve tanıyorlar.

(RNK.30.LEM'A)

"Lâ ilâhe illâ Hû" ile
Herşeyde Hâlıkına giden bir yolu görür.

Herbir şeyle Rabb'ini bulabilir.

"Ehl-i îmânın, hususan ehl-i tarikatın her vakit tekrarla

Lâ ilâhe illâ Hû demeleri, tevhidi yâd ve ilân etmeleri gösterir ki, tevhidin pek çok mertebeleri bulunuyor.

"Hem tevhid, en ehemmiyetli ve en halâvetli ve en yüksek bir vazife-i kudsiye ve bir fariza-i fıtriye ve bir ibadet-i imaniyedir.....

Aradığımız hakiki tevhid, yalnız tasavvurdan ibaret bir marifet değildir. Belki, ilm-i mantıkta tasavvura mukàbil ve marifet-i tasavvuriyeden çok kıymettar ve burhanın neticesi olan ve ilim denilen tasdiktir.

"Ve tevhid-i hakiki öyle bir hüküm ve tasdik ve iz'an ve kabuldür ki, herbir şeyle Rabb'ini bulabilir.

Ve herşeyde Hâlık'ına giden bir yolu görür.

Ve hiçbir şey huzuruna mâni olmaz.

Yoksa, Rabb'ini bulmak için her vakit kâinat

perdesini yırtmak, açmak lâzım gelir.

(RNK.7.ŞUÂ)

Herşeyde, her vaziyette, herbir harekette kader-i İlâhî ve kudret-i Rabbâniye'nin izini, eserini görülür.

Güneş gibi bir îmân lâzım ki,

herşeyde, her vaziyette, herbir harekette kader-i İlâhî ve kudret-i Rabbâniye'nin izini, eserini görsün, tâ o zulm u zulmette

kalb boğulmasın,

îmân sönmesin;

akıl, tabiat ve tesadüfe saplanmasın.

Hattâ ehl-i hakikat, hakikat ve mârifetullahı bulmak için, kesret dairelerini unutmaya çalışıyorlar tâ kalb dağılmasın ve lüzumlu ve kıymetli şeye sarf etmek lâzım gelen merakı, zevki, şevki, lüzumsuz fâni şeylerde telef olmasın.

(RNK.EMİRDAĞ LÂHİKASI)

Herşeyden kendini gösterecek, yani vücudunu

ve vahdetini bildirecek pencereler açmış.

Herşey, her vakit, her hâceti için O'ndan istimdat eder, O'na bakabilir.

Sonra, her menzilden, her tabakadan, her âlemden,

her taifeden, her fertten, herşeyden kendini gösterecek,

yani vücudunu ve vahdetini bildirecek pencereler açmış.

Her kalb içinde bir telefon bırakmış.

(RNK.33.SÖZ)

Bir zerreden dağ gibi şeyleri halk eder.

Bir çam ağacının buğday tanesi kadar bir çekirdeği,

koca çam ağacına bir mebde' oluyor; kudret-i İlâhî

o acip ağacı o çekirdekten halk ediyor.

Milyondan ancak bir hisse o çekirdekte bulunurken,

o çekirdek kader kalemiyle yazılan mânevî bir fihriste olmuş.

Yoksa, bir köy kadar fabrikalar lâzımdır ki, o acip ağaç, dal ve budaklarıyla teşkil edilsin.

İşte, azamet ve kudret-i İlâhî'nin bir delili de budur ki,

bir zerreden dağ gibi şeyleri halk eder.

(RNK.EMİRDAĞ LÂHİKASI)

Herşey, Sâni'in vücub-u vücudunu ilân eder.

Bir kitapta yazılı bir harf, yalnız bir cihetle kendisini gösterir ve kendisine delâlet eder. Fakat o harf, kâtibine çok cihetlerle delâlet eder ve nakkaşını târif eder.

Kezalik, kitab-ı kâinatta mücessem olarak yazılan herbir kelime, kendi miktarınca kendini gösterirse de, pek çok cihetlerden münferiden ve müçtemian Sâni'ini gösterir, esmâsını izhar eder.

