Arama

Başlık ve içerikte ara

Mâzi ve gelecek elemleri

5 dk

İnsan, îmân ile geçmiş ve gelecek zamanları yutabilir

Îmân,

Şems-i Ezelî'den vicdan-ı beşere ihsan edilen bir nur

ve bir şuadır ki, vicdanın içyüzünü tamamıyla ışıklandırır.

Ve bu sayede, bütün kâinatla bir ünsiyet, bir emniyet peyda olur ve her şeyle kesb-i muarefe eder.

Ve insanın kalbinde öyle bir kuvve-i mâneviye husule gelir ki,

insan, o kuvvetle her musibete, her hadiseye karşı mukavemet edebilir.

Ve öyle bir vüs'at ve genişlik verir ki,

insan o vüs'atle geçmiş ve gelecek zamanları yutabilir.

(RNK.İŞÂRÂTÜ'L-Î'CÂZ)

Îmân, mâzinin hüzünlerini ,iskbâlin korkularını izale eder.

Hem îmân, geçmiş ve gelecek zamana nüfuz edemeyen

o cüz-ü ihtiyarînin dizginini cismin elinden alıp kalbe ve rûha teslim eder.

Ruh ve kalbin daire-i hayatı ise cisim gibi hazır zamana münhasır olmadığından, pek çok seneler mâziden, pek çok seneler istikbalden

daire-i hayatına dahil olduğundan; o cüz-ü ihtiyarî, cüz'iyetten çıkıp külliyet kesb eder.

Zaman-ı mazinin en derin derelerine kuvvet-i imanla girebildiği ve hüzünlerin zulmetlerini def edebildiği gibi, nur-u imanla istikbalin en uzak dağlarına kadar çıkar, korkuları izale eder.

(RNK.26. LEM'A)

Geçmiş zamanın elemleri ve gelecek zamanın korkuları

Akıl bir âlettir. Eğer Cenâb-ı Hakka satmayıp belki nefis hesabına çalıştırsan, öyle meş'um(kötü) ve müz'iç (üzüntü veren) ve muacciz (sıkıntı veren)bir alet olur ki,

geçmiş zamanın âlâm-ı hazinanesini

ve gelecek zamanın ehvâl-i muhavvifanesini

senin bu biçare başına yükletecek; yümünsüz ve muzır bir alet derekesine iner.

İşte bunun içindir ki, fâsık adam, aklın iz'aç ve tacizinden kurtulmak için, galiben ya sarhoşluğa veya eğlenceye kaçar.

Eğer Mâlik-i Hakikîsine satılsa ve Onun hesabına çalıştırsan,

akıl öyle tılsımlı bir anahtar olur ki,

şu kâinatta olan

nihayetsiz rahmet hazinelerini

ve hikmet definelerini açar.

Ve bununla sahibini saadet-i ebediyeye müheyya eden

bir mürşid-i Rabbânî derecesine çıkar.

Meselâ göz bir hassedir ki, ruh bu âlemi o pencere ile seyreder.

Eğer Cenâb-ı Hakka satmayıp belki nefis hesabına çalıştırsan, geçici, devamsız bazı güzellikleri, manzaraları seyirle şehvet ve heves-i nefsaniyeye bir kavvad derekesinde bir hizmetkâr olur.

Eğer gözü, gözün Sâni-i Basîrine satsan ve Onun hesabına ve izni dairesinde çalıştırsan, o zaman şu göz,

şu kitab-ı kebir-i kâinatın bir mütalâacısı

ve şu âlemdeki mucizât-ı san'at-ı Rabbaniyenin bir seyircisi

ve şu küre-i arz bahçesindeki rahmet çiçeklerinin mübarek bir arısı derecesine çıkar.

Meselâ dildeki kuvve-i zâikayı Fâtır-ı Hakîmine satmazsan, belki nefis hesabına, mide namına çalıştırsan, o vakit midenin tavlasına ve fabrikasına bir kapıcı derekesine iner, sukut eder.

Eğer Rezzâk-ı Kerîme satsan, o zaman dildeki kuvve-i zâika,

rahmet-i İlâhiye hazinelerinin bir nâzır-ı mâhiri

ve kudret-i Samedâniye matbahlarının bir müfettiş-i şâkiri rütbesine çıkar.

İşte,

Ey akıl, dikkat et!

