Arama

Başlık ve içerikte ara

Şiirler

3 dk

Yûnus ve Namaz

Bir tona kan bulaşıcak, yumayınca mismil olmaz,

Gönül pisi yunmayınca, namaz revâ olmayısar.

[Açıklaması:Bir elbiseye kan bulaşınca yıkamadan o kan çıkmaz ve elbise temizlenmez ise, gönül temiz olmayınca, ya da kılınan namaz kalbi düzeltmez ise o namaz namaz olmaz]

Bir kez gönül yıkdun-ısa bu kılduğun namaz değül,

Yitmiş iki millet dahı elin yüzin yumaz değül.

[Açıklaması: Namaz kılan bir insanın insanların kalbini kırmaması gerekiyor. Aksi halde namaz kabul olmaz.

Böyle birisinin günah kirlerini yetmiş iki millet bir araya gelse temizleyemez. Dolayısıyla namaz, insanı bütün kötülüklerden alıkoyması gerekiyor ki o namaz namaz olsun]

Gönül pisin yudun-ısa, kibrü kini kodun-ısa,

İkrâr bütün olmayınca erden nazar olmayısar.

Beyitler

Hakka kul ol kul olasın makbul,

Dil müslümanının şahidi zordur.

Niyâzi Mısrî

Gir bu dert meyhânesine, koma elden kâseyi,

Hiç yürek kanından özge, âşığa yoktur şarap.

Niyâzi Mısrî

Din ü millet sorarısan, âşıklara din ne hâcet,

Âşık kişi harâp olur, harap bilmez din diyânet.

Yûnus Emre

Ey sözlerin aslın bilen gel de bu söz nerden gelir

Söz aslını anlamayan sanır bu söz benden gelir

Söz karadan aktan değil yazıp okumaktan değil

Bu yürüyen halktan değil Hâlık avazından gelir

Ne elif okudum ne cim varlığından kelecim

Bilmeye yüzbin müneccim tâalüm n’ıldızdan gelir

Şu’le bize Ay’dan değil aşk eri bu soydan değil

Rızkımsa bu evden değil deryâ-yı ummandan gelir

Yûnus Emre

Ey bana iyi diyen, benim kamudan kemter, Şöyle suçlarım yolda, suçlular benden server.

Benim gibi suçlu kul, gel iste bir daha bul,

Dilim ilim ve usul, gönlüm de dünya sever.

Görüntüm iyi adda, gönlüm fesat taatta,

Bulunmaya Bağdad'da, bencileyin bir ayyar.

Dışım biliş, içim yad, dilim hoş, gönlüm mürted,

Kötü işe iyi ad, böyle fitne nerde var.

Dışım göyner, içim ham, dirliğim budur müdam.

Yol varmadım bir kadem, Arş'tan veririm haber.

Hırkam suçuma perde, endişem fesat yerde,

Gönlüm ayrık pazarda, dilimde sözüm esrar.

Kime ki öğüt verdim, o Hakk'a erdi gördüm.

Bana benim öğüdüm, hiç eylemedi eser.

Takındım şeyhlik adın, kodum maşuk taatın.

Verdim nefsin muradın, kanı Hak ile pazar.

Yayıldı Yunus adı, suçtur cümle taatı,

Çalab'ım inayeti, suçun geçire meğer.

Yûnus Emre

Zât-ı Hakk'da mahrem-i irfan olan anlar bizi

İlm-i sırda bahr-i bî-pâyân olan anlar bizi

Bu fenâ gülzârına tâlib olanlar anlamaz

Vech-i bâkî hüsnüne hayran olan anlar bizi

Dünyâ vü ukbâyı ta'mir eylemekten geçmişiz

Her taraftan yıkılıp vîrân olan anlar bizi

Biz şol Abdal'ız bıraktık eğnimizden şalımız

Varlığından soyunup üryân olan anlar bizi

Kahr u lütfu şey'-i vâhid bilmeyen çekti azab

Ol azabdan kurtulup sultan olan anlar bizi

Zâhidâ ayık dururken anlamazsın sen bizi

Cür'a-yı sâfî içip mestân olan anlar bizi

Ârifin her bir sözünü duymağa insan gerek

Bu cihanda sanmanız hayvan olan anlar bizi

Ey Niyâzî katremiz deryâya saldık biz bugün

Katre nice anlasın umman olan anlar bizi

Halkı koyup Lâ-mekân ilinde menzil tutalı

Mısrî'ya şol canlara canan olan anlar bizi

Niyâzî-i Mısrî

Allah Dostları / Allah için Hayat · Marifet Petekleri

İlgili yazılar