Ve kendi evsafıyla, eşkâliyle, nakışlarıyla, âdeta Sâni'ini medih için yazılmış bir kasidedir.

Arkadaş!

Zerrelerden tut, seyyarelere kadar ve nakışlardan şemslere varıncaya kadar herşey, zâtında, hakikatinde sabit olan acz ve fakrın lisan-ı haliyle Sâni'in vücub-u vücudunu ilân eder.

(RNK.MESNEVİ-İ NURİYE)

Her bir zerre, Cenâb-ı Hakkı zâtıyla ve sıfâtıyla târif eder ve ispat eder.

(RNK.EMİRDAĞ LÂHİKASI)

Herbir mevcudun üstünde

Arkadaş! Herbir mevcudun üstünde, Sâni-i Ehad ve Samedin bir sikkesi, bir hâtemi olup, o mevcudun Sâni-i Ehad ve Samedin mülkü ve eser-i san'atı olduğuna şehadet ediyorlar.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Herbir mevcut,
O'nun kemâlâtını zikreder,cemâlini gösterir.

Herbir isminde gizli mânevî defineler ve mahfî letâif var.

Ezel-Ebed Sultanı olan Sâni-i Zülcelâl, nihayetsiz kemâlâtını ve nihayetsiz cemâlini görmek ve göstermek istemiştir ki,

şu âlem sarayını öyle bir tarzda yapmıştır ki,

herbir mevcut

pek çok dillerle O'nun kemâlâtını zikreder,

pek çok işaretlerle cemâlini gösterir.

Herbir isminde

ne kadar gizli mânevî defineler

ve herbir ünvan-ı mukaddesesinde ne kadar mahfî letâif

bulunduğunu, şu kâinat bütün mevcudatıyla gösterir.

Ve öyle bir tarzda gösterir ki, bütün fünun, bütün desâtiriyle, şu kitab-ı kâinatı zaman-ı Âdem'den beri mütalâa ediyor.

Halbuki o kitap esmâ ve kemâlât-ı İlâhiyeye dair ifade ettiği mânâların ve gösterdiği âyetlerin öşr-ü mişarını (yüzde birini)daha okuyamamış.

(RNK.31.SÖZ)

O'nun Bir sikkesi-Bir hâtemi-Bir turra-i garrâsı vardır

هُوَ اْلاَوَّلُ وَاْلاٰخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ

Evet,

her bir çiçek,

her bir meyve,

her bir yaprak,

her bir nebat,

her bir hayvan öyle birer mühr-ü ehadiyet, birer hâtem-i samediyettir ki,

her bir ağacı, birer mektub-u Rabbânî

ve her bir tâife-i mahlûkatı birer kitab-ı Rahmânî

ve her bir bahçeyi birer ferman-ı Sübhânî sûretine çevirerek,

o ağaç mektubuna,

çiçekleri adedince mühürler

ve meyveleri sayısınca imzalar

ve yaprakları miktarınca turraları basılmış.

Ve o nev' ve tâife kitabına dahi, onun kâtibini göstermek, bildirmek için ferdleri adedince hâtemler basılmış. Ve o bahçe fermanına, onun sultanını tanıttırmak, tarif etmek için o bağ içinde bulunan nebat, ağaç, hayvan sayısınca sikkeler basılmış.

Hattâ her bir ağacın mebde'inde ve müntehasında ve üstünde ve içinde

هُوَ اْلاَوَّلُ وَاْلاٰخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ

isimlerinin işaret ettikleri dört sikke-i tevhid var.

İsm-i Evvel ile işaret edildiği gibi, her bir meyvedar ağacın menşe-i aslîsi olan çekirdek öyle bir sandukçadır ki, o ağacın programını ve fihristesini ve plânını; ve öyle bir destgâhtır ki, onun cihazatını ve levazımatını ve teşkilâtını ve öyle bir makinedir ki, onun iptidadaki incecik vâridatını ve lâtifâne masârifini ve tanzimatını taşıyor.

