Nefis ve 'Ene'
Ey köle!
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Ey köle!
Eğer sen efendini tanısaydın,
nefsin gururundan gönlünü boşaltırdın.
Eğer, efendini iyice tanımış olsaydın,
ondan başkasıyla bir lahza meşgul olmazdın.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.319)
O, bütün varlığı ile sûretten kurtulup mânâ oluverir
Varlığı kalmamış bir yokluk olur.
Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;
Kul kendisini Allah'a adayınca her halinde Allah'la beraber olur. Allah onu değiştirir, halden hâle koyar.
O, bütün varlığı ile sûretten kurtulup mânâ oluverir.
Bütün varlığıyla îmân, yakîn, marifet, yakınlık ve müşâhede olur.
Gecesi olmayan bir gündüz,
karanlığı olmayan bir aydınlık
hiç bulunmayan bir duruluk,
benlikten uzaklaşmış bir kalp,
kalpten uzaklaşmış bir sır,
varlığı kalmamış bir yokluk olur.
İnsanların gözünden ve kendi gözünden uzaklaşıp kaybolur.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.156)
ŞİİRLER
Beyitler
Sensiz yola girer isem, çârem yok adım atmağa,
Gevdemde kuvvetin Sensin, başum götürüp gitmeğe.
Yûnus Emre
Ehl-i irfânım deyu hiç kimseye ta'n etme sen,
Defter-i divâna sığmaz söz gelir divâneden.
Bâyezid-i Bistâmî Hazretleri
İnsanın diğer yaratıklardan üstün olması
Benem ol ışk bahrısı, denizler hayrân bana,
Derya benüm katremdür, zerreler umman bana.
Kaf tağı zerrem değül, ayu güneş bana kul,
Hak-dur aslum şek değül, mürşiddir Kur'ân bana.
Çün Dosta gider yolum, mülk-i ezeldür ilüm,
Işkdan söyler bu dilüm, ışk oldı seyrân bana.
Yoğ - ıken ol bârigâh var - ıdı ol Padişah,
Ah bu ışk elinden, âh dert oldı dermân bana.
Âdem yaratılmadan, cân kalıba girmeden,
Şeytân la'net olmadan, arş - ıdı seyrân bana.
Yaradıldı Mustafa, yüzi gül gönlü safâ,
O kıldı bize vefâ, andandır ihsân bana.
Şeriat ehli ırak, iremez bu menzile,
Ben kuş dili bilürem, söyler Süleymân bana.
Yûnus bu halk içinde, eksiklüdür Hak bilir,
Divâne olmuş çağrur, dervişlik buhtan bana.
Yûnus Emre
Yunus'u son beyitdeki tevâzûsu
Allah Dostları / Nefis · Marifet Petekleri