Arama

Başlık ve içerikte ara

Kabir visal kapısı

6 dk

Mevt idam değil, hiçlik değil, fenâ değil, inkıraz değil, sönmek değil,

Saadet-i ebediye tarafına, vatan-ı aslîlerine bir sevkiyattır.

وَيُمِيتُ

Yani, mevti veren O'dur.

Yani,

hayat vazifesinden terhis eder,

fâni dünyadan yerini tebdil eder,

külfet-i hizmetten âzâd eder.

Yani, hayat-ı fâniyeden, seni hayat-ı bâkiyeye alır.

İşte şu kelime, şöylece fâni cin ve inse bağırır, der ki:

Sizlere müjde!

Mevt idam değil, hiçlik değil, fenâ değil, inkıraz değil, sönmek değil, firak-ı ebedî değil, adem değil, tesadüf değil, fâilsiz bir in'idam değil.

Belki, bir Fâil-i Hakîm-i Rahîm tarafından bir terhistir,

bir tebdil-i mekândır.Saadet-i ebediye tarafına, vatan-ı aslîlerine bir sevkiyattır. Yüzde doksan dokuz ahbabın mecmaı olan âlem-i berzaha bir visal kapısıdır.

(RNK.20.MEKTUP)

Siz fenâya değil, bekàya gidiyorsunuz.

Firaka değil, visale müteveccihsiniz.

Hem şu kelime

وَاِلَيْهِ الْمَصِيرُ şöyle müjde veriyor, diyor ki:

Ey insan!

Fenâya, ademe, hiçliğe, zulümata, nisyana, çürümeye, dağılmaya ve kesrette boğulmaya gittiğinizi tevehhüm edip düşünmeyiniz.

Siz fenâya değil, bekàya gidiyorsunuz.

Ademe değil, vücud-u daimîye sevk olunuyorsunuz.

Zulümata değil, âlem-i nura giriyorsunuz.

Sahip ve Mâlik-i Hakikî'nin tarafına gidiyorsunuz.

Ve Sultan-ı Ezelî'nin payitahtına dönüyorsunuz.

Kesrette boğulmaya değil, vahdet dairesinde teneffüs edeceksiniz.

Firaka değil, visale müteveccihsiniz.

(RNK.ASÂ-YI MÛSÂ)

Kabre girip yatmaktan tevahhuş etme.

Evet, kesif birşeyin ayinesi ne kadar lâtif olursa,

o nisbette suretini vâzıh gösterir. Ve nurânî ve lâtif birşeyin de ayinesi ne kadar kesif olursa, o nisbette esmânın cilvelerini cilâlı gösterir.

Meselâ, hava ayinesinde, yalnız şemsin zayıf bir ziyası görünür. Su ayinesinde şems ziyasıyla görünürse de elvân-ı seb'ası görünmüyor.

Fakat toprak ayinesi, çiçeklerinin renkleriyle,

şemsin ziyasındaki yedi rengi de gösterir.

اَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ مِنْ رَبِّهِ وَهُوَ سَاجِدٌ

)Kulun Rabbine en yakın olduğu an secde anıdır(

olan Hadîs-i Şerif, bu sırra işareten şehadet eder.

Öyleyse, arkadaş, topraktan ve toprağa inkılâp etmekten, kabirden ve kabre girip yatmaktan tevahhuş etme!

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Himayetli annemiz olan toprak altına girmek ve kucağına sığınmak

Bu şâşaalı baharın çiçeklerini temâşâ etmek için arabayla bir iki saat geziyorum.

Hiç hayatımda görmediğim bir tarzda bütün çiçekli otlar, âdetin fevkinde bir tarzda büyümüş, çiçekler açmış, tebessümkârâne tesbihat edip, lisan-ı hal ile Sâni-i Zülcelâl'lerinin san'atını takdir edip alkışlıyorlar gibi hakkalyakîn hissettiğimden,

hayat-ı dünyeviyeye müştak hissiyatım

ve gafil ve tahammülsüz nefsim

bu halden istifade ederek, dünyadan nefret ve hastalıklı ve sıkıntılı hayattan usanmak ve berzaha gitmeye ve oradaki yüzde doksan dostlarını görmeye iştiyak cihetinde karar veren kalbime ve fânide bâki zevk arayan nefsime itiraz geldi.