Ve ism-i Âhir'le işaret edildiği gibi, her bir ağacın neticesi ve meyvesi öyle bir tarifenamedir ki, o ağacın eşkâlini ve ahvâlini ve evsafını, ve öyle bir beyannamedir ki, onun vazifelerini ve menfaatlerini ve hassalarını;

ve öyle bir fezlekedir ki, o ağacın emsalini ve ensâlini ve nesl-i âtisini o meyvenin kalbinde bulunan çekirdeklerle beyan ediyor, ders veriyor.

Ve ism-i Zâhir ile işaret edildiği gibi, her ağacın giydiği suret ve şekil, öyle musannâ ve münakkaş bir hulledir, bir libastır ki, o ağacın dal ve budak ve âzâ ve eczasıyla tam kàmetine göre biçilmiş, kesilmiş, süslendirilmiş.

Ve öyle hassas ve mizanlı ve mânidardır ki, o ağacı bir kitap, bir mektup, bir kaside suretine çevirmiştir.

Ve ism-i Bâtın ile işaret edildiği gibi,

her ağacın içinde işleyen destgâh öyle bir fabrikadır ki, o ağacın bütün ecza ve âzâsını teşkil ve tedvir ve tedbirini gayet hassas mizanla ölçtüğü gibi, bütün ayrı ayrı âzâlarına lâzım olan maddeleri ve rızıkları, gayet mükemmel bir intizam altında sevk ve taksim ve tevzi ile beraber akılları hayret içinde bırakan şimşek çakmak gibi bir sür'at ve saati kurmak gibi bir sühulet ve bir orduya arş demek gibi bir birlik ve beraberlik ile o hârika fabrika işliyor.

Elhâsıl;

her bir ağacın

evveli, öyle bir sandukça ve program,

ve âhiri, öyle bir târifename ve nümune;

ve zahiri, öyle bir musannâ hulle ve bir münakkaş libas;

ve bâtını, öyle bir fabrika ve destgâhtır ki,

bu dört cihet öyle birbirine bakıyorlar.

Ve dördün mecmuundan öyle bir sikke-i âzam, belki bir ism-i âzam tezahür eder ki, bilbedahe, bütün kâinatı idare eden bir Sâni-i Vâhid-i Ehad'den başkası o işleri yapamaz.

Ve ağaç gibi her zîhayatın evveli, âhiri, zâhiri, bâtını birer sikke-i tevhid, birer hâtem-i vahdet, birer mühr-ü ehadiyet, birer turra-i vahdâniyet taşıyor.

İşte, bu üç misaldeki ağaca kıyasen, bahar dahi çok çiçekli bir ağaçtır.

Güz mevsiminin eline emanet edilen tohumlar, çekirdekler, kökler, ism-i Evvel'in sikkesini; ve yaz mevsiminin kucağına dökülen, eteğini dolduran meyveler, hububat ve sebzevatlar ism-i Âhir'in hâtemini ve bahar mevsimi, hûri'l-în misillü birbiri üstüne giydiği sündüs-misâl hulleler ve yüzbin nakışlarla süslenmiş fıtrî libaslar ism-i Zâhir'in mührünü ve baharın içinde ve zeminin batnında işleyen Samedânî fabrikalar ve kaynayan rahmânî kazanlar ve yemekleri pişirttiren Rabbânî matbahlar, ism-i Bâtın'ın turrasını taşıyorlar.

Hattâ her bir nevi—meselâ, nev-i beşer—dahi bir ağaçtır.

Kökü ve çekirdeği mazide ve semereleri, neticeleri müstakbelde olarak hayat-ı cinsiye ve bekà-yı nev'î içinde gayet muntazam kanunların bulunması gibi, hâl-i hazır vaziyeti dahi, hayat-ı şahsiye ve hayat-ı içtimaiye düsturlarının hükmü altında bir sikke-i tevhid ve zâhirî karışıklıklar altında gizli, muntazam bir hâtem-i vahdet ve müşevveş ahvâl-i beşeriye altında mukadderat-ı hayatiye denilen kaza ve kaderin düsturlarının hükmü altında bir mühr-ü vahdâniyet taşıyor.

(RNK.2.ŞUÂ)

Bütün masnuat çok esmâ-i İlâhiyeyi okutturur.

Hakikî hakaik-i eşya, esmâ-i İlâhiye'dir.