Meş'um bir alet nerede,

kâinat anahtarı nerede?

Ey göz, güzel bak!

Adi bir kavvad nerede,

kütüphane-i İlâhînin mütefennin bir nâzırı nerede?

Ve ey dil, iyi tat!

Bir tavla kapıcısı ve bir fabrika yasakçısı nerede,

hazine-i hassa-i rahmet nâzırı nerede?

Ve daha bunlar gibi başka aletleri ve âzâları kıyas etsen anlarsın ki, hakikaten mü'min Cennete lâyık ve kâfir Cehenneme muvafık bir mahiyet kesb eder.

Ve onların herbiri öyle bir kıymet almalarının sebebi, mü'min imanıyla Hâlıkının emanetini Onun namına ve izni dairesinde istimal etmesidir.

Ve kâfir hıyanet edip nefs-i emmâre hesabına çalıştırmasıdır.

(RNK.6.SÖZ)

Geçmişten gelen hüzünler ve gelecekten gelen endişeler

Eğer iman hayata hayat olsa, o vakit hem geçmiş, hem gelecek zamanlar imanın nuruyla ışıklanır ve vücut bulur.

Hayat ise, eğer iman olmazsa veyahut isyan ile o iman tesir etmezse, hayat, zahirî ve kısacık bir zevk ve lezzetle beraber, binler derece o zevk ve lezzette ziyade elemler, hüzünler, kederler verir.

Çünkü, insanda akıl ve fikir olduğu için, hayvanın aksine olarak,

hazır zamanla beraber geçmiş ve gelecek zamanlarla da fıtraten alâkadardır. O zamanlardan dahi hem elem, hem lezzet alabilir.

Hayvan ise, fikri olmadığı için, hazır lezzetini, geçmişten gelen hüzünler ve gelecekten gelen korkular, endişeler bozmuyor.

İnsan ise,

eğer dalâlet ve gaflete düşmüşse,

hazır lezzetine,

geçmişten gelen hüzünler

ve gelecekten gelen endişeler,

o cüz'î lezzeti cidden acılaştırıyor, bozuyor.

Hususan gayr-ı meşru ise, bütün bütün zehirli bir bal hükmündedir.

Demek hayvandan yüz derece lezzet-i hayat noktasında aşağı düşer.

Belki ehl-i dalâletin ve gafletin hayatı, belki vücudu, belki kâinatı, bulunduğu gündür.

Bütün geçmiş zaman ve kâinatlar, onun dalâleti noktasında mâdumdur, ölmüştür; akıl alâkadarlığıyla ona zulümâtlar, karanlıklar veriyor.

Gelecek zamanlar ise, itikadsızlığı cihetiyle yine mâdumdur. Ve ademle hasıl olan ebedî firaklar, mütemadiyen onun fikir yoluyla hayatına zulmetler veriyor.

Eğer iman hayata hayat olsa, o vakit hem geçmiş, hem gelecek zamanlar imanın nuruyla ışıklanır ve vücut bulur; zaman-ı hazır gibi, ruh ve kalbine iman noktasında ulvî ve mânevî ezvâkı ve envâr-ı vücudiyeyi veriyor. Bu hakikatin, İhtiyar Risalesinde, Yedinci Ricada izahı var; ona bakmalısınız.

İşte hayat böyledir.

Hayatın lezzetini, zevkini isterseniz,

hayatınızı

iman ile hayatlandırınız

ve ferâizle zinetlendiriniz

ve günahlardan çekinmekle muhafaza ediniz.

(RNK.KASTAMONU LÂHİKASI)

Akıl,kudsî defineleri açan bir anahtardır

İnsanın en kıymettar cihazı akıldır.

Eğer sırr-ı tevhidle olsa,

o akıl,

hem İlâhî, kudsî defineleri,

hem kâinatın binler hazinelerini

açan pırlanta gibi bir anahtarı olur.

Eğer şirk ve küfre düşse,

o akıl,

o halde geçmiş zamanın elîm hüzünlerini

ve gelecek zamanın vahşî korkularını

insanın başına toplattıran meş'um ve sebeb-i tâciz bir âlet-i belâ olur.

(RNK.2.ŞUÂ)

Risale-i Nur Külliyatı / Kalp-Ruh Huzuru · Marifet Petekleri

İlgili yazılar