Birden hissiyata da, damarlara da sirayet eden îmân nuru o îtiraza karşı gösterdi ki:

Madem toprak bu kadar cemal ve rahmet ve hayat ve zînetlere maddî cihetinde mazhar olmasından hadsiz bir rahmetin perdesidir ve içine giren hiçbir şey başı boş kalmıyor.

Elbette bütün bu zahirî ve maddî ziynetlerin ve güzelliklerin ve hüsün ve cemal ve rahmet ve hayatın mânevî merkezlerinin ve bir kısım tezgâhlarının faal bir nev'i, toprak perdesinin altında ve arkasındadır.

Elbette bu himayetli annemiz olan toprak altına girmek ve kucağına sığınmak ve o hakikî ve daimî ve mânevî çiçekleri seyretmek, daha ziyade sevilir ve iştiyaka lâyıktır, diye o kör hissiyatın ve dünyaperest nefsin itirazını tamamıyla izale ve def etti.

‎اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلٰى نُورِ اْلاِيمَانِ مِنْ كُلِّ وَجْهٍ

dünyaperest nefsime de dedirtti.

(RNK-EMİRDAĞ LÂHİKASI)

Kabir kapısına ağlayarak değil, gülerek giriniz.

‎وَاِلَيْهِ الْمَصِيرُ

Yani, ticaret ve memuriyet için, mühim vazifelerle bu dâr-ı imtihan olan dünyaya gönderilen insanlar, ticaretlerini yapıp, vazifelerini bitirip ve hizmetlerini itmam ettikten sonra, yine onları gönderen Hâlık-ı Zülcelâl'lerine dönecekler ve Mevlâ-yı Kerîm'lerine kavuşacaklar.

Yani, bu dâr-ı fâniden gidip dâr-ı bâkide huzur-u Kibriyâ'ya müşerref olacaklar. Yani, esbab dağdağasından ve vesâitin karanlık perdelerinden kurtulup, Rabb-i Rahîm'lerine, makarr-ı saltanat-ı ebedîsinde perdesiz kavuşacaklar.

Doğrudan doğruya, herkes, kendi Hâlıkı ve Mâbudu ve Rabbi ve Seyyidi ve Maliki kim olduğunu bilecek ve bulacaklar.

İşte, şu kelime, bütün müjdelerin fevkinde şöyle müjde eder ve der ki:

Ey insan!

Bilir misin nereye gidiyorsun ve nereye sevk olunuyorsun? Otuz İkinci Sözün âhirinde denildiği gibi, dünyanın bin sene mes'udâne hayatı, bir saat hayatına mukàbil gelmeyen Cennet hayatının;

ve o Cennet hayatının dahi bin senesi, bir saat rüyet-i cemâline mukàbil gelmeyen bir Cemîl-i Zülcelâl'in daire-i rahmetine ve mertebe-i huzuruna gidiyorsun.

Müptelâ ve meftun ve müştak olduğunuz mecazî mahbuplarda ve bütün mevcudat-ı dünyeviyedeki hüsün ve cemâl, O'nun cilve-i cemâlinin ve hüsn-ü esmâsının bir nevi gölgesi;

ve bütün Cennet, bütün letâfetiyle, bir cilve-i rahmeti;

ve bütün iştiyaklar ve muhabbetler ve incizaplar ve câzibeler, bir lem'a-i muhabbeti olan bir Mâbud-u Lemyezel'in, bir Mahbub-u Lâyezâl'in daire-i huzuruna gidiyorsunuz.

Ve ziyafetgâh-ı ebedîsi olan Cennete çağırılıyorsunuz. Öyle ise,

kabir kapısına ağlayarak değil, gülerek giriniz.