Mâhiyet-i eşyâ ise, o hakaikin gölgeleridir.

Hattâ, birtek zîhayat şeyde, yalnız zâhir olarak yirmi kadar esmâ-i İlâhiye'nin cilve-i nakşı görünebilir.

Sâni-i Zülcelâl, bütün masnuatını öyle bir tarzda yapmış ki, ekserisi, hususan zîhayat kısmı, çok esmâ-i İlâhiyeyi okutturur.

Güya herbir masnuuna ayrı ayrı, birbiri üstünde yirmi gömlek giydirmiş, yirmi perdeye sarmış; her gömlekte, her perdede ayrı ayrı esmâsını yazmış.

(RNK.32.SÖZ)

وَاِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِه

sırrınca, herşeyden Cenâb-ı Hakka karşı pencereler hükmünde çok vecihler var. Bütün mevcudatın hakaiki, bütün kâinatın hakikati, esmâ-i İlâhiye'ye istinad eder.

Herbir şeyin hakikati, bir isme veyahut çok esmâya istinad eder.

Eşyadaki sıfatlar, san'atlar dahi, herbiri birer isme dayanıyor.

Hattâ,

hakikî fenn-i hikmet Hakîm ismine

ve hakikatli fenn-i tıp Şâfî ismine

ve fenn-i hendese Mukaddir ismine,

ve hâkezâ,

herbir fen bir isme dayandığı ve onda nihayet bulduğu gibi, bütün fünun ve kemâlât-ı beşeriye ve tabakat-ı kümmelîn-i insaniyenin hakikatleri esmâ-i İlâhiye'ye istinad eder.

Hattâ, muhakkıkîn-i evliyanın bir kısmı demişler:

"Hakikî hakaik-i eşya, esmâ-i İlâhiye'dir.

Mahiyet-i eşya ise, o hakaikin gölgeleridir.

Hattâ, birtek zîhayat şeyde, yalnız zâhir olarak yirmi kadar esmâ-i İlâhiye'nin cilve-i nakşı görünebilir.

Hem insan ruh, kalb, akıl cihetiyle ve hayat ve letâif sahifeleriyle Hayy, Kayyûm ve Muhyî gibi ne kadar esmâ-i kudsiye-i nuraniyeyi okur ve okutturur.

(RNK.32.SÖZ)

Herşeye mânâ-yı harfî nazarıyla bakıp,
Cenâb-ı Hak'ka bir yol bulmaktır.

Mevcudatı kendileri hesabına hizmetten azlederek

Fâtır-ı Zülcelâl hesabına istihdam edip

Esmâ-i Hüsnâ'sının mazhariyet ve âyinedarlık vazifesinde istimal ederek, mânâ-yı harfî nazarıyla onlara bakıp, mutlak gafletten kurtulup huzur-u daimîye girmektir; herşeyde Cenâb-ı Hak'ka bir yol bulmaktır.

Elhasıl, mevcudatı mevcudat hesabına hizmetten azlederek, mânâ-yı ismiyle bakmamaktır.

(RNK.26.SÖZ)

Harf, gayrın mânâsını izah için bir âlet, bir hâdim olduğu gibi, şu mevcudat da Esmâ-i Hüsnâ'nın tecelliyatını izhar, ifham, izah için birtakım İlâhî mektuplardır ki, içlerinde yazılı delâil, berâhin, havârık, mu'cize-i kudrettir.

Mevcudat bu vecihle nazara alınması,ilim,îmân, hikmettir. Şayet isim gibi müstakil ve maksud-u bizzat cihetiyle bakılırsa, küfran ve cehl-i mürekkep olur.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Herşey, Fâtır-ı Zülcelâlin cilve-i esmâsını bildirir.

Herşey, umum zîşuur mütalâa edebilecek ve Fâtır-ı Zülcelâl'in cilve-i esmâsını bildirecek birer âyet, birer mektup, birer kitap, birer kaside hükmünde olarak, mânâlarını hadsiz okuyucularına ifade etmesidir.

