Arama

Başlık ve içerikte ara

İnsan niçin yaratıldı

4 dk

İnsan; ibadet,marifet ve muhabbet-i İlâhiye için yaratılmış

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَاْلاِنْسَ اِلاَّ لِيَعْبُدُونِ

(Ben cinleri ve insanları ancak Bana kulluk etsinler diye yarattım)

Bu âyet-i uzmânın sırrıyla, insanın bu dünyaya gönderilmesinin hikmeti ve gayesi Hâlık-ı Kâinatı tanımak ve O'na îmân edip ibadet etmektir.

Ve o insanın vazife-i fıtratı ve fariza-i zimmeti, mârifetullah ve îmân-ı billâhtır ve iz'an ve yakîn ile vücudunu ve vahdetini tasdik etmektir.

Evet, fıtraten daimî bir hayat

ve ebedî yaşamak isteyen

ve hadsiz emelleri

ve nihayetsiz elemleri bulunan bîçare insana,

elbette o hayat-ı ebediyenin üssü'l-esası ve anahtarı olan îmân-ı billâh ve mârifetullah ve vesilelerinden başka olan şeyler ve kemâlâtlar o insana nisbeten aşağıdır. Belki çoğunun kıymetleri yoktur.

(RNK.7.ŞUÂ)

Bu kâinat insan için halk edilmiş

ve insan ise marifet ve muhabbet-i İlâhiye için yaratılmış.

(RNK.30.LEM'A)

Îmân, insanı insan eder. Belki insanı sultan eder.

Öyle ise, insanın vazife-i asliyesi, îmân ve duadır.

Küfür, insanı gayet âciz bir canavar hayvan eder.

(RNK.23.SÖZ)

İnsanın vazifesi

İşte, (insandaki)şu derece cihazatça zenginlik ve sermayece kesret,

elbette ehemmiyetsiz, muvakkat şu hayat-ı dünyeviyenin tahsili için verilmemiştir.

Belki, şöyle bir insanın vazife-i asliyesi,

1- nihayetsiz makàsıda müteveccih vezâifini görüp, acz ve fakr ve kusurunu ubûdiyet suretinde ilân etmek;

2- ve küllî nazarıyla mevcudatın tesbihatını müşahede ederek şehadet etmek;

3- ve nimetler içinde imdâdât-ı Rahmâniye'yi görüp şükretmek;

4- ve masnuatta kudret-i Rabbâniye'nin mu'cizâtını temâşâ ederek nazar-ı ibretle tefekkür etmektir.

(RNK.23.SÖZ)

Gayet sürurlu ve neş'eli, müjdeli ve kemâl-i neş'esinden gülen bir adam, kâinatı neş'eli, güler gördüğü gibi; mütefekkirâne ve ciddî bir surette ibadet ve tesbih eden adam, mevcudatın hakikaten mevcut ve muhakkak olan ibadet ve tesbihatlarını bir derece keşfeder ve görür.

Gafletle veya inkârla ibadeti terk eden adam, mevcudatı, hakikat-i kemâlâtına tamamıyla zıt ve muhalif ve hata bir surette tevehhüm eder ve mânen onların hukukuna tecavüz eder.

(RNK.ASÂ-YI MÛSÂ)

Kâinattaki en mühim bir maksad-ı İlâhî
şükür ve ibadet ve hamd ve muhabbettir

Hem hayat, bütün kâinattan süzülmüş en sâfi bir hülâsası olduğu gibi, kâinattaki en mühim bir maksad-ı İlâhî ve hilkat-i âlemin en mühim neticesi olan şükür ve ibadet ve hamd ve muhabbeti netice veren bir sırr-ı âzamdır......

Evet, bu hayatın gayesi ve neticesi hayat-ı ebediye olduğu gibi, bir meyvesi de, hayatı veren Zât-ı Hayy ve Muhyîye karşı şükür ve ibadet ve hamd ve muhabbettir ki, bu şükür ve muhabbet ve hamd ve ibadet ise, hayatın meyvesi olduğu gibi, kâinatın gayesidir.