(RNK.20.MEKTUP)

Ehl-i hidayet ve ehl-i Kur'ân için ölüm

Kabir, ehl-i dalâlet ve tuğyan için vahşet ve nisyan içinde zindan gibi sıkıntılı ve bir ejderha batnı gibi dar bir mezara açılan bir kapı olduğu halde, ehl-i Kur'ân ve îmân için, zindan-ı dünyadan bostan-ı bekàya ve meydan-ı imtihandan ravza-i cinâna ve zahmet-i hayattan rahmet-i Rahmân'a açılan bir kapıdır.

Mevt, ehl-i dalâlet için, bütün mahbubâtından elîm bir firak-ı ebedîdir.

Hem kendi cennet-i kâzibe-i dünyeviyesinden ihraç ve tard ve vahşet ve yalnızlık içinde zindan-ı mezara idhal ve hapis olduğu halde, ehl-i hidayet ve ehl-i Kur'ân için, öteki âleme gitmiş eski dost ve ahbaplarına kavuşmaya vesiledir.

Hem hakikî vatanlarına ve ebedî makam-ı saadetlerine girmeye vasıtadır.

Hem zindan-ı dünyadan bostan-ı cinâna bir davettir.

Hem Rahmân-ı Rahîm'in fazlından, kendi hizmetine mukabil ahz-ı ücret etmeye bir nöbettir.

Hem vazife-i hayat külfetinden bir terhistir.

Hem ubûdiyet ve imtihanın talim ve talimâtından bir paydostur.

(RNK.8.SÖZ)

Senin de onlara iltihak zamanın gelmedi mi?

Kabir, âlem-i âhirete açılmış bir kapıdır.

Arka ciheti rahmettir, ön ciheti ise azaptır.

Bütün dost ve sevgililer o kapının arka cihetinde duruyorlar.

Senin de onlara iltihak zamanın gelmedi mi?

Ve onlara gidip onları ziyaret etmeye iştiyakın yok mudur?

Evet, vakit yaklaştı.

Dünya kazûratından temizlenmek üzere bir gusül lâzımdır.

Yoksa, onlar istikzar ile ikrah edeceklerdir.

Eğer İmam-ı Rabbanî Ahmed-i Farukî bugün Hindistan'da hayattadır diye ziyaretine bir dâvet vuku bulsa, bütün zahmetlere ve tehlikelere katlanarak ziyaretine gideceğim.

Binaenaleyh,

İncil'de "Ahmed," Tevrat'ta "Ahyed," Kur'ân'da "Muhammed" ismiyle müsemmâ iki cihanın güneşi, kabrin arka tarafında milyonlarca Farukî Ahmed'lerle muhat olarak sâkindir.

Onların ziyaretlerine gitmek için niye acele etmiyoruz? Geri kalmak hatâdır.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Kabri dipsiz, hiçlik kuyusundan müzeyyen bir bahçe kapısına çevirmeleri

Risale-i Nur, keşfiyat-ı kudsiye-i Kur'âniyenin feyziyle, iki kere iki dört eder derecesinde kat'iyetle gösterir ki,

---eceli idam-ı ebedîden terhis vesikasına ve

---kabri dipsiz, hiçlik kuyusundan müzeyyen bir bahçe kapısına çevirmeleri, şüphesiz, kat'î bir çaresi var.

İşte bu çareyi bulmak için, bütün dünya saltanatı benim olsa bilâ-tereddüt feda ederim. Evet, hakikî aklı başında olan, feda eder.

(RNK.TARİHÇE-İ HAYAT)

Risale-i Nur'dan tam ders alan, bir su içer gibi,kolayca terhis tezkeresi telâkki ettiği ecel şerbetini içer.

(RNK.TARİHÇE-İ HAYAT)

Risale-i Nur Külliyatı / Ölüm Konuları · Marifet Petekleri

İlgili yazılar