Herşeyin faydası ve neticesi kendine bakan bir ise, Sâni-i Zülcelâle bakan yüzlerdir ki, Sâni-i Zülcelâl,

kendi acaib-i san'atını kendisi temâşâ eder,

kendi cilve-i esmâsına kendi masnuatında bakar.

Herşey, hususan zîhayat, gayet mânidar bir kelime,

bir mektup, bir kaside-i Rabbânî'dir, bir ilânnâme-i İlâhî'dir.

Umum zîşuurun mütalâasına mazhar olduktan ve hadsiz mütalâacılara mânâsını ifade ettikten sonra, lâfzı ve hurufu hükmündeki suret-i cismâniyesi kaybolur.

(RNK.30.LEM'A)

Eşyadaki Sâni'inin esmâsını okumak

Eşyanın insana ait gayesi bir ise,

Sâni'inin esmâsına ait binlerdir.

(RNK.18.SÖZ)

Her şeyden Cenâb-ı Hakk'a karşı pencereler

Her şeyden Cenâb-ı Hakk'a karşı pencereler hükmünde çok vecihler var.

Bütün mevcudâtın hakaiki, bütün kâinatın hakikati, esmâ-i İlâhiye'ye istinad eder. Herbir şeyin hakikati, bir isme veyahut çok esmâya istinad eder.

(RNK.32.SÖZ)

Nakıştan mânâya geçsen, esmâ yoluyla Müsemmâyı bulursun.

Her eser-i Samedânî, bir mektup gibi,

bir Sâni-i Zülcelâl'in esmâsını bildirir.

Nakıştan mânâya geçsen,

esmâ yoluyla Müsemmâyı bulursun.

Madem şu masnuat-ı fâniyenin mağzını, içini bulabilirsin; onu elde et, mânâsız kabuğunu, kışrını acımadan fenâ seyline atabilirsin.

(RNK.17.SÖZ)

Mevcudatın mütemadiyen zevâlleri,
tazelenmeleri Sâni-i Kadîr'in kudsî esmâsının cilveleri

Evet, mevcudatın mütemadiyen zevâlleri, tazelenmeleri gösteriyor ki,

o mevcudat,

bir Sâni-i Kadîr'in kudsî esmâsının cilveleri

ve envâr-ı esmâiyesinin gölgeleri

ve ef'âlinin eserleri

ve kalem-i kader ve kudretin nakışları ve sahifeleri

ve cemâl-i kemâlinin âyineleridir.

(RNK.20.MEKTUP)

Cenâb-ı Hakk'ın Esmâ-i Hüsnâ'sının had ve hesaba gelmez türlü türlü tecelliyâtı vardır. Mahlûkatın tenevvüleri ve ihtilâfları o tecelliyâtın tenevvülerinden ileri geliyor.

(RNK.24.MEKTUP)

Hâlık'ımızın Esmâ-i Hüsnâ'sıyla ve sıfât-ı kudsiyesiyle, O'nu kàbiliyetimizin nisbetinde tanımaya çalışabiliriz.

Herşeyi gösteren güneşi, güneşten sormak gerektir.

Evet, herşeyi gösteren, kendini herşeyden ziyade gösterir.

Öyle ise,

Şemsin şuââtı ile onu görmek ve tanımak gibi,

Hâlık'ımızın Esmâ-i Hüsnâ'sıyla ve sıfât-ı kudsiyesiyle,

O'nu kàbiliyetimizin nisbetinde tanımaya çalışabiliriz.

Fâilsiz bir fiil ve müsemmâsız bir isim mümkün olmadığı gibi, mevsufsuz bir sıfat, san'atkârsız bir san'at dahi mümkün değildir.