(RNK-30.LEM'A)

İnsanın ve Kâinâtın yaratılış gayesi ve vazifeleri

İnsan için en mühim, âli maksat,

Cenâb-ı Hakk'ın muhabbetine mazhar olmasıdır.

(RNK.11.LEM’A)

Ey insan!

Şu kâinattan maksad-ı âlâ, tezahür-ü Rububiyete karşı, ubûdiyet-i külliye-i insaniyedir. Ve insanın gaye-i aksâsı(en son gayesi,) o ubûdiyete ulûm ve kemâlâtla yetişmektir."

(RNK.20.SÖZ)

Hilkat-i kâinatın bir netice-i âzamı, ubudiyet-i insaniyedir

ve rububiyet-i İlâhiye'ye karşı îmân ve itaatle mukabeledir.

(RNK.13.LEM'A)

Cemâl-i Ezelî'nin tecellîsi için şeffaf
bir mir'at, bir ayine olmaktır

İnsanın hilkatinden maksat;

mahfî hazine-i İlâhiye'yi keşif ile göstermek

ve Kadîr-i Ezelîye bir burhan, bir delil, bir mâkes-i nurânî olmakla

Cemâl-i Ezelî'nin tecellîsi için şeffaf bir mir'at, bir ayine olmaktır.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Âlem'in sergisinden Sâni'inin celâline,
Mâlik'inin iktidar ve kemâlâtına intikal ile

O'nun azametine secde-i hayret etsin.

Sath-ı âlemde kurulan şu sergi-yi İlâhî'de teşhir edilen tezyinâta,

kemâlâta, güzel manzaralara ve rububiyetin haşmetiyle ulûhiyetin azametine bir müşahit, bir mütenezzih, bir mütehayyir, bir mütefekkir

lâzımdır ki, o güzellikleri görsün, o manzaralar arasında tenezzüh etsin,

o harika nakışlara, ziynetlere tefekkürle hayran olsun.

Sonra o sergiden Sâni'inin celâline, Mâlik'inin iktidar ve kemâlâtına intikal ile O'nun azametine secde-i hayret etsin.

Bu vazifeyi ifa edecek, insandır.

Çünkü, insan gerçi cahil, zulmetli birşeydir, amma öyle bir istidadı vardır ki, âleme bir enmuzeç (örnek,fihriste) ve bir nümune olmaya liyâkatı vardır.

Hem o insanda öyle bir emânet vedia bırakılmıştır ki,

onunla gizli defineyi bulur, açar. Hem o insandaki kuvvetler tahdit edilmeyerek mutlak bırakılmıştır.

Buna binaen, küllî bir nevi şuur sâhibi olur ki,

Sultan-ı Ezel'in azamet ve haşmetinin şâşaasını idrak ediyor.

Evet, mâşukun hüsnü, âşıkın nazarını istilzam ettiği gibi,

Nakkaş-ı Ezelî'nin rububiyeti de insanın nazarını iktizâ eder ki, hayret ve tefekkür ile takdir ve tahsinlerde bulunsun.

Evet, gül ve çiçeklerin yüzlerini güzelleştiren Zât, nasıl o güzel yüzlere arılardan, bülbüllerden istihsan âşıkları icad etmesin?

Ve güzellerin güzel yüzlerinde güzelliği yaratan,

elbette o güzelliğe müştakları da yaratır.

Kezâlik, bu âlemi şu kadar ziynetlerle, nakışlarla tezyin eden Mâlikü'l-Mülk, elbette ve elbette o harika, antika, mu'cize manzaraları, ziynetleri, seyircilerden, müşahitlerden, âşık ve müştaklardan, ârif dellâllardan hâli bırakmayacaktır.

İşte, câmiiyeti dolayısıyla insan-ı kâmil, halk-ı eflâke ille-i gaiye olduğu gibi, halk-ı kâinata da semere ve netice olmuştur.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Risale-i Nur Külliyatı / İnsan ve Ubûdiyet · Marifet Petekleri

İlgili yazılar