İşte bu hakikat ve kaideye binaen, bu kâinat, bütün mevcudâtıyla beraber, kaderin kalemiyle yazılmış, kudretin çekiciyle yapılmış mânidar hadsiz kitaplar, mektuplar, nihayetsiz binalar ve saraylar hükmünde,

herbiri binler vech ile ve beraber hadsiz vücûh ile Rabbânî ve Rahmânî nihayetsiz fiilleri ve o fiillerin menşeleri olan bin bir esmâ-i İlâhiye'nin hadsiz cilveleriyle ve o güzel isimlerin menbaı olan yedi sıfât-ı Sübhâniye'nin nihayetsiz tecellîleriyle,

o yedi muhit ve kudsî sıfatların madeni ve mevsufu olan ezelî ve ebedî bir Zât-ı Zülcelâl'in vücub-u vücud'una ve vahdetine hadsiz işaretler ve nihayetsiz şehadetler ettikleri gibi;

bütün o mevcudatta bulunan bütün hüsünler, cemâller, kıymetler, kemâller dahi, ef'âl-i Rabbâniye'nin ve esmâ-i İlâhiye'nin ve sıfât-ı Samedâniye'nin ve şuûnât-ı Sübhâniye'nin, kendilerine lâyık ve muvafık kudsî cemâllerine ve kemâllerine ve hepsi birden Zât-ı Akdesin kudsî cemâline ve kemâline bedahetle şehadet ederler.

Ve tezahür-ü rububiyet hakikatı içinde bedahetle hissedilen ve bulunan ulûhiyetin tebarüz hakikatı dahi, Esmâ-i Hüsnâ'nın rahîmâne ve kerîmâne cilveleriyle

ve yedi sıfât-ı sübûtiye olan "hayat, ilim, kudret, irade, sem', basar ve kelâm" sıfatlarının celâlli ve cemâlli tecellileriyle kendini tanıttırır, bildirir

Evet, nasıl ki kelâm sıfatı, vahiyler ve ilhamlarla Zât-ı Akdes'i tanıttırır.

Öyle de, kudret sıfatı dahi, mücessem kelimeleri hükmünde olan san'atlı eserleriyle o Zât-ı Akdes'i bildirir ve kâinatı baştan başa bir furkan-ı cismânî mahiyetinde gösterip bir Kadîr-i Zülcelâl'i tavsif ve tarif eder.

Ve ilim sıfatı dahi hikmetli, intizamlı, mizanlı olan bütün masnuat miktarınca ve ilimle idare ve tedbir ve tezyin ve temyiz edilen bütün mahlûkat adedince, mevsufları olan birtek Zât-ı Akdes'i bildirir.

Ve hayat sıfatı ise, kudreti bildiren bütün eserler ve ilmin vücudunu bildiren bütün intizamlı ve hikmetli ve mizanlı ve ziynetli suretler, haller ve sair sıfatları bildiren bütün deliller, sıfat-ı hayatın delilleriyle beraber, hayat sıfatının tahakkukuna delâlet ettikleri gibi; hayat dahi, bütün o delilleriyle, âyineleri olan bütün zîhayatları şahit göstererek Zât-ı Hayy-ı Kayyûm'u bildirir.

Ve kâinatı, serbeser her vakit taze taze ve ayrı ayrı cilveleri ve nakışları göstermek için, daima değişen ve tazelenen ve hadsiz âyinelerden terekküp eden bir âyine-i ekber suretine çevirir.

Ve bu kıyasla, görmek ve işitmek, ihtiyar etmek ve konuşmak sıfatları dahi, herbiri birer kâinat kadar, Zât-ı Akdes'i bildirir, tanıttırır.

Hem o sıfatlar Zât-ı Zülcelâl'in vücuduna delâlet ettikleri gibi, hayatın vücuduna ve tahakkukuna ve O Zât'ın hayattar ve diri olduğuna dahi bedahetle delâlet ederler.

Çünkü,

bilmek, hayatın alâmeti;

işitmek, dirilik emâresi;

görmek, dirilere mahsus;

irade, hayat ile olabilir;

ihtiyarî iktidar, zîhayatlarda bulunur;

tekellüm ise, bilen dirilerin işidir.

İşte, bu noktalardan anlaşılır ki, hayat sıfatının yedi defa kâinat kadar delilleri ve kendi vücudunu ve mevsufun vücudunu bildiren burhanları vardır ki, bütün sıfatların esası ve menbaı ve İsm-i Âzamın masdarı ve medarı olmuştur.

(RNK.ASÂ-YI MÛSÂ)

Risale-i Nur Külliyatı / Mârifet-Muhabbet · Marifet Petekleri

İlgili